मुक्तक

निवडुंग

अपेक्षिले प्रेम फुलांचे
वैर त्या सवे होते भाली,
दूर सारले जरी काट्यांना
प्रीति त्यांची नित्य लाभली

प्रेम बहरले मग काट्यासंगे,
रुतवण हवी हवीशी जाहली.
निवडुंगा सम जाहले जीवन,
नाजूक नाती विरून गेली

फुलाचे बाग सुकतात कधीकधी
निवडुंग फुले सदैव फुलती.
गुलाब काटेरी फांदीवरचे,
कुंतलांना नित्य सजवती.

निवडुंग जाहला म्हणुनी तयासि,
आस फुलाची गैर नसे.
काटेरी झाडावरहि त्याच्या,
धवल फुलांत टवटवी वसे.

निरंजन वहाळेकर

ही कल्पना बरीच आधी सुचली होती.. पण शब्द सापडत नव्हतेत.. यशोधरातैंचा ये परतीचा वारा... हा लेख वाचून शब्द आपोआप स्फुरायला लागलेत.. म्हणून ही कविता त्यांचीच! :)

जीवन म्हणजे सागर असतो
शांत गंभीर भासणारा..
वादळांस प्रसवणारा..
नवा प्रलय दाखवणारा..

जीवन म्हणजे वादळ असतं
खंबीर झाडांना उचकटून टाकणारं..
रूळलेल्या वाटांमधून घोंघावणारं..
पुढ्यांत येईल ते उध्वस्त करणारं..

भिजलो असा सचैल, मी पावसात पुढच्या,
या आजच्या उन्हाचे, मज तकदीर ज्ञात आहे.

जाळो कितीक मजला, हे वणव्यातले निखारे,
अन देवो कितीक नियती, रक्तातले इषारे,
नक्षत्र ते मृगाचे, मी जपले अंतरात आहे.

फिरल्या नभी ग्रहांच्या, वक्रीच आज छाया ,
अन झाल्या फितुर दैवा, माझ्याच हस्तरेषा,
आवळीन मी तयांचा, जीव मनगटात आहे.

जगतो असा सदैव, स्वप्नात त्या उद्याच्या,
अन जाणतो खुणा मी, सुकल्या या नदीच्या,
मिळणार रुप मजला, जे जगवि़ख्यात आहे.

दुखवट्याचा देखावा करून मनात आनंदाच्या उकळ्या फुटाव्या
तसेच काहीसे झाले आहे

फुर्रर्र्र फुर्र्रर्र्र्र फुर्र्र्रर्र्र्र सुंसुंसुंसुंसुंसुंसुंसुं

नुसताच सर्टिफिकेटचा कागद घेऊन डोक्यात मात्र काहीच नसावे
असेच काहीसे झाले आहे

कुंडीत टोम्याटोचे झाड लाऊन टरबूज यावा अशी अपेक्षा करावी का
पण असेच काहीसे झाले आहे

हृदयात धडधड होऊन प्रेमाच्या ऐवजी हार्ट आट्याक यावा
असेच काहीसे झाले आहे

प्रेमाचा वॉलपेपर लावून आपले हित साधावे
असेच काहीसे झाले आहे

सुरुवातच कडू कडू केल्यावर शेवट तरी कसा गोड गोड होणार
तसे करायची इच्छा मात्र होत आहे

जालावर येउन अनावर आपण सगळेच होत असतो की. डोन्ट डिनाय इट! सांगा बरे तुम्हालाही असे काहीसे वाटते का? तुम्हा सगळ्या अनावरांना समर्पित! :-)

गुत्त्यात मी प्यायलो कितीदा
सस्त्यात मी पटलो कितीदा!

तिचे दुर्लक्ष, तिचे नकार
इष्कात मी हरलो कितीदा!

मागितली मी नभाची मालकी
सूर्यास मी भेटलो कितीदा!

दिले धडे मी धर्मरक्षणाचे
विहिरीत मी बाटलो कितीदा!

तिचे ओठ, तिची स्तनाग्रे
स्वप्नात मी रंगलो कितीदा!

-- तात्या अभ्यंकर,
३० जून, २०१० - ख्रिस्तपश्चात.