यांच असं का होतं ते कळतं नाही किंवा ह्यांना कळतयं पण वळत नाही ? नव्या रक्ताचे सुशिक्षीत युवक 'नवनिर्माणासाठी' जमणार, चर्चा, निदर्शन, आंदोलन, निषेध करीत प्रवाहात उरतणार ! यांच सुख नसतच मुळी कधी ह्यांच्यासाठी, एकच गोष्ट यांची असते कपाळावर आठी ! कधीसुद्धा यांचा संयम ढासळत नाही यांच असं का होतं ते कळतं नाही किंवा ह्यांना कळतयं पण वळत नाही ? 'मराठी अस्मिते'चे बोला तुम्ही यांना नैतिक त्रास होतो. 'जय महाराष्ट्र' म्हणल्यावर यांना देश तोडल्याचा भास होतो ? यांचा धोशा सुरु असतो 'रस्त्यावर उतरणं वाईट, त्यानं ट्राफिक ज्याम होतं ! आंदोलनं मुळीच करु नका, त्याने सामान्यांचं जीणं हराम होतं ! क्रांत्या-बिंत्या सगळं झुट, त्याने करदात्यांना वैफल्य येतं! ' संयमाचे पुतळेच हे यांच रक्त चुकुनही सळसळत नाही ! यांच असं का होतं ते कळतं नाही किंवा ह्यांना कळतयं पण वळत नाही ? सगळेच कसे ऑफिसातुन लंबेचौडे तात्विक लेख लिहणार ? किंवा हातामध्ये गीता घेऊन 'चिंता विश्वाची' करीत बसणार? पांढरपेशी सुखवस्तु कोष झुगारुन कोणी अन्यायाविरुद्ध उभारतचं ना ? हातात फलक घेऊन जयघोषात रस्त्यावर उतरतंच ना? असं काही दिसलं की यांच माथं भनकलचं, यांच्या वैचारिकतेचं गळु अवघड जागी ठणकलचं ! वांझोट्या शाब्दिक चर्चांचं यांच्या वेगवाग घोडं असतं ! पण यांना समविचारी भेटतात कसे हे एक कोडं असतं ? या कठिण कोड्याचं उत्तम मात्र मिळत नाही यांच असं का होतं ते कळतं नाही किंवा ह्यांना कळतयं पण वळत नाही ? कसल्याही राड्याला हे सतत भीत असतात एरंडेल प्यावं तसं आयुष्य पीत असतात एरंडेल प्याल्यावर आणखी वेगळं काय होणार ? एकच क्षेत्र ठरलेलं दुसरीकडे कुठे जाणार ? कारण आणि परिणाम यांच नातं टळत नाही यांच असं का होतं ते कळतं नाही किंवा ह्यांना कळतयं पण वळत नाही ?