कविता

नवव्यांदा बोहल्यावर।
लोकशाहीची भेळ।
सारा संख्येचा खेळ।
मुख्यमंत्री।।

विरोधकांना फोडा।
भाजपा टाकी गळ।
असो विरोधी गरळ।
मोठा मासा।।

नवल करीती लोक।
कधी शिवतो सूट?
शपथ घे ऊठसूट।
दर्जी म्हणे।

पाहोन ह्याचा रंगबदल।
लाजला तो सरडा।
लाल हिरवा करडा।
सोय जशी।।

महाराष्ट्री उध्वस्त 'यू-टर्न'।
आहे खातो मनी मांडे।
ताकाला जाऊनही भांडे।
लपवतो।।

कसली मूल्ये तत्वे?
झोक्यांचा सम्राट।
पुन्हा मांडी खाट।
भाजपाशी ।।

गुलजार हसे नितीश ।
लाजायचे काय काम।
म्हणे तो पलटूराम।
अखंडसत्तावती।।

कवितेच्या काही ओळी
जरी सहज सुचल्या
दोन चुकल्या मात्रेत
दोन वृत्तात गंडल्या

यतिभंग एकीमध्ये
एकीमध्ये रसभंग
दोष दूर करण्यास
पछाडिले जंग जंग

मात्रा, वृत्तांची बंधने
पाळताना दमछाक
झाली-आली कुठूनशी
मुक्तछंदाची झुळूक

मुक्तछंदाच्या स्पर्शाने
ओळ ओळ थरारली
कोष कोंदट फोडून
फुलपाखरे उडाली

खळखळा तुटताना
बेड्या आनंदे म्हणती
लघु, गुरू, मात्रा यांची
मुक्तछंदी ना गणती

वेध लागला मुक्तीचा
बंधी कोंडल्या ओळींना
सुंभ जळला-पण का
पीळ जळता जळेना ? :)

मालदीववर भारतीयांचा संताप, EaseMyTrip कडून सर्व बूकिंग्स रद्द; सीईओ म्हणाले, आपल्या राष्ट्राच्या…" | EaseMyTrip suspends all Maldives flight bookings over anti-PM Modi remarks - https://www.loksatta.com/desh-videsh/easemytrip-suspends-all-maldives-f…

'माल' वून टाक 'दीवज',चेतवून जंग जंग,
राजसा किती मतांत, चालता टूरिझम बंद...

आज भांबावला दिस
काही येई ना मनात
अंधार व्यापलं आकाश
उजेड उरे पणतीत

ठरलेल्या अवसरी
रान गेलंच उठून
पक्षी शोधी रानमेवा
पंख जाती हो थकून .

खेळ चुकलेला सारा
मना दुःख्ख देई मोठे
तिथे लावो कोणी लेप
सारे मोठ्ठे खोटे खोटे

कोठे गेली हीरवळ
मन शिडकावे तीला
मोडलेल्या फांदीवर
एक बांधलेला झुला .

सारे खोट्यात खोट्यात
काय शोधू खरे खरे
नशिबाचे तोडून तारे
दगडाला म्हणती हिरे

अंती खरे एक आहे
झाले ते ते स्विकारावे
आयुष्याच्या सरणीला
मोजून ते ते मांडावे .

देव होता, देव आहे, असेल पुन्हा
भावनेच्या ओलाव्यातून रुजेल पुन्हा.

कधी माणसाच्या अंतरंगातून डोकावतो आभाळाच्या सावलीतून पाहील पुन्हा.

नेमके फासे तो फेकतो नेहमी इथे
नेटके दान नशिबी तो देईल पुन्हा .

भक्तिभाव जेव्हा उचंबळून येतो
सुगंध बनून मनातून फुलेल पुन्हा.

माणसाने माणसाशी माणसासम वागणे
माणसातूनच देव जन्माला येईल पुन्हा.

शब्द होता कान्ह्याने गीतेतून पेरला
आज नाही तर उद्या जन्म घेईल पुन्हा.

----अभय बापट

बालपण......

साखर झोपेच्या वळणावर
अंदोलत स्वप्न हिंदोळ्यावर
बांग कुणाची येता कानी
विरून गेली सारी कहाणी

तरूणपण......

विझल्या साऱ्या चांदणठिणग्या
बघा बघा ती पहाटफुटणी
छोट्या टीचभर खळगीसाठी
धरावी आता वाट ही कुठली

दगड मातीच्या रस्त्यामधूनी
दिसेल काही अमोघ अद्भूत
धावत होतो उर फुटोस्तर
हाती आले मृगजळ सुंदर

म्हातारपण......

झाली आता चांदणसंध्या
चक्क कळाले भ्रमनिरास होणे
ओलांडून क्षितिजाचे कुंपण
उरले फक्त मार्गस्थ होणे

आनंदाच्या दारी परब्रह्म येते
सुखाचा पहाट, दाखवते.

मनामनामध्ये उजळते प्रेम
समृद्धीचा वाट, सापडते.

सरो सारे दु:ख होवो भरभराट
दिवाळी पहाट, ऐश्वर्याची.

सोबतीच्या पाया मिळो पायवाट
उडू दे थाट, दिवाळीचा.

आनंद सोहळा,प्रकाशाचे पर्व
नात्यांचा उत्सव ,चार दिस.

दिवाळी म्हणजे दुजे काही नाही
आनंदाची ग्वाही, स्वत:लाच.

शुभ दिपावली

-----अभय बापट

एका उदास संध्याकाली अचानक मोडक्या तोडक्या हिंदीत शब्द सुचायला लागलेत.. तसेच लिहून काढलेत.
मराठीकरण करायची गरज वाटली नाही. अर्थात् मिपाच्या धोरणांत बसत नसेल तर बेलाशक धागा उडवावा.

उनके आनेंकी हसरत में हम ग़ली सजाते चलें गये..
वो घरसे, हमारे जानें की, तारीख बता कर चलें गये.

उनकें लिये दिल का हर कोंना सजाया था चिरागोंसे..
वो अंधेरेसे हमारी वफा की याद दिला कर चलें गये..

उनसे जी भर बातें करने की आंस लिये बैठे थे हम..
मौका ही न मिला, वो बिना बताये चलें गये..

मिठी जुबां और हसता चेहरा.. ख्वाहिश-ए-ज़िंदगी थी
वो हमसे ज़िंदगी की चाह छीन कर चलें गये

दसरा की शिमगा?

ते विचारांचे सोने
की टोमणे व रोने
काही दखल नेक?
नुसती चिखलफेक

जाळणार खोकेसूराची लंका
अपात्रतेचा निर्णय कधी, शंका

शिवाजी पार्क वि.आझाद मैदान
कुठे पडणार पुढचं मतांच दान?

मी काम करतो, जातो थेट साईटवर
ते असतात लाईव्ह फेसबुक साईटवर

गर्दी जमा ची रोजगार-हमी
नाहीतर आहेच जंगली रमी

मानसशास्त्र झूंडीचं
मिडीया बाईट धूंडीत

मराठा समाजाला टिकणारं आरक्षण,
शिंदे सरकार देणार म्हणजे देणार
चिन्ह गेले, पक्ष गेला,आता कोर्टबाजी
अपात्रतेचा निर्णय तो कधी येणार?