कविता

लेक मायेची खाण,माझ्या आईची सावली जशी झुळूक वार्‍याची, ग्रिष्माच्या काहीली लेक माझी प्राजक्त,मंद सुगंधाची जाण गेला घेऊन कुठे वारा, सुने झाले आंगणं ठायी ठायी विखुरल्या, तीच्या मखमली खुणा गोळा करता येतो,आवंढा गळ्यात पुन्हा पुन्हा लेक माझी गुणाची, तीचा पुनर्जन्म व्हावा बाप मी तीचा,पुनर्जन्मी तीचा लेक व्हावा.

घ्या कविता.... सोनार आठवण करुन देतात, पेपरमधे पानभर जाहीराती देतात... अलीबाबाची गुहा, सापडल्यासारखे, दागिन्यांचे फोटोज । कंगन हार कर्णफूलं कंठे तोडे नाणी कलश, चळत बिस्किटोज ।। कुणालाच आठवत नाहित । घामटलेले खाणकामगार,त्यांचे कूपोषित अशिक्षीत बायकामुलं ।। भट्टीत तापून सुलाखून । कामगार तारवटलेल्या डोळ्यांनी, घडवतोय बारीक नक्षी फूलं।। मालक गुलजार हसतोय । पेठेत अजून एक नवे, दालन उघडतांना दिसतोय ।। #कवी नेहमीचा..... हार के जितनेवाला....बाजीगर

क्षीण आवाज ऐकून किती पहारे ठेवावे आजचा श्रावण पाहून किती चेहरे रंगवावे आई घरात असतां, घर घरासम भासले आता मुलांनी,घराचे बहूत विभाग केले आशेचे खूले गगन अमूचे बाबा होते आता सगळे स्वप्न हळुवार भंग झाले सर्व नातीगोती तुकडे तुकडे होऊन विभागली कुणास ठाउक दुःख्खें किती हिश्शात विभागली एक नियम नाही हर एका मध्ये हर रूपांवर दुसरे रूप विभागले आई घरात असतां घर,घरासम भासले

तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत मार्ग कुठेही नेत असो, विचार संगतीचे आहेत तूझ्या माझ्या मनाचा निर्णय होता भेटण्याचा जसे बगीच्यात बहार असतां फुलांचा बहरण्याचा तुझे दू:ख आता माझे,माझे दू:ख झाले तुझे तुझे हे दोन नेत्र, चंद्र सूर्यासम झाले माझे लाख म्हणूदेत जगाला,ही संगत अटळ आहे हातात हात असल्याने, हे हात सुटणे अटळ आहे अरे, मला जीवनसाथ देणाऱ्या, प्रियतमा तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत मार्ग कुठेही नेत असो, विचार संगतीचे आहेत तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत

मी नाही कुणाचा बाप मी नाही कुणाचा आजा रंग बदलतो मी वारंवार कुंपणावरचा सरडा जसा मी न कुणाचे खातो, ल्यातो तो श्रीराम आम्हांला देतो लळा जिव्हाळा नाती गोती मी वेशीवर टांगून रहातो नाही कुणाची पर्वा, आशा नाही पुसले म्हणून निराशा स्वानंदाचे टाळ घेऊन हाती जगतो मी माझीच मिराशी

थोडे तांदूळ ,थोडे गहू चला . . . कविता लिहू ! शब्द हाताशी, कल्पना मनाशी जमते का ? .. पाहू ! सुचलेले कागदावरचे, रुचलेले मनातले अंतऱ यातले ,कळते का ? .. पाहू ! तळातून गाळलेले ,गाळातून तळलेले ! चिडचिड संताप , मनस्तापानी भरलेले येते का बाहेर ! ? .. . पाहू ! काव्य गतीचा न्याय विचित्र मनातले लपलेले चित्र सहज निघते बाहेर का, पाहू ! सुरवात म्हणावे, की श्री गणेशा ? सहज टाकला, आला नकाशा ! आता सांगा तुम्ही, मी पुढे जाऊ ? ---------------------- अतृप्त

चैत्राची पालवी, मरगळ घालवी ।। कोकीळ कूजन, श्रीराम पूजन ।। तारीख रचली, अयोध्या सजली ।। मंदिर नवे, चैतन्य सवे ।। मंदिर मालकी, रामाची पालखी ।। गुढ्या तोरणे, नयन पारणे ।। आला मधूमास, संपला वनवास ।।

https://www.loksatta.com/explained/loksatta-explained-article-navneet-r… Shared by Loksatta android app click here to download https://loksatta.page.link/LS_app ज्या शाळेत शिकल्या म्हणे नवनीत राणा । ती अस्तीत्वात च नाही, म्हणे, हे कारण जाणा ।। पंजाबी चमार चे, केले मराठी मोची । विरोधकांनी केली, थोडा काळ गोची ।। जात प्रमाणपत्र, पाहता अवैध । मुलं घाबरली,आ

https://www.loksatta.com/politics/in-nanded-lok-sabha-bjp-s-ashok-chava… Shared by Loksatta android app click here to download https://loksatta.page.link/LS_app डीलर झाले लिडर भित्रे झाले नीडर ।। झाले भाजपा-वासी, धरला भगवा दामन ।। दाग अच्छे है..., दागी झाले पावन ।। नानांचा रिक्रृटमेंट ड्राईव्ह, चर्चा हाॅटेल स्टार फाईव्ह ।। नेत्यांना करा अगवा, व