मुक्तक

आज माझ्या देशात देवा - सारं काही ठीक आहे ... काही गरीब, कंगाल काही - काही मात्र श्रीमंत आहेत | जगण्याच्या लढाई मधे , जनता सारी व्यस्त आहे महागाई, भ्रष्टाचाराने , थोडी फार त्रस्त आहे | रस्त्यांवर चारचाकी, रोज रोज वाढत आहेत त्या खाली चिरडून सुद्धा , रोज काही मरत आहेत | पावसाच्या काही सरी, नेतात रस्ते पाण्याखाली नागरिकांचे सेवक मात्र, मागतात थोडी चिरीमिरी | बॉम्बस्फोट आणि गँगवॉर - सारं काही सुरळीत आहे चौका चौकात सिग्नलला - भिकारी देखील खूप आहेत | अणू स्फोट करुन काही - भारत शक्तीशाली होतो समुद्रातून येउन मृत्यु, रस्त्यांवर थैमान घालतो | लोकांनाही त्याचे भय, आता फारसे वाटत नाही मोठ्या मो

तसा काव्याच्या प्रांतात मी नवशिक्याच.. जमेल तशी केलीय, चू.भू.दे.घे. मी पहात होतो दूर, तू दिलास मजला सूर, लावलीस मला हुरहूर, मी पहात होतो दूर.. मीच होतो मूढ, की तूच होती शूर, तू केलस मला चूर, मी पहात होतो दूर.. तुझा होता वेगळाच नूर, माझ्या भावनांना आला पूर, तू छेडलास माझा सूर, मी पहात होतो दूर.. तू आलीस जवळ पुरेपूर, सांग माझा काय कसूर, लावलीस मला हुरहूर, मी पहात होतो दूर.. तू पलटविलास तूझा नूर, केलस मला भेसूर, मी पहात होतो दूर.... तू... तू ऊडुन गेलीस भूर्र्....

फिनिक्स इश्क जरी दाहक आग ही खेळ विस्तवाशी मांडला, राख जाहलो तरीहि डाव अर्ध्यावर ना सोडला. मिसळूनी राखेत जो संपतो ते आम्ही नव्हे, फिनिक्स पक्षासम उठूनि पुन्हा डाव खेळू नवा तुजसवे. निरंजन वहाळेकर

निवडुंग अपेक्षिले प्रेम फुलांचे वैर त्या सवे होते भाली, दूर सारले जरी काट्यांना प्रीति त्यांची नित्य लाभली प्रेम बहरले मग काट्यासंगे, रुतवण हवी हवीशी जाहली. निवडुंगा सम जाहले जीवन, नाजूक नाती विरून गेली फुलाचे बाग सुकतात कधीकधी निवडुंग फुले सदैव फुलती. गुलाब काटेरी फांदीवरचे, कुंतलांना नित्य सजवती. निवडुंग जाहला म्हणुनी तयासि, आस फुलाची गैर नसे. काटेरी झाडावरहि त्याच्या, धवल फुलांत टवटवी वसे. निरंजन वहाळेकर