कविता

"हेल्लो मन्या.. कसा आहेस? बर्याच दिवसात झाला नाही रे आपला call...."
"विसरलीस बघ ....long weekend आई.. पाहिला D.C, NY, Niagara fall.."
"आम्हाला तुझी आठवण येते... जमेल का रे यायला इकडे?"
"लगेचच जमणं अवघड दिसतंय, महिन्या अखेर पर्यंत चा तर तू विचारच सोड..
तुला नाही गं कळणार आई इथे खूप असतो कामाचा load"

"बाकी तुमची तब्बेत ठीक ना? कळव मला जर पैसे वगैरे लागणार असतील"
"पैसे नकोत रे बाळा.. हवा आहे तुझा फक्त थोडासा वेळ... तो जर तू देऊ शकशील.."
"मला देखील यावंसं वाटतं गं.. पण गेलोय पार कामात बुडून...
"आई तू मला हव ते माग.. तेवढा माझा वेळ सोडून..."

वेताळणीनं वेताळाला सांगितली गोष्ट अन मग आमीबी म्हनलं जरा गुलुगुल बोलूयात पावन्यासंगं..... ;)

वाद असे बहरात वाचका, तुम्ही नका ना रुसू
पाव्हनं चला, झाडावरती बसू !

बघा थेरडा मेला 'घोडा'
शिव्या हासडून मारा जोडा
लाज संस्कृती सारी सोडा
उगा वाटतं खूप लिहावं
नकाच काही पुसू
पाव्हनं चला, झाडावरती बसू !

काढिल खोडी नव्या दमाच्या
पुचाट गप्पा स्वातंत्र्याच्या
स्टोरी सांगिल वेताळाची
जरा मोकळ्या ह्या जालावर
खविस नागरी हसू
पाव्हनं चला, झाडावरती बसू !

वटपूजेनिमित्त आमच्या वडाच्या भावना व्यक्त करायचा हा प्रयत्न!

वड बोलला यमाला, "हा काय जाच आहे?
बांधून घ्यायला का मी एकटाच आहे?

पूजा इथे करावी, त्रागा घरी करावा
नवर्‍यास त्या म्हणावे, "तू बावळाच आहे!"

हा जन्म 'जी हुजूरी' करण्यात घालवी जो,
ऐसा गुलाम साती जन्मी हवाच आहे?

आंबे, फळे, सुपार्‍या अन् दक्षिणा भटाला,
दोरेच फक्त माझे? ही शुद्ध लाच आहे!

वैविध्य पाहु दे ना दोन्ही गटांस आता
सांगेन जन्म त्यांचा हा सातवाच आहे!"

काळ्याभोर मेघांची नभात दाटी असावी
तुझ्या डोळ्यात मी भिजावे अन् तू माझ्या नसानसात भिनावी

गडगडते ढग तुटून एकच सर अशी बरसावी
त्यांनी माझ्या मनाची दशकांची तहान शांतवावी

माझ्या देहाच्या वृक्षावरील अवघी पाने चिंब होऊन ओघळावी
त्याच वृक्षाला लिपटलेल्या लाजाळूप्रमाणे तू मोहरून मिटावी

कृष्णरंगी मेघांमागून सूर्याने सप्तरंगी किरणांची जाळी पसरवावी
सांजेमागून येणारी अवनीही त्यावर लुब्ध होऊन थबकावी

आता जरा पाऊस रिमझिम व्हावा अन् कडाडती विजही थकावी
तुझे हात माझ्या हातात असावे अन् नजरेत नजर गुंतावी

टिपः हिंदीमध्ये काही लिहीण्याचा प्रयत्न केला होता. हि गजल नाही. कविताच आहे. गालिब ह्या उत्तुंग व्यक्तिमत्वाबद्दल काही मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे. "निशाद" हे माझे तखल्लुस (Pen Name) आहे.

आजकल ग़ालिब के मजार पे रहते है |
ना छेड़ना हमको हम तो बेखुदीमें जीते है ||

दर्द खुलके छलक जाते है ग़ालिब के कलाम से |
खुदा का शुक्र करो कलम जुबाँ नहीं रखते है ||

कुछ विसाल और कुछ फ़िराक के किस्से |
उनका लहुरोना भी कई दाद-ए-सुखन ले जाते है ||

निळ्या निळ्या नभातून -
कोसळती शुभ्र धारा ;

काळ्या काळ्या मातीतून -
ओल्या गंधाचा फवारा ;

हिरव्या हिरव्या कोंबातून -
दिमाखात ये फुलोरा ;

पिवळ्या पिवळ्या फुलांतून -
झुले तो सोनपिसारा ;

अज्ञातशा कुंचल्यातून
खेळ रंगतो हा न्यारा !

सप्तरंगी अफलातून
इंद्रधनूचा नजारा -

फुलतो रोमांचातून
मनमोराचा पिसारा -

होई चिंब मिठीतून ...
सण पाऊस साजरा !