'राहून गेलेलं काही...'
'राहून गेलेलं काही...'
'वेडीच्च आहेस तू
कशाला केलंस बरं
माझ्यासारख्या सडाफटिंगाशी लग्न?
आणि तू हसून म्हणावं
तुम्ही हुशार आहात ना, म्हणून.
हे तुझं वेडेपण समजून घेणं राहूनच गेलं
किनार्यावरल्या रेतीत
तुझा हात हातात घेऊन
पहिल्यांदाच चाललो होतो
असे हरवलो होतो की
कळलंच नव्हतं कधी
तुझ्या पायातलं जोडवं पळवलं होतं लाटांनी
ते परत आणण्याच्या बहाण्यानं
पुन्हा फिरलो होतो दोघं
तसं परत एकदातरी फिरायचं राहूनच गेलं
तसंही गजराबिजरा आणायची
मला कुठली असायला आठवण
आणि राहू द्या, फुलं झाडावरच चांगली दिसतात
हे तुझं नेहमीचं समजूतदार वागणं
पण तुझ्या लांबसडक वेणीतही ती तितकीच छान दिसतात
हे तुला म्हण
मिसळपाव
आवरून मग नास्त्याच्या हॉलमध्ये आलो.