आमची प्रेरणा... पण जाऊ द्या... दहाजणीत! कांदेपोह्यासाठी जाताना तो स्वतःशीच म्हणाला "शब्द, स्पर्श, रस, रूप, गंध - की नोकरी ?" गणित सुटेनासं झालं तेव्हा, ठसका लागून अंधुकसा फुटलेला एक हुंदका 'हे पोहे तिनेच केले असतील तर जवळची एक बरी मेस पाहून ठेवायला हवी...' *** आपले विरळ केस चापून बसवताना तिच्याकडं पाहिलं त्यानं तेव्हा तिच्या 'स्थौल्या'तही त्याला एक संख्या दिसली... (तिच्या 'टेक होम' ची?) दिसणं, आणि असणं हे एकच की.. हेच उमजून त्याने घाम पुसला... उंचावत किंचित जाडशी अशी तिची मान एकाकी (जराशा तिरळ्या) नजरेनं त्याच्याकडंच पाहात ती स्थौल्या म्हणाली, "इश्श, बाबा, हा टकलाच का मिळाला तुम्हाला?!"