कविता

उधळत, उसळत,-- थैमान घालणारं, वादळ आता माणसाळतंय...... उजाड झाले आहेत किनारे आणि निर्मनुष्य झाल्या आहेत वस्त्या पाऊलवाटा शोधताना स्वतः मधेच हरवलंय पण तरीही .......... वादळ आता माणसाळतंय ! एकाकी वृक्षावर विस्कटलेलं घरटं सावरण्यासाठी -----काडी काडी शोधतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! उगारलेले हात जोडण्यासाठी दुरावलेली मनं सांधण्यासाठी आकांतानं तळमळतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! राख पसरली आहे आकांक्षांची आणि उरले आहेत काही कोळसे ....... माणुसकीचे उजाडलेल्या जमिनीवर, हिरवी पात शोधतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! उरल्या नाहीत कसल्या खुणा अन दीपस्तंभही कोसळलेले स्मशानवाटेवर...

तिन्ही त्रिकाळ घरामधे ह्यांचीच सारखी घाई काही करायचे म्हटलं, तर माझ्यासाठी वेळ नाही सकाळी आरामात उठणे कसले आमच्या नशीबात ब्रेकफास्ट खाऊन लवकर, ह्यांना जायचे ऑफीसात आज सुट्टीचा रविवार, उठावे आरामात, सुचवता रोमॅन्टीक मूड ह्यांचा म्हणे पाहू सूर्य उगवता सुर्य तरी कसला अरसीक, तिन्ही काळ करतो काम उशीरा का उगवत नाही घ्यायला एक दिवस आराम? दुपारी हे ऑफीसात, मैत्रीणीशी फोनवर बोलते खूपवेळ मधूनच ह्यांना आठवण येते, एन्गेज मिळताच घालमेल संध्याकाळी घरी लवकर, एक दिवस तर बायकोसाठी पण कसले काय, उशीरा पर्यंत रोज मरमर कामासाठी रात्र तरी आपली असावी?

तुमच्या साठी नटून बसले काळी चंद्रकळा नेसून रातराणीचे गंध उडवले चोळी ऐन्याची घालून चमचम करती दंडावर किती ऐने नाजूक बिलोरी उरावर कशी खुलून दिसते छबी साजणाची प्यारी उगा झोंबाझोंबी नको हो राया जातील ऐने फुटून बगा थरथरे रेशमी काया अहो पाटील थोडे जपून

आहे आणि नाही असा! . संतत पडणारा पाऊस.. आहे आणि नाही असा! पाना पानावर ओलावा.. आहे आणि नाही असा! एकच थेंब खरा.. इथे तिथे विखुरलेला.. भुरभूर वारा; बोचरा, कापरा! थरथरती फांदी; झटकत पानांना..? टिप्प... एक थेंब; थेंबांना जोडणारा.. एक थेंब; थेंबांनी जोडलेला... आहे आणि नाही असा!!! =================== स्वाती फडणीस......... ०४-०८-२००८

आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा. आनंदाने भरून आलाय ऊर. पण घरीच सुट्टी एन्जॉय करूया झेंडावंदनाचं ठिकाण आहे दूर.. आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा, सांग भारतात स्टेट्स आहेत किती ? असतील पंचवीस तीस. आपल्याला स्टेट्स म्हणजे यु.एस. एवढंच माहिती..! आज १५ ऑगस्ट ना मित्रा, सांग वंदे मातरम कुणी बरं लिहिलंय ? कुणी लिहिलंय ते ठाऊक नाही पण ए. आर.

सत्य आणि असत्य ह्यांत फक्त एका अक्षराचे अंतर अशाच छोट्याशा अंतरामुळे छोट्या नारायणाचा जीव गेला. जीवन आणि मृत्यु ह्यात फक्त एका श्वासाचे अंतर पण मृत्यु फक्त शरीरारालाच येतो. जीवन पुढे चालू रहात असेल कां? उधळपट्टी, कंजुषी आणि काटकसर ह्यात फक्त गरजेचे अंतर गरज नसतांना केलेला खर्च गरज असतांना न केलेला खर्च गरज तोलून मापून केलेला खर्च आवड आणि नावड ह्यात फक्त चवीचे अंतर उगाच नाही म्हणत, नावडतीचे मीठ अळणी कवी आणि लेखक ह्यात आळशीपणाचे अंतर आळशी लेख

आज लिहूनी लेख मिसळपावावरी झाली लेखनाची पहिली शंभरी हुषार चोखंदळ असती येथले सभासद मते देऊनी मनापासूनी घालती थोडा वाद विसोबा खेचर,पिवळा डांबिस,बेसनलाडू,सर्कीट टोपणनावे विचित्र असूनी संदर्भ त्याचा अवीट कविता माझी वाचून यांनी केली त्रेधातिरपीट कुणा आवडे कुणा नावडे हीच खरी निवड योग्य ते लिहा!

(अनुवादीत. कवी--सूरज) अर्ध्या रात्री खणकली माझी कंगणी आलास का रे साजणा माझ्या अंगणी जा सांग रे! काळ्या काळ्या घना माझ्या करीता माझ्या साजणा प्रीतिच्या रंगामधे रंगविली मी कोरी चुनरी तुझ्या कारणी अर्ध्या रात्री खणकली माझी कंगणी आलास का रे साजणा माझ्या अंगणी ऐकूनी खणखणे कंगणाचे गे! साजणे नसे कठीण काय ते समजणे कोण पुकारून सांगे हे इशारे समजलो काय ते समजणे समोर मी उभा असे गे! साजणे होईल ते होवूदे काहीही यापुढे तुटू न जावो तुझी कंगणे श्रीकृष्ण सामंत

विडंबनाला मिळणारा लोकाश्रय बघून कविला वाटले आपणही लिहावी एक कविता.

दिव्य तांडव सुरू जाहले करूनी ललकार नित्य होती वार जैसे घुमे तलवार.. वीज नभी ची लखलख करिते ढगांवरी वार कडाडकडकड अभ्र कोसळे सोसूनी प्रहार जलौघ बरसे वायूसंगे होऊनी बेजार कडकड गडगड मेघ नादती करूनी चित्कार 'जलद' चालला बरसत धारा टाकीत फुत्कार कसा जाहला हिरवाईचा त्यासी साक्षात्कार युद्ध होते ग्रिष्माशी, तो होता ऐसा स्वार जाती धावूनी हाक देण्या, अवनीची पुकार रिक्त जाहले मेघ सारे गाऊनी मल्हार मृदगंधाने भारली सृष्टी देऊनी हुंकार जिंकले ते युद्ध ऐसे झाला जयजयकार मंतरलेल्या सृष्टीमधूनी घुमला ओंकार.. - प्राजु