शृंगार

तुझ्याशिवाय काय गवसले सांग सखे तुजला हजार वेळा जरी चाचपले ह्रदय माझे शिंपला शिंपल्यातील मोती माझा वसे तुझ्या नयनांतुनी गुलमोहर बहरतो माझा तव रक्तवर्णी ओठांतुनी गुलमोहराचा बहर सारा हास्यातुन तुझिया ऊधळे मंद गंधासह फिरे वारा मंतरल्या श्वासात ऊसळे श्वासात श्वास, आरक्त नजर चेहर्‍यावर ही संध्यालाली मिटलेले ओठ, अंतरी गजर तव प्राण दाटले कर्णफुली कोवळ्या प्रितीचे गुज ऐकुनी उष्मावली तव कर्णपाळी ओठी उतावळा 'हो'कार दाबुनी सुंदर हसली गालावर खळी |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (२६/०२/२०११)

श्रावणाच गाण तुझ्या ओठी सुरु होत, ऊन पावसाशी झिम्मा, मन खेळत बसतं॥ इन्द्रधनुच्या कमानीत तुझी कमनीय काया, माझ्या मनाला मोहते,तुझी सप्तरंगी छाया॥ ओठी बासरी तुझ्या, तिचे वेडे खुले सुर, चिंब पावसात भिजे, मन बनून मयूर॥ माथ्यावरी सजे मोरपिसं, जणू पाचूचा खड़ा, आला बघा गं सयांनो, माझा कान्हा-सावला॥ त्याच्या सोनेरी देहाची, सोन्या सारखी किरणे, तशी सोनेरी शेवंती, गाते पहाटेचे गाणे॥ माझ्या सावल्या देहात, "सावल्या"चेच चैतन्य, दर्पणात पाहे मी, माझ्या सावल्या चे बिंब॥ नाही मी राधा, अन मीरा ही नाही तरी तुझीच आस कान्हा धरून मी राही... तरी तुझीच वाट कान्हा पाहत मी राही॥

कशे होते ते क्षण ..? तरल अनुभव .. नाजूक क्षण..! फिरून फिरून डोकावून हरवून जातेय माझे मन ते अलवार नाजूक तरल क्षण खूप छान मस्त देखणी डोळ्यात भरून हरवून गेली एकदम मनात जाऊन बसली विसरून गेले ते मी पण छान साडी नाजूक साधी नाकी डोळी सुंदर सुंदर हरवून गेले माझे मन विसरून गेले सारे मी पण त्या नजरेचा स्पर्श मुलायम ... हलके हलके बावरून मन आभाळातील शुभ्र ढग मनास पिंजून ... मनावरून फिरून गेले ते अलवार नाजूक तरल क्षण किती काळ उलटून गेला छान दिवस हरवून गेले निळ्य निळ्या आठवणीचे अजून मला स्वप्न पडते अजून मन धुंदावून...

दाटलेले काळवंडलेलं भरून आलेले .... आभाळ आसुसलेली दाहलेली रुक्ष झालेली .... धरणी प्रतीक्षा करते आहे ती एखाद्या तरुणीसारखी येईन 'तो' सर्वांग चुंबेल 'तो' दाह शमवेल 'तो' सौंदर्य माझे टवटवीत खुलवेन 'तोच' शेवटी आलाच 'तो' सरसरत आला अवखळपणा त्याच्या अंगातचं होता हळुवार पणे बिलगला मादक स्पर्शाने सौंदर्य न्याहाळले मिठीत मोहर खुलवला उन्मादात तिला बुडवून टाकले 'ती' शहारली... बहरून गेली... मोर होऊन नाचली कोकिळेसारखी गायिली लहान मुल होऊन बागडली तारुण्याच्या आनंदात चिंब भिजली दिवसांमागून दिवस लोटली युगांमागून युगे अव्याहत प्रेमाचा हा वर्षाव अजून असाच आहे .... निरंतर....

प्रेम ..!!. प्रेम अगदी मस्त असते प्रेमाचे एक गाणे असते बाईकवर बसले की ते छान फुलून येते कळीचे फुल होते सुरवटाचे फुलपाखरू होते प्रेम अगदी मस्त असते कसे होते ..? कधी होते ...? ते कळते कोठे ..? हे सगळे नकळत होते म्हणून ते प्रेम असते शांत रस्ता छान ढग आता प्रवास छान होईल छान हवा गाणे गाईल गळ्यात असतात लडिवाळ हात गालावर रेंगाळतात अलगद श्वास ....!! हे खूप छान असते हे खूप छान वाटते मस्त मस्त हवा नि हवे तेवढे सुख मन तृप्त....

तेव्हाही तो पाऊस वेगळाच होता ---------------------------------- त्या दिवशी धडधडत्या ह्रदयाने ! तिला आय लव यू बोलून गेलो एक चॉकलेटी चुंबनने तीच होकार तेव्हाही तो पाऊस वेगळाच होता......! जुहु बीचवर तिचा हातात हात घेऊन त्या बेधुंद मिठीत फिरताना विरघळतना क्षितजीशी समांतर एकरूप झालो आपण तेव्हाही तो पाऊस वेगळाच होता...........! बाईकवरची माळ्शेज घाटावरची राईड कानाशी रुन्ज्णारा तुझा उष्ण श्वास ओली चिंब मिठी आणि ओला आसमंत मस्त अनुभवलेली वाफाळ चहाची कटिंग तेव्हाही तो पाऊस वेगळाच होता...........! पुढे थंड पावसात कारगिल मधे लढणारे जवान पाहिले !

चारा वैरण नेसून पैरण विकसित मार्गा ऊर्जा भक्षण नकोनको ते एकलजीवन बुद्धी नेव्हर वांछी अट्टल चोरा कत्तल साची डिंडिमवृद्धी फ़ुटाफ़ुटाची कशास मागे धावून पाहे उंची अलमट्टीची तवंग कट्टर भालाबरची प्रवेशचंचू मृगेन्द्रकैची नोनचिचुंद्री कुरतडचीची गोचीड पंखी लोभस गोची सांगा सत्वर .... कुठे वाढली किती जाहली ................उंची अलमट्टीची ??? आर्द्रलाकडे बोलटभीरू भल्या पहाटे उठला मोरू दिव्या काव्या बेहतरनारू कॉकसस्ट्रेप्टो कीड विखारू तोडमोजड्या सलज्जचोच्या कलादुगाण्या गोरजमिथ्या पत्रीगोत्री अट्टलभोज्ज्या जळूवाकडे द्विदलकुपथ्या उजाडबागी तद्धितझोला हटयोग्याचा स्वतंत्र चेला अटकेपारी तुरुंग लोला तख्

कशे दिवस मस्त होते तारुण्याचे , गाभूळ्लेले व्यायामाचे , योगाचे ...!!

खरे तर हा वॅलेंटाईन भेट प्रवास गद्य म्हणुन लिहायला घ्यायचा असे ठरवले होते तेंव्हा, पण संपुर्ण गद्य आपोआप च पद्य म्हणुनच लिहिले गेले, त्या प्रवासातील एक कविता छान वाटली म्हणुन येथे देत आहे, बाकीचे गद्य विभागातच लिहित आहे.