मुक्तक

समिधाताईंनी दिलेली गवारीच्या पुर्‍यांची ही पाककृती वाचून गवारीच्या आठवणीने जीव व्याकुळ झाला. कविता अर्थातच रद्दड आहे, पण गवारीच्या प्रति व्यक्त केलेल्या भावना प्रामाणिक आहेत. *** गवार बारकुळी ती, हिरवी हिरवी, छान कोवळी, गवारशेंग मला हवी कुटाबरोबर वाफवलेली, छान रटरटीत शिजवलेली, गवारशेंग मला हवी भले कितीही गोड मटार, फोलपटे बेचव त्याची, पापुद्रयासहित दाण्यांची, गवारशेंग मला हवी आडदांड तो फ्लॉवर केवढा, सात्विक तो श्रावण घेवडा, दुध्याचा डौलदार आकडा अहो घ्या ते शेकडा, घ्या ते शेकडा, पण गवारीचाच सडा दारी माझ्या

रिक्त ========================= . . काही शब्द.. नुसते, आतल्या आत उकळत राहतात.. उतूच जात नाहीत. रटरटत्या पाण्यासारखे.. नुसती वाफ होत राहते.. साठलेल्या भावांची.. चरचरत.. शेवटचा थेंब उडून जाई पर्यंत. पात्राला फक्त जाणवत राहत.. रिक्त होण्या आधीच.. वाफाळ रटरटणं..! . . ========================= स्वाती फडणीस ..... ११-०१-२००९

तु मी अन ममा, आपला ग्रुप होता.. त्यात आपल्या दोघांचा Secrete groupहोता. आता आपला ग्रुप फुटला आहे, कारण लग्न करुन तु सासरी गेली आहेस तुझ्या नव्या जगात तु रमली आहे.. तुझ्या रुमच्या दारावर लावलेल पोस्टर It is my Mess and i Love it पलंगावर पुस्तके उघडी, कपडे पडलेले, बाजुला ड्राईंग बोर्ड,त्या वर ड्राईंग शीटसचे भेंडोळे कॉंम्प चालु, अन त्यात तुझा अभ्यास चालु ममान तुला पसाऱ्या बद्दल दटावणे,मग चिडचिड, मी हळुच तुझी बाजु घेणे.."सासरी काय होईल देव जाणें" तिच पुट्पुटणे....आता सार शांत आहे... कारण लग्न करुन तु सासरी गेली आहेस तुझ्या नव्या जगात तु रमली आहे.. तुझ्या कॉलेजची अन मी कारखान्याला जाण्याची एकच वे

ही कविता पूर्णपणे माझी नाही. कुठेतरी मी हिंदीत ही कविता अर्धवट एकलेली आहे पण त्या दिवशी दुपारी अचानक माझ्या गुणगूणण्यातून ही छोटी शी कविता तयार झाली.