५. सोनेरी क्षणांची राजभेट...
3
3
मंद वारा रात्र चांदनी धुंद मी मधुमती
का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||
स्वप्न तुझेच सजविले स्वप्नातच रंगविले तुजला
स्वप्नातच मी रमले स्वप्न वेडी वृषला
का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||१||
प्रीत तुझी हवी हवीशी रोज मला वाटते
दिस न रात तुझी संगती होय मला भासते
प्रीतीच्या भावना शरदा त ही चिंब चिंब भिजल्या
का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||२||
मन धुंद धुंद वाट पाहते तुझी
कशी राहू सांग मी एकटी ?
हे विरहाच्या वाळूतील मृगजळा
का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||३||
मंद वारा बोचतो स्पर्श तुझाच हा
धगधगले अंतःमन घे जवळ घे मजला
बरेच दिवस झाले या गोष्टीला. तेव्हा ज्या घरात मी रहायचे त्या घराला एक छानशी गच्ची होती. रात्री जेवण झाल्यावर त्या गच्चीत अगदी मस्त शतपावली करता यायची. ती सवयच झाली होती. आणि मग बरेचदा त्यावेळी काही काही विचार चालू असायचे मनात.
तो:
ओठ गुलाबी काय नकळत बोलले
ती:
अं हं
तुझ्यासाठीच ते रे नकळत विलगले
तो:
संध्या आज का फुलूनी आली
रंग तांबडे सोनेरी ल्याली
ती:
दिवसा रातीच्या मिलनवेळी
संध्या असली फुलूनी आली
लाजलाजूनी बघ झाली वेडी
त्या लाजेने गाल तिचे आरक्त रंगले
तो:
पाण्यावरचे तरंग का हालती डुलती
तरंगातूनी काय कोणता संदेश वदती
ती:
शांत पाण्याला जीवन देण्या
तरंग असले आले जन्मा
जळात ते जवळी राहून
लडीवाळ काही गोड गुपीत बोलले
नको रे दिवा
तू मालवू असा
उजेड का नकोसा
उलघाल मनाची होई
लाज आली अशी
थोडी वेडी पिशी
जरा थांबलीस का
वेळ निघूनी जाई
मोहरून येई जवळी
स्पर्श घेई करूनी
का उगाच अंगी
काटा फुलूनी येई
चढली ही रात्र
थकले रे गात्र
चिंब यौवन मात्र
तुझ्या हाती येई
नको रे तू असा
नको करू राजसा
हातामधे तुझ्या
नकळत का हात जाई
नको रे तू असा
नको करू राजसा
हात हातामधे
नकळत का जाई
ऐक गोड गुपीत हे
सांगतो मी कानी
सखी तूच माझी
आता एकरूप होई
तो:
तू माझी बासूंदी बासूंदी बासूंदी गोड गोड
तुला पिवू का पिवू का पिवू का थोडं थोडं ||धृ||
ती:
तू माझा गुलाबजाम गुलाबजाम गुलाबजाम गोल गोल
तुला खावू का खावू का खावू का पोटभर ||धृ||
तो:
दुधासारखे शुभ्र तुझे ग आहे गोरं गोरं अंग
बशीमधे घेवू तुला की कपामध्ये तू जरा सांग
गरमा गरमी सहवेना ग तू हो आता थंड थोडं
तू माझी बासूंदी बासूंदी बासूंदी गोड गोड ||१||
तो:
दे हातात तुझा मला हात सजणे
हात हातात घेवून, तुझी माझी प्रित जमली //
ती:
दे हातात तुझा मला हात साजणा
हात हातात घेवून, तुझी माझी प्रित जमली //
ती:
लपून छपून प्रेम ते केले
कधी कुणा नाही कळले
आता वाट नको पाहू
वेळ लग्नाची झाली
हात हातात घेवून, तुझी माझी प्रित जमली //
तो:
कानी तुझ्या ग डूल डुले
पायी पैंजण रुणझूण बोले
गाली लाली येण्याची
वेळ जुळूनी आली
हात हातात घेवून, तुझी माझी प्रित जमली //
चालू नको अशी तू तोर्यात ग तोर्यात
केस उडतात भुरूभुरू वार्यात
केस तुझे मखमली आले गाली
ओठांवर तिळ शोभे गाली खळी
नको तिरक्या नजरेनं पाहू
मीच दिसे तुझ्या डोळ्यात
खट्याळ वारा तुझा उडवी पदर
उगाच माझी त्यावर गेली नजर
पाहून तुझं रूप झाली हुरहुर
सावरून घे पदराला हातात
सांग तू असा का करते नखरा
बघून तुला मी मारतो चकरा
जीवाला लावून नको जावू घोर
कसं सांगू मी तूला प्रेमात
- पाभे
तिच्या वेड्या हृदयाला, माझे प्रेम कळेल का?
मित्रांनो, तुम्हीच सांगा, ती माझ्यावर प्रेम करेल का?
पावसाळ्याच्या त्या रात्रीत, ती चिंSS ब भिजली होती;
मला आठवते आमची, पहिली भेट तीच होती..!
झाडाखाली ऊभी राहून ती, रिक्शाची वाट पाहत होती;
अन् माझी वेडी नजर मात्र, तिच्यावरून हटत नव्हती.
मनात फक्त एकच विचार.. इतकं सुंदर कोण असेल का?
मित्रांनो, तुंम्हीच सांगा आता, ती मझ्यावर प्रेम करेल का?