प्रेमकाव्य

पुनवची रात आज आली तुमी आला चला राया चला छतावरती झोपायला ||धृ|| चांदणं पडलंय ह्या रातीचं पाहू लुकलुक तार्‍यांनी शेज ती सजवू वरतीच राहू दोघं तिसरं न्हायी कुनी पहायला चला राया चला छतावरती झोपायला ||१|| हातामधी सरळ धरा अत्तरदानी हळूच खाली सोडा मच्छरदानी इश्काच्या मैदानी उडवा तुमच्या जोरदार तोफेला चला राया चला छतावरती झोपायला ||२|| पाटंला थोडी थंडी गुलाबी पडल अंगावर पांघरून म्हणून तुमाला ओढल तुमीबी जवळ ओढा मला, होईल उबार्‍याला चला राया चला छतावरती झोपायला ||३|| गाठ चोळीची आत्ताच तटली साडी अंगाची क

आज मी जरी का नसलो येथे आठवणीत मी असणार आहे लिखाणात मी नसेना कोठे काव्यात मी असणार आहे ||धृ|| कोठून आलो कोठे निघालो? कोठे थांबून कोठे गेलो? थांग या सार्‍याचा कधी मला लागलाच नाही ||१|| अवचीत न जाणो का कधी भेट आपली झाली होती ओळखीचे वाटेन जेव्हा लकेर एक येईल कानी ||२|| मला न उरली काही आसक्ती आज कसली तोडूनी बांध सारे सागरा मिळाले सरितेचे पाणी ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ११/१०/२०११