Skip to main content

मुक्तक

मुक्तक — मराठी मुक्तक, चारोळ्या आणि छोट्या काव्यरचनांचा संग्रह. कमी शब्दांत मोठा आशय सांगणारी मराठी मुक्तके येथे वाचा.

मी पाहीलेले मृत्यु

लेखक आप्पा यांनी शनिवार, 09/10/2010 19:16 या दिवशी प्रकाशित केले.

नमस्कार मंडळी,
मा़झ्या आयुष्यातला एक प्रसंग. साधारणतः १९७७ किंवा ७८ ची घटना असावी. मी एका प्रथीतयश रुग्णालयात नोकरीला लागलो होतो. ठाण्यातील पहीलीच नोकरी. ऑपरेशन थियेअटरला मदतनिस होतो. एक रुग्ण ट्रेनमधुन पडला होता. पाय फ्रॅक्चर होता. त्याचे ऑपरेशन ठरले. अती विशाल देह.

भुक

लेखक शानबा५१२ यांनी बुधवार, 06/10/2010 23:07 या दिवशी प्रकाशित केले.

ही घटना त्याच काळातली ज्याबद्दल मी काल लिहल आहे.काल लिहलला लेख ह्याच बाबतीत लिहायचा होता.पण दारु कींवा तत्सम नशा करुन माणुस भरकटतो.तसा मी काही कारणांमुळे भरकटलो.म्हणुन गाडीला वेगळेच वळण देउन एका वेगळ्याच कोप-यात थांबवुन टाकली.:)

मला हे प्रश्न पडतात

लेखक शुचि यांनी बुधवार, 06/10/2010 01:27 या दिवशी प्रकाशित केले.

मॉंटेसरीत असताना होळीच्या भूतांना घाबरले होते. तोंडे रंगवलेले, मुखवटे घातलेले लोक, लहान मुलं पाहून मागे मागे जात गेले अन खरोखरच तारेच्या काटेरी कुंपणावर पडले. बरच ओरखडलं होतं, धनुर्वाताची लस टोचून घ्यावी लागली होती. तेव्हा कितीही सांगीतलं असतं की ती भूतं खोटी असतात तरी बालमनाला पटलं नसतं. त्या क्षणापुरता त्यांची विद्रूप, भडक रूपं हेच वास्तव होतं.
___
भविष्यविषयक चिंता , असुरक्षितता मग ती वित्तीय असो वा आरोग्यविषयक या भूतांसारख्याच असतात का? आपलं उरलं सुरलं मानसिक स्वास्थ्य नष्ट करणार्‍या. असायला काल्पनिक पण खरोखर पायावर कुर्‍हाड मारणार्‍या.
___

नेट नेटकं

लेखक चन्द्रशेखर गोखले यांनी बुधवार, 06/10/2010 00:14 या दिवशी प्रकाशित केले.

परदेशात नुकत्याच जन्मलेल्या
माझ्या नातवाचं "तोंड" मला
फेसबूकवर दाखविण्यात आलं
तेव्हा माझ्या इतकच लक्षात आलं
कि माझ्या अंत्ययात्रेच्या वेळी
...माझ्या मुलाला यायची गरज नाही
अंत्यायात्रेची क्षणचित्रे त्याला
फेसबूकवर पाहता येतील...!
खरच या इन्टरनेट मुळे किती
जवळ आलो आहोत नाही आपण...?
अगदी सगळं "नेटनेटकं" झालय....!!

काव्यरस

प्रॉब्लेम

लेखक गणपा यांनी सोमवार, 04/10/2010 19:56 या दिवशी प्रकाशित केले.

आज लेक शाळेतुन जरा तडतडतच घरी आली.

बायकोने विचारल 'काय झाल गं? एवढी वैतागली का आहेस?'

लेक "तो यश सारखा मला 'आय लव्ह यु' म्हणतो."

बायको पण दचकली (लेक यत्ता पहिलीत आहे.)

पण सावरुन म्हणाली "नक्की काय करतो वर्गात, तुला त्रास गेतो का?"

लेक "त्रास नाही देत. मदत करतो. कधी मी क्रेयॉन्स विसरले, पेन्सिल/इरेझर विसरले तर तो लगेच देतो. पण दुसर्‍या कुणाला माझ्या बाजुला बसु पण देत नाही."

बायकोने मग तिला लाईक आणि लव्ह मधला फरक तिच्या वयाला साजेश्या शब्दात सांगितला.

बायको : "आता मला सांग तो नेहमी मदत करतो तर तो तुला आवडत नाही का?"