कविता

आल्या पावसाच्या सरी - भिजू एकवार तरी ; ओल्या माती गंधासंग ... आणू प्रेमाला ग रंग ! नको साक्षी आणाभाका , पुरावा कशाला तो फुका - साक्ष ओल्या अंगांगांची पावसाच्या या सरींची ! प्रेम माझे तुझ्यावर तुझे किती माझ्यावर - सरींत मोजणी कशाला जीव कधीचा हरवला !

काल अगदी असंच मला तो नेसकॅफेवर कॉफी पिताना भेटला मी "मी पाटील" म्हणताच, "मी नातलग" काहीसं तो म्हटला माझं सारं बोलणं तसं अगदी पुर्णपणे ईंग्रजीतून चालू होतं तो मात्र मराठी आणि ईंग्रजी दोन्हींची काशी घालताना दिसला माझ्याच वयाचा, पण "सार्‍या जगाचं ओझं माझ्या खांदयावर" असं शब्दाशब्दाला भासवणारा, मला जरा तो आगाऊच वाटला पोरगा नक्कीच सुखवस्तू अन खात्यापित्या घरातला असावा "मोबाईल, गाडीचा" अभिमान त्याच्या चेहर्‍यावर होता साचला म्हटलं माझ्या मित्रा, तू तेविसाव्या वर्षी आयायटीचा प्रोफेसर हो अगदी त्या सिकंदरासारखं जिंकण्याची उर्मीही तुझ्यात असू दे "Confidence.

आज पहाटे, आळसावल्या मनात सखये उरला तुझाच बंध आज पहाटे, सुकल्या राताराणीस सखये उरला तुझाच गंध ... आज पहाटे, सोडले शरीर अन भिरभिरले मन तुझ्याच मागे आज पहाटे, संपला शिशिर, फुलवितो वसंत नवस्वप्नांचे थवे आज पहाटे, सरला काळोख, उजळले मन्मनात सोनेरी रंग आज पहाटे, झालो वैरागी, अन झालो पुन्हा मोहरानात दंग आज पहाटे, पुन्हा एकदा, बोलले किती एरवीचे तुझे नयन मुके आज पहाटे, पुन्हा एकदा, दाटले डोळ्यासमोर वास्तवाचे धुके - विश्वेश

वर्षे सुकली गुच्छ बांधले काडी एक तयातिल चंदन वळून मागे शोधू पाहे; गंध मंडली; शापित मन उगाळली आयुष्ये परि ना वात सरे ना ऋतुमंथन काळावरती ठसे अबाधित; तलम रेशमी हे बंधन घटअमृतसय निराकार; उभयांना विरहाचे प्राक्तन शोध निरागस क्षतापलिकडे; रोज सागराचे स्पंदन .............................अज्ञात

मुन्नी बदनाम हुई रंग काळा बाबाच्या दाढीचा रंग खाकी पोलिसांच्या सदर्‍याचा रंग भगवा बाबाच्या लंगोटचा रंग हिरवा गांधीबाबाच्या नोटेचा रंग सावळा त्या रात्रीचा रंग पिवळा 'सोनिया' काविळीचा रंग लाल डोक्यावरच्या जखमेचा रंग निळा पाठीवरल्या वळेचा रंगात सार्‍या रंगुनी रात्र होई सुन्नी* बिचारा बाबा ! दुपट्ट्यात झाला मुन्नी * सुन्नी म्हणजे सुनी

रोज रोज संध्याकाळी ; टिंब रंगते एक होळी आडरानी पंक्चरणार्‍या टायराची रांगोळी मर्तीकेची गर्दभे येती चढवुनी कैफ गोळी येती सारी येकजात देता एक साधी हाळी चिवडा आणि अंडी उकडली ; फेकूनी द्या ती भाजी पोळी संपवुनी चखणा आणि चोखुनी नळी गडी पहुडले तर्र झोकुनी ; हाती घेवूनी रात्र काजळी उजेड फुटतो भल्या सकाळी आड भिंतीपलीकडे ओकलेली पित्तनळी उभे रहाता पाउले पकडती दिशा वेगवेगळी ओघळे ढेरी खेळती डोळे कोशिंबीर आंधळी बंद पाकीटाला ओढ एक तारखेची आगळी दुर्दम्य घायाळ आशावाद; जात नाही कधी काळी स्पर्श पहिल्या धारेचा ;चमके मुद्रा बावळी घेताना नांदते ओठावरी नवनवी लाखावळी जीवनात रंग भरे सृजनतेची