वसंताच्या मध्यात काटेसावर बहरून येते, पांगराही फुलतो, मकरंदासाठी वेडावलेली पाखरं मग दिसू लागतात, आपल्या सुक्ष्मनळीसारख्या बाकदार चोचीने, पंखांची फडफड करीत फुलाशी लगट करणारा पिटुकला शिंजीर, कधी पिवळ्याधम्मक फुललेल्या बहाव्याच्या पुष्पगुच्छाशी जवळीक साधताना दिसतो तर कधी जास्वंदाच्या दांडीवर उलटं लटकून पंखांची फडफड करीत मकरंद चाखायची कवायत करताना नजरेस पडतो. 

आदल्या दिवशी दुपारची वेळ. स्वरालीचा फोन वाजला. पलीकडून रोहनचा मद्याच्या नशेतला आणि विकृत हसण्याचा आवाज आला.

"ऐक भिकारडे, उद्या कोर्टात काय होतंय बघच तू. तुला घटस्फोट देताना अक्षरशः रस्त्यावर आणेन. माझा वकील ॲडव्होकेट हंबीरराव आहे. तो आजवर एकही केस हरला नाहीये, त्याने सगळ्या न्यायाधीशांना पैशाने खिशात टाकलंय. पोटगीचे १५-२० लाख तोंडावर फेकेन आणि माझा अंश तुझ्याकडून कायमचा हिरावून घेईन. आणि हा... जास्त शहाणपणा केलास ना, तर 'चिन्मय भाई' तुझा कायमचा गेम करील!" रोहन बीभत्सपणे हसला आणि त्याने फोन कट केला.

पुण्यातील हिंजवडी आयटी पार्कमध्ये राहुल एका प्रतिष्ठित कंपनीत 'सिस्टीम आर्किटेक्ट' म्हणून काम करत होता. त्याचे राहणीमान उच्च दर्जाचे होते. त्याला आता लवकरात लवकर 'प्रोजेक्ट मॅनेजर' म्हणून प्रमोशन हवे होते. पण त्याच्या मार्गात सर्वात मोठा अडथळा होता त्याचा बॉस, राजेश सिन्हा. राजेश मूळचा बिहारचा होता, कडक स्वभावाचा आणि अत्यंत महत्त्वाकांक्षी. तो राहुलला सतत कामाचा त्रास द्यायचा.

नमस्कार, 

मिसळपावच्या नवीन रूपात संगणकावर मराठी लिहिण्याच्या पध्दतीत थोडा बदल केला आहे. दुर्दैवाने गमभण module स्वरूपात नसल्यामुळे ही नवीन पद्धत बनवावी लागली आहे. आपण या नवीन पद्धतीला लेखनिक असे म्हणतोय. 

तुम्ही ही लेखनिक पध्दत वापरून पाहिली आहे का? लिहीताना काही अडचण येते आहे का? कुठला शब्द लिहिता येत नाहीये. अर्थात येथे लिहिता नाही आला तर इंग्रजीत लिहून सांगू शकता. 

कृपया लिहून बघा. त्रुटी सांगा. त्यावर उपाय करूया आणि ही पद्धत अधिकाधीक सोयिस्कर बनवूया. 

धन्यवाद.

एक गायक होता, जो आयुष्यभर फक्त दुःख आणि वेदनांनी भरलेली गाणीच गात असे. तुटलेलं हृदय, दगा, उदासी आणि एकाकी रात्री - हे त्याच्या गाण्यांचे नेहमीचे विषय होते.

त्याच्या लग्नाची २५वी वर्षगाठ होती. सकाळपासूनच बायकोने स्पष्ट इशारा दिला होता, “आज आनंदाचा दिवस आहे. कोणतंही नकारात्मक किंवा दुःखी गाणं म्हणू नकोस. नाहीतर बघून घेईन!”....