आमची प्रेरणा... न सांगताही समजला असालच... अगणीत!

अशा गणितांची प्रेरणा सांगायलाच हवी का? :? गच्च मीटिंगमध्ये शिरताना तो स्वतःशीच म्हणाला, "डॉक्यूमेंट्स, मॉडेल, पॉवरपॉइंट, स्प्रेडशीट, स्लाईड्स - सगळ्या, अपूर्ण की पूर्ण?" प्रेझेंटेशन जमेनासं झालं तेव्हा, टकल्यानं टाकलेला एक कटाक्ष पुढल्या वादळाची नांदी देणारा... *** लॅपटॉप बंद करुन क्यूबमध्ये परतताना टेबलवर पाहिलं त्यानं तेव्हा कागदाच्या ढिगातही त्याला 'त्याचं' अक्षर दिसलं... इंजिनिअर, आणि मॅनेजर या खेळाचे नियम उमजेपर्यंत तो हरला... उंचावत मान त्यानं ती नोट वाचली तेव्हा त्याच्याकडंच पाहात ती म्हणाली, "०/१०!" रचना : गणित चुकल्यानंतर २००८

आमची प्रेरणा...

गर्द अरण्यात शिरताना हंस स्वतःशीच म्हणाला, "शब्द, स्पर्श, रस, रूप, गंध - शून्य, अपूर्ण की पूर्ण?" गणित सुटेनासं झालं तेव्हा, अंधुक फुटलेला एक हुंदका शून्याकडून पूर्णाकडे झेपावला... *** पंख आवरून उतरताना भूमीवर पाहिलं हंसानं तेव्हा 'शून्या'तही त्याला एक संख्या दिसली... दिसणं, आणि असणं या खेळाचे नियम उमजेपर्यंत तो हरला... उंचावत श्वेत-धवल पंख एकाकी उड्डाण केलं तेव्हा त्याच्याकडंच पाहात ती संख्या म्हणाली, "शून्य हेच तर पूर्ण!" रचना: केव्हातरी, २००८

(संदीप - सलिल आणि त्यांच्या तमाम चाहत्यांची क्षमा मागून) जरा मजेने, जरा खरोखर बोलू काही चला दोस्तहो, या आयटीवर बोलू काही उगाच गाजर ऑनसाईटचे दाखवित रहा तू गळले नाही प्रोजेक्ट तोवर बोलू काही पी एम. पाहून चॅटींगवर कुजबुजली पोरे पाठ फिरू दे त्याची नंतर बोलू काही हवेहवेसे फ्लर्ट तुला जर हवेच आहे स्मार्ट देखण्या ट्रेनीबरोबर बोलू काही किती काळजी अप्रेजलची बघ रांगेतुन एप्रिल नाही तर ऑक्टोबर बोलू काही स्किल्स असू दे सीवीमध्ये काठी म्हणुनी रिसेशनचा प्रवास खडतर बोलू काही मूळ गीत - आयुष्यावर बोलू काही कवी - संदीप खरे