कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
आणखी एक पाडली...
सखे तव चुंबनाची पहिल्या
थरथर अलगद सरते आहे
मज पिसे लागलेले सुखांचे
गे हलकेच धुके ओसरते आहे...
हळुवार ती मिलनाची धुंदी
अंग अंग मोहरते आहे
सर सर झर झर उनाड वारा
गात्रांत शिरशिरी भरते आहे.
क्षण एक सखे अन तृप्तीचा
तन मन सुखे पाझरते आहे
अंकुर फुलले अंगांगावर..,नी
सुखात मन गुदमरते आहे.
विशाल.
तुझ्या काळ्याशार कुंतलांप्रमाणे
विखुरलेली ती कृष्णा... ती निशा
चित्रकाराने एखादं सुंदर चित्र रेखाटावं
आणि मग ...
त्याला दृष्ट लागु नये म्हणुन
काळा रंग देण्याचा दुष्टावा करावा
तशी त्या जगन्नियंत्याने ..निसर्गाने...
स्वसौंदर्याचा बचाव करण्यासाठीच
जणु निर्मीलेली .... यामिनी !!
सागराच्या पाण्यावर उमटलेली
प्रतिबिंबातुन डोकावणारी
रात्र कधी पाहीलीस प्रिये?
फेनफुलांचं फेसाळणंही
क्षणात झाकोळुन टाकणारी
एकाच क्षणात आसमंती
विविध कृष्णछटा साकारणारी
काळ्या रंगालाही ...
अनामिक, अलौकीक सौंदर्य देणारी...
थकल्या भागल्या जिवाला
चंपी
श्वान कुत्तरा निखळ जात ही भुंके सदानकदा
भुकेचे उसासे केकाटून गेले हाडूक जिव्हारी लागून मेले
रस्त्यातूनी जाताजाता काय मनाला हरखून गेले
लडबडत्या पुच्छा मागे मित्र करिती भाद्रपद चाळे..
भुंकून भुंकून दातपिसून गुरगुराटी स्वरनक्षी केली
हिंस्त्र ठसे चाव्यांचे युद्धाचे क्षण वागवती झाली
कुत्री म्हणॉनी हिणवी कोणी दगड मारी पेकाटी
जीणे जगणे लाजीरवाणे ; संसार मांडते रस्तोरस्ती
निळ्याजांभळ्या जिभा काढते हातभर पाहून पाव बिस्कुटी
रस्त्यातच फिरेन रस्त्यातच मिटेन एका चाकाखाली
क्षणी एका होत्याची नव्हती होईन ; शांत आकांत होईल
देवाशपथ! शरदिनी ह्यांची 'चंपी' वाचून माझी अक्षरश: चंपी झाली आणि मग बधिरल्या मेंदूला काही सुचेना. पण काय चमत्कार थोड्याच वेळात आमच्या भादरलेल्या मेंदूतून हे स्फुरले! ;)
चंपी
कविता कसली अढळ वस्तरा साफदुहेरी कल्ले कटले
टकुरे थोडे हलवुन गेले केस कातरी अडकून मेले
काव्य'कर्तरी' चालवताना काय मेंदूला टोचून गेले
सुसाटटोण्या, सावनटवळी 'पेय दुधारी' टाकून मेले
दर्पटवाळ्या काव्यसख्यांनी दिवट्या जाळून पाने भरली
दुर्धर असल्या कवनजटांना भोळीजनता पुरती फसली...
मातलेला अंधार नी बावरलेपण प्रकाशाचे
स्वप्नात जागणार्‍या..,रात्रीत बुडूनी गेलो
बेधूंद वाहत्या वारियाला कुंपण अभाळाचे
ऐकुन साद चांदण्याची ..,मोहरूनी गेलो
समीराची झुळूक चावरी, कुजबुजणे खगांचे
आळसावली जाग..,मागे अंधार सोडूनी गेलो
ओसाड वाळवंटी ... थांबे फसव्या मृगजळाचे
विझुन गेली आग..,धुमसायचे विसरूनी गेलो
समाधिस्त मी...,स्विकारले आमंत्रण अद्वैताचे
पाश तुटले सारे.., मोहमायेतुन उठूनी गेलो
विशाल.
ॐकारचे 'गडबडगीत' आवडले. म्हटलं निवडणुकी दरम्यान भरपूर कार्य केलेल्यांचा 'श्रमपरिहार' सुरु असेल तर काय गाणं म्हणतील बरं? ;)
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
ताडी प्या की, कशाला हवी टकीला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
चकण्याला चार उकडी अंडी सोला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
खिसा कधी कापला, हात कुठे गेला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
ओबेरॉय, ताज, झमझम(?), गुत्त्याला
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
कोण देई रोख, कोण उधार बोला?
चतुरंग
बोला बोला बोला, बोला बोला बोला
नीरा प्या की, कशाला हवा कोका कोला?
बोला बोला बोला, बोला बोला बोला
सत्काराला चालेल का नारळ असोला?
बोला बोला बोला, बोला बोला बोला
खिसा कसा गरम, हात कसा ओला?
बोला बोला बोला, बोला बोला बोला
बुलढाणा, परभणी, रायगड(?), अकोला
बोला बोला बोला, बोला बोला बोला
कोण देई टक्का, कोण ढुंगणटोला?
आंतरजालावर भटकताना आपल्या आनंदयात्री साहेबांची 'काळजी' ही सुरेख गजल वाचली आणि दूरदर्शनवरचे गाण्याचे कार्यक्रम ऐकताना मला समस्त प्रेक्षकांची वाटणारी काळजी अचानक आठवली! ;)
गायचा आहे तुला का राग हा चंपाकळी
त्या बिचार्‍या तबलजीचा जायचा आहे बळी!
जीवघेण्या गायकांना ऐकणे नव्हते नवे
हाय! 'टाळ्यांनी पुन्हा' त्या घेतला माझा बळी!
अंतरा दुसराच होता, वाटते सुटलो बुवा
पण अभागी प्रेक्षकांची वाट नसते मोकळी!
दु:ख गाण्याचे तुझ्या कोंडून ये मज अंतरी
वाटतो घडला मला उपवास हा की निर्जळी!
कुणीतरी ......
मला पण विचारा ना रे
मला काय हवंय ते !
निर्जीव .....
विकल्या जाणार्‍या
वस्तुंमध्ये नाहीये मी !
त्यांनाही .....
नाही जमले कधी
या गांधीला खरीदणे !
महाग .....
होता खुपच तेव्हाही
हा निष्कांचन म्हातारा !
एकटा .....
पडलोय मी आता
त्या कागदी तुकड्यांवर !
कंटाळा .....
येतो एकटे बसण्याचा
कार्यालयांच्या भिंतीवर !
नकोय .....
नोटेवरचा एकटेपणा
भिंतीवरचा अलिप्तपणा !
हृदयात .....
थोडीशी तुमच्या विचारात
हवीय जागा आचरणात !
विशाल
तुझी माझी प्रित
राधा कृष्णाची रास व्हावी
वेणू च्या नादी तुझ्या
माझ्या पैंजणांची छूमछूम झंकारावी.
तुझी माझी प्रित
राम सितेचा आदर्श व्हावी
वनवासातील पर्णकूटीलाही
तृप्ततेची झालर झळकावी.
तुझी माझी प्रित
गौरी-शंकरासम पुण्य व्हावी
हिमालयाच्या शिखरावरही
तुझी माझी प्रित नांदावी.
तुझी माझी प्रित
विठोबा-रखूमाई भोळी
वसून स्वतंत्र मंदीरी
जय जय विठोबा-रखुमाई गर्जावी.
मिसळपाव