फक्त पुरुषांसाठी हॅहॅहॅ ! लगेच डोळे विस्फारु नका! हे आवाहन आहे पुरुषस्पंदन या वर्षीच्या दिवाळी अंकासाठी पुरुष लेखकांना! मावा ( मेन अगेन्स्ट व्हायलन्स ऎन्ड अब्युज) या स्वयंसेवी संस्थेतर्फे गेली तेरा वर्षे समाजातील स्त्रियांवरील हिंसा व गैरवर्तन यांना प्रतिबंध करण्यासाठी विविध उपक्रम राबवले जातात. मुंबईचे हरीश सदानी हे या विषयात "वाहुन" गेलेले एक कार्यकर्ते आहेत.पुण्यातील गीताली वि म, विद्या बाळ, मंगला सामंत या स्त्री-पुरुष समता वादी करणा-या चळवळीतील महिला कार्यकत्त्यांबरोबर समांतर व पुरक काम करणारे कृतीशील विचारवंत आहेत.

"सप्तपदी १,२,३" मधे युयुत्सु यांचा द्रुष्टिकोन हा पुरुषवादी होता , कदाचीत तसे अनुभव , केसेस त्यांनी पाहिल्या असतील. म्हणुन त्याचे मत टोकाचे आहे.. सगळ्य चर्चेतले तात्पर्य/सारांश मांडण्याचा प्रयत्न... गडबडीत खरडले आहे. शुद्धलेखनाच्या चुकांबद्द्ल दिलगीर . ==== भारताची समाज व्यवस्था तसेच विवाह व्यवस्था ही पुरुषप्रधान आहे.. कायदे ६० वर्षांचे आहेत पण ही पुरुषप्रधान रचना तर शेकडो वर्षांची आहे. इथे पुरुषांना जसे अधिकार दिले आहेत तसेच जबाबदरया देखिल दिल्या आहेत. लग्नाचाच विचार केला तर सप्तपदी बरोबरच होते ते कन्यादान .. " ही माझी कन्या आता तुला दान करीत आहे , तिची काळजी हे "..

गुढी पाडव्याला नक्की काय करायचे असते हा एक मोठ्ठा प्रश्न असतो. सकाळी पूजा करून गुढी उभारली; कडुलिम्बाचा पाल्याबरोबर गुळखोबरे खाल्ले, थोडे इकडेतिकडे करून नन्तर आमटी पुरणापोळीवर ताव मारून लोळणे ..ते एकदम सुर्यास्ताला गुढी उतरवायला जागे होणे या व्यतिरीक्त नक्की काय करायचे असते हा एक प्रश्नच असतो. अर्थात प्रश्नावर विचार करायला एकदम संध्याकाळीच वेळ मिलतो शाळेत असताना पाटीवर सरस्वती काढून पाटीपूजा करायचो. ती कडवट गोड कडूलिंबाची चटणी खायचो. तेंव्हा काही प्रश्न पडायचे.