आमची प्रेरणा: प्राजुताईंची सुंदर कविता- "सहज चाळले" -------------------------------- सहज चोळले मी पाठीला जाता जाता क्षणात सगळ्या आठवल्या बसलेल्या लाथा.. :( किती राहिलो अवतीभवती तुझ्या तरीही, मनासारख्या झाल्या नाही कधीच बाता =(( मच्छर भलते.. म्हणून मी रात्री जागवल्या अफवा झाल्या जागरणाच्या मला पाहता! (|: लोकांच्या डोळ्यात कितीदा येत राहिले.. कळवळणे, अवघडणे माझे उठता-बसता :B 'स्पर्श' तुझ्या भावाचा अजुनी दुखतो आहे अजुनही 'कळ' उठते आहे तो आठवता..

सहज चाळले आठवणींना जाता जाता क्षणांत सार्‍या भरून आल्या बघता बघता किती राहिले अवती भवती तुझ्या तरीही आतुर मन हे तुझ्याच एका नजरे करता "स्वप्नं नको मज!" ..म्हणून रात्री मी जागवल्या भास तुझे ना कधीच आले मला टाळता जनांत नाही डोळा कधी आणले पाणी मनांस झाल्या कितीक जखमा उठता बसता स्पर्श तुझा तो जपून होता असा ठेवला वादळ उठले उरांत माझ्या तो आठवता डोळ्यांमध्ये दाटुन आली किती आसवे दिले टाळूनी मीही त्यांना हसता हसता अधुन मधुन मी आठवणींच्या गावी जाते मन हे वेडे रुसून बसते मागे फिरता किती पसारा करून जाती आठवणी या धांदल माझी अशीच होते तो आवरता - प्राजु