Skip to main content

कविता

धर्मामिटर

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी शनिवार, 18/06/2011 00:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
===धर्मामिटर=== जसा असतो थर्मामिटर,तसाच असतो धर्मामिटर॥ध्रु॥ प्रत्येकाची श्रध्दा सुध्दा, प्रत्येकाचा असतो ताप। परलोकातला जायचा दोर,ईहलोकातला होतो साप॥ सापाला काबुत ठेवण्यासाठी,पाजा दुध दोन दोन लिटर...१... धर्माच्या दुधाला असतो भाव,बुडवुन खावा श्रद्धेचा पाव।

जगरीती

लेखक शैलेन्द्र यांनी शुक्रवार, 17/06/2011 13:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
हळुच मंद मालवे, कालचा नवा शशी, हळुच धुंद पैंजणे, वाजती मनी कशी... विरत रात्र विझतसे, विरत ना तरी स्मृती, फिरत फिरत नेतसे, स्मरत तुज तवप्रती, तरल धुंद मोहकसे, अननुभुत मधु पिशी.. मनास ओढ लावते, एक खिन्नशी भिती, झरत झरत जातसे, अस्फुट्शी कालगती, फिरुन परत येतसे, भ्रमीत मुग्ध नेणीवशी.. आहेस जरी मजसवे, तिच तुच, तव प्रीती नाहीच का राहीलो, मीही तोच, जगरीती? धुसर का होतसे, हे सत्य स्वप्न शुक्राशी..

आठवणींच्या चारोळ्या

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी शुक्रवार, 17/06/2011 13:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
१. मनाच्या गाभा-यातून घोंघावतेय आठवणींचे वादळ थरथरणा-या पापण्यांतून ओघळतायत आनंदाश्रू नितळ
२. एकदा त्याच किनार्‍यावर एक स्वैर लाट भेटली त्या लाटेवर झालेली स्वार एक आठवण घेऊन आदळली
३. गंधुली अंगणातील रातराणीची सांजवेळीच मोहरून पसरली छोटुली कळी तुझ्या आठवणीची अवेळीच बहरून उमलली
४. तुझ्या आठवणींशी हृदयाची पहिल्या प्रहरी झडली चकमक जिंकता जिंकता हरलो मी राहिली अनंत वेदनेची तगमग

बदल्ला आहे काळ..

लेखक प्रिया ब यांनी गुरुवार, 16/06/2011 11:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
"हेल्लो मन्या.. कसा आहेस? बर्याच दिवसात झाला नाही रे आपला call...." "विसरलीस बघ ....long weekend आई.. पाहिला D.C, NY, Niagara fall.." "आम्हाला तुझी आठवण येते... जमेल का रे यायला इकडे?" "लगेचच जमणं अवघड दिसतंय, महिन्या अखेर पर्यंत चा तर तू विचारच सोड.. तुला नाही गं कळणार आई इथे खूप असतो कामाचा load" "बाकी तुमची तब्बेत ठीक ना? कळव मला जर पैसे वगैरे लागणार असतील" "पैसे नकोत रे बाळा.. हवा आहे तुझा फक्त थोडासा वेळ... तो जर तू देऊ शकशील.." "मला देखील यावंसं वाटतं गं.. पण गेलोय पार कामात बुडून... "आई तू मला हव ते माग.. तेवढा माझा वेळ सोडून..." "काय सांगू तुला!!

यू टू, क्रान्तिताई?

लेखक राजेश घासकडवी यांनी गुरुवार, 16/06/2011 06:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
शत्रूंच्या तलवारींना मी कधीच नाही भ्यालो मित्रांच्या टपल्यांनी पण मी अनन्वीत टेंगुळलो असं एका थोर कवीने म्हणून ठेवलेलंच आहे. तशीच काहीशी टेंगुळलेली अवस्था तुमची 'वड बोलला यमाला' ही कविता वाचून झाली. अभिव्यक्तीस्वातंत्र्याच्या नावाखाली, स्वतःला कलाकार म्हणवून घेणाऱ्यांची जी मनमानी चाललेली आहे ती पाहून वीट यायला लागला आहे. सर्वसामान्य ज्यांना वंदनीय समजतात त्या व्यक्ती, संकल्पना, विभूती, परंपरा यांच्यावर हल्ला केल्याशिवाय आपलं श्रेष्ठत्व सिद्धच होत नाही असं यांना वाटत असावं. अशा विचारजंतांची यादी मोठी आहे.

(पाव्हनं चला, झाडावरती बसू !)

लेखक केसुरंगा यांनी बुधवार, 15/06/2011 20:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
वेताळणीनं वेताळाला सांगितली गोष्ट अन मग आमीबी म्हनलं जरा गुलुगुल बोलूयात पावन्यासंगं..... ;) वाद असे बहरात वाचका, तुम्ही नका ना रुसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! बघा थेरडा मेला 'घोडा' शिव्या हासडून मारा जोडा लाज संस्कृती सारी सोडा उगा वाटतं खूप लिहावं नकाच काही पुसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! काढिल खोडी नव्या दमाच्या पुचाट गप्पा स्वातंत्र्याच्या स्टोरी सांगिल वेताळाची जरा मोकळ्या ह्या जालावर खविस नागरी हसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! तीन गटांची थेरी मांडा जुन्या दुव्यांची घेउन खांदा हलक्या हाताने काड्या घाला अता खातरी ही शतकाची पब्लिक लागं फसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! -केसुरंगा
काव्यरस

वड बोलला यमाला

लेखक क्रान्ति यांनी बुधवार, 15/06/2011 17:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
वटपूजेनिमित्त आमच्या वडाच्या भावना व्यक्त करायचा हा प्रयत्न! वड बोलला यमाला, "हा काय जाच आहे? बांधून घ्यायला का मी एकटाच आहे? पूजा इथे करावी, त्रागा घरी करावा नवर्‍यास त्या म्हणावे, "तू बावळाच आहे!" हा जन्म 'जी हुजूरी' करण्यात घालवी जो, ऐसा गुलाम साती जन्मी हवाच आहे? आंबे, फळे, सुपार्‍या अन् दक्षिणा भटाला, दोरेच फक्त माझे? ही शुद्ध लाच आहे! वैविध्य पाहु दे ना दोन्ही गटांस आता सांगेन जन्म त्यांचा हा सातवाच आहे!"
काव्यरस

पाऊस

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी बुधवार, 15/06/2011 14:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
काळ्याभोर मेघांची नभात दाटी असावी तुझ्या डोळ्यात मी भिजावे अन् तू माझ्या नसानसात भिनावी गडगडते ढग तुटून एकच सर अशी बरसावी त्यांनी माझ्या मनाची दशकांची तहान शांतवावी माझ्या देहाच्या वृक्षावरील अवघी पाने चिंब होऊन ओघळावी त्याच वृक्षाला लिपटलेल्या लाजाळूप्रमाणे तू मोहरून मिटावी कृष्णरंगी मेघांमागून सूर्याने सप्तरंगी किरणांची जाळी पसरवावी सांजेमागून येणारी अवनीही त्यावर लुब्ध होऊन थबकावी आता जरा पाऊस रिमझिम व्हावा अन् कडाडती विजही थकावी तुझे हात माझ्या हातात असावे अन् नजरेत नजर गुंतावी रिमझिम झालेल्या पावसात चिंब होऊन तू गोडगोड व्हावी माझ्या उबदार मिठीत येताच हलके हलके विरघळाव
काव्यरस