"सुशि"... बास्सं. आणखी काय !?

खरं तर एवढयातच पुन्हा लिवायचा काही विचार नव्हता. पण "धमु" शी खवखवता "सुशि"चा विषय निघाला, आणि खपली निघाली.. सुशिंना मी पहिल्यांदा केव्हा वाचला, आठवत नाही. पण "शॅबी" हा शब्द मी उगाचच्या उगाच वापरायचो, कारण तो "येता.. जाता" मध्ये वाचला होता. पिसाट हसलो होतो हि कादंबरी वाचुन.. खरंच काय रेंज होती ना या माणसाची स्साली ? हृद्य पिळवटुन घ्यायचंय, वाचा मग दुनियादारी, कल्पान्त, क्षितिज, दास्तान, झूम... हृद्याला भोकं पाडून घ्यावीशी वाटतंय? उचला जाई, तलखी, दास्तान, मधुचंद्र, स्वीकार, तलाश, देवकी पैकी कुठलीही.. कोवळ्या प्रेमाची हळुवार फुंकर हवीय, घ्या मग बरसात चांदण्यांची, तुकडा तुकडा चंद्र, कोवळीक वगैरे.. सामाजिक वगैरे हवीय, आहे ना प्रतिकार, कळप आणि बर्‍याच इतर.. कोर्ट-रूम ड्रामा हवा असेल तर अमर विश्वास हाजीर हो.. थरार/ सस्पेंस हवा असेल तर मंदार एन्ड गँग आहे, फिरोज इराणी आहे. घाबरायचंय का तुम्हाला, या सैतानघरात. धुकं-धु़कं, मरणोत्तर, समथिंग, माध्यम आहेतच की.. एवढ्यावरच कुठं थकता राव? नुसता टगेपणा हवा असेल, तर "जाता येता" खंडाळा लोणावळा करुन या, नाहीतर "जन पळभर" च्या पहील्या भागात जाऊन जरा आळंदीला पळुन लग्न कशी लावतात हे तर बघा.. ऐतिहासिक भानगडीतले असाल तर, "जमीन-आस्मान" "रुपमती" ला भेटा कि जरा.. आणि हया कादंबर्‍यातले "लँग्वेज एक्सपेरिमेंटेशन"ही बघा जरा अनुभवून.. बाकीही बरीच यादी आहे अजून... "देवाघरची फुले" (गोष्ट) वाचुन बघा. निरीक्षण निरीक्षण काय असतं ते कळेल.. आणि एवढं झाल्यावरही तहान भागली नसेल, तर ह्या अचाट माणसाच्या कविता वाचून बघा !! स्साला एवढी वर्सॅटॅलिटी जर कुण्या विंग्रजी लिवणार्‍याकडे असती ना तर लोकं डोक्यावर घेऊन नागडी नाचली अस्ती त्याला.. पण आम्ही साले कर्मदरीद्री.. अरे, नुस्त्या खटल्यांच्या भरवशावर पानं खरडणारे तुम्हाला संमेलनाध्यक्ष म्हणुन चालतात आनी आमच्या सुशिंना "नुस्ते लोकप्रिय" म्हणून अनुल्लेखानी मारणार तुम्ही, भडव्यो !? सुशिंना मी बर्‍याच आधी वाचलं. कॉलेजमध्ये असतांना पारयणं केली. नंतरच्या धबगड्यात हे वेड जरा मागे पडलं, पण कॉलेजात असतांना मी एका वहीत एकीकडे सुशिंची पुस्तकं (इश्यु केलेली) लिहित असे आणि बाकी सगळ्यांची दुसरीकडे, पण सुशिंचं परड्म नेहमीच जड होतं. एकदा मी लायब्ररीतून सुशिंच्या तीन कादंबर्‍या संध्याकाळी इश्यु करून नेल्या आणि रात्रभरात वाचून पुन्हा आणखी घ्यायला सक्काळी लायब्ररीत गेलो. तिथली बाई बोलली, "तू ह्या सगळ्या पुर्ण वाचल्या !?" मी बोललो," हो, पुर्ण वाचल्या." ती बोलली ,"झोपला नाहीस का?" मी बोललो ," झोपलो की थोडा." तिला विश्वासच बसेना. म्हणे "नक्की"?? मी पुन्हा हो म्हणालो.. शेवटी ती बोलली, "कमाल आहे !!" ........... त्या वेडीला काय ठाऊक, कुणाची आणि किती कमाल आहे ते?.. जाने दो, दिवाना ही जाने दिवाने की हालत....!