इतिहास

पेरणा हे पाहिले आणि म्हटले आपणही जाहिरात देउनच टाकावी. ऑफिस मध्ये कामा साठी कष्टाळू मुलगा पाहिजे त्याच्या कडे स्वत:चे दुचाकी वहान असले पाहिजे गाईच्या धारा काढण्यासाठी हवा एक अनुभवी गडी गायीच्या लाथा गोड मानण्याची त्याची तयारी पाहिजे घरकामासाठी हवी आहे एक मोलकरीण घरात पडेल ते काम तिने केले पाहिजे शेतात काम करण्यासाठी मजूर हवे आहेत उन पाउस चिखलात राबण्याची त्यांची तयारी पाहिजे तसेच एक माळी, फिटर, प्लंबर, सुतार व गवंडी तसेच, हापिसात कामाला एक अनुभवी रिसेप्शनिस्ट पाहिजे वारजे किंवा सिंहगड रोड परिसरात १ किं

मुरारबाजी म्हटलं की डोळ्यांपुढे न चुकता उभी राहते ती पुरंदरची लढाई. त्रिवार मुजरा अगदी सहज घेते - ती प्रयत्नांची पराकाष्ठा, अतुलनीय शौर्य आणि न खचणारी, कुठलीही भीड-मुर्वत न मानणारी अभेद्य हिंमत.. मुरारबाजींची आणि त्यांच्यासोबत, दिलेरखानाच्या ५००० च्या सुलतानढव्याला [डोक्याला कफन बांधून, जीवाची पर्वा न करता केवळ विजयासाठीची चढाई करण्याची मुघल पद्धत] उत्तर देण्यासाठी बाहेर पडलेल्या उण्यापुर्‍या ७०० कडव्या मावळ्यांची. त्यात मुरारबाजींचं शौर्य बघून दिलेरखानानं मनसबीचं आमिष दिलं.. झालं..

चढणं म्हणजे काय असते रे भौ लेका , चढणं मंजी ईचारांशी लढणं असतं रे भौ लढणं मंजी काय असतं रे भौ लेका लढणं मंजी आतल्याआत कुढणं असतं रे भौ आतल्याआत कुढणं , मंजी काय असते रे भौ लेका , त्ये मंजी सवताच्या नजरेतन पडणं असते रे भौ नजरेतन पडणं म्हणजे काय असते रे भौ लेका, नजरेतन पडणं म्हणजे मनाविरुद्ध उडणं असते रे भौ मनाविरुद्ध उडणं म्हणजे काय असते रे भौ मनाविरुद्ध उडणं , मंजी टुल्ली गहाण ठेवणं असतं भौ टुल्ली गहाण ठेवणं मंजी काय रे भौ आरं लेका, त्येच तर बोलून ऱ्हायलोय टुल्ली गहाण ठेवणं म्हणजेच चढणं असते रे भौ :(((((((((( सिद्धेश्वर विलास पाटणकर )))))))))):

आज शिवजयंतीच्या निमित्ताने शिवरायांच्या चरणी मी हे काव्य विनम्र भावाने अर्पण करतो... पुलवामा निषेधे कॅन्डल लावून आलो | “उरी” पाहताना, “जय हिंद” म्हणालो || पण, बलोपासनेची, महती विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || सायंकाळी हवी आम्हा दारूची बाटली | संडे टू संडे खातो मटणाची ताटली || पोहणे धावणे नव्हे, चालाणेही विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || स्वराज्य गुढी रोविली, शिवबाने | स्फुलिंग जे चेतले, जिजाउने || स्मार्टफोन लेकरांच्या, हाती देऊन बसलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || ज्ञानातुकयाची, शिकवणी व्यर्थ गेली | स्वार्थाने आमुची, मती अंध केली || आम्ही बाजीरावाची, जात शोधित बसलो | असे षंढ आ

अर्रे कोण म्हणतं इतिहासजमा झाली झाशीची राणी आमच्या चाळीत येऊन बघा जेव्हा नळाला येतंय पाणी II खुडबुड खुडबुड चालू होते तांबडं फुटताक्षणी घागरीवरती स्वार होऊनि साऱ्या जमती अर्धांगिनी II नजर रोखुनी फक्त नळावर कैक नागिणी जणू एक बिळावर हंडे, कळशी, बादल्या घेऊनि तयार पदर खोचुनी आमच्या चाळीत येऊन बघा जेव्हा नळाला येतंय पाणी ॥ घटिका येता सज्ज त्राटिका ताम्रकडूंचा आवाज मोठा एक नळासी किती त्या वाटिका ? अन किती त्या रौद्र मरदाणी ?