'पाकनिष्ठ' कांदा, लुडबूडतो कशाला? भाजून पीक सारे, पाऊस तृप्त झाला उध्वस्त शेत आधी, मागून थेंब आला कांदा पुसे रडूनी, कांद्यास अक्कलेच्या तो ’पाकनिष्ठ’ कांदा, लुडबूडतो कशाला? चेचून वेदनांना, पायात गाडले; पण स्वप्नात भूत त्यांचे, रेंगाळती उशाला दचकून जाग येते, निद्रा लयास जाते ते घाव प्राक्तनाचे, छळती क्षणाक्षणाला सोडून भूतळाला, ती दैत्य जात गेली देऊन दान वृत्ती, या सभ्य माणसाला ना झाकते कधी ती, वस्त्रात अंग सारे मिळणार भाव कैसा, शेतीत कापसाला? समजून घे "अभय" तू नाहीत भ्याड सारे निपजेल शूर येथे, विश्वास दे उद्याला गंगाधर मुटे .............

नाही मला कधीही नव्हते म्हणायचे 'नाही'च शब्द पण का ओठात यायचे ? अवरुन घेत जातो माझ्या मनास मी तू यायचे त्वरेने ते विस्कटायचे मी झेलतो निखारे वणव्यात तू उभी कोणा कुणास आता मग शांतवायचे ? घालीत भीक नाही मी संकटा तुला तू सारखे कशाला दारी फिरायचे ? माझ्याच काळजाचे खत घातले तरी कोमेजती ऋतू का माझे फुलायचे मजला उसंत नाही आहेस व्यस्त तू आभाळ फाटलेले कोणी शिवायचे ? - स्वानंद

भारी पडली जात पोळून गेले तरी कधीच मी, आखडले ना हात तुझे जिंकणे असे भावले, की खात राहिलो मात बोलत होती ती अशी की, मी गुंतून गेलो पार जरा न कळले केव्हा कशी ती, उलटून गेली रात वाटेवरती काटे बोचरे, पसरून होते दाट आता पोचलो कसाबसा मी, कित्येक खस्ता खात एकच गुन्हा समान झाला, परी सजा वेगळी त्यात आतंकवादी मजेत बाहेर, साध्वी सडते आत सूर बोबडे ऐकून माझे, मुरडून घेती नाक नसेल जर का आवड माझी, मी बसू कशाला गात? नारळ फुटला, प्रसाद वाटू, बोलून गेलेत काल वाट पाहतोय इथे अजूनी, घासून बसलो दात निकाल आला, करुनी माझ्या, परिश्रमास मातीमोल कर्तृत्वाचा बोर्‍या वाजला, नि भारी पडली जात भिती मन

सांजवेळी सोबतीला - एकदा येऊन जा ओठ जे गातात गाणे - ओठी तू घेऊन जा ज्या - मुळे फुलती कळ्या - अन् पाकळ्या होती खुळ्या वसंत तो "मी" प्रितीचा - तू भेटुनी बहरून जा न भेटण्याची कारणे आता मला देऊ नको भेटण्याच्या कारणांची - कारणे ऐकून जा याच - साठी टाळतो मी - पौर्णीमेचा चंद्र ही कोजागिरी असते कशी ?- तू एकदा दाऊन जा शब्द ही सोडून जाती - लागता चाहुल तुझी मी जे मुक्याने बोलतो - तू एकदा समजून जा श्वास ही बघ एक होती - "मी "- न् - "मी"!

नवे साल गाणे जुने गात आहे.... जुना मी तरीही नवी बात आहे जुन्या चंद्रम्याची नवी रात आहे तुझा चंद्र नाही तुझ्या बाहुपाशी सदा राबता मी हापीसात आहे काळोख आहे आता ही उद्या ही जुन्या कंदीलाची नवी वात आहे किती काळ दु:खात ऐसे रडावे नवे हासणे अन् जुनी कात आहे अशी गोड वचने देउ नको ना नवे राहू दे ! गं- जुने खात आहे संकल्प लिहिले जुने - ते नव्याने बोलाची कढी बोलाचाच भात आहे अरे ट्रेन नाही रवीवार आहे कडी पकडण्याला पुढे हात आहे जगावे कशाला कुणाला कळेना हप्ता विम्याचा तरी जात आहे मयुरेशला सांगुनीही कळेना नवे साल गाणे जुने गात आहे. मयुरेश साने...०१-जानेवारी-११

तुला पाहून माझा शब्द - तेव्हा लाजला होता मुका राहुनही मझा - अबोला गाजला होता तुझा तो स्पर्श चंदेरी - तुझा तो हात पुनवेचा उन्हाचा हात ही माझा - अचानक भाजला होता जरी बेताल मी आहे - नव्हे हा कैफ मदिरेचा तिने सौंदर्य वर्खाचाच - प्याला पाजला होता तुझा मुखचंद्रमा पाहून- मुखडा गाइला होता चेहरा रोजचा दु:खी - सुखाने माजला होता असे स्वप्नात ही व्हावे ? तुला मी फूल देताना घड्याळातून काटेरी -गजर ही वाजला होता मला पाहून आताशा - म्हणे हा आरसा मजला असा मयुरेश नाही पाहिला - जो आजला होता. मयुरेश साने...दि...२९-डिसेंबर-१०

3

सोकावलेल्या अंधाराला इशारा सोकावलेल्या अंधाराला, इशारा आज कळला पाहिजे वादळ येऊ दे कितीही पण, हा दीप आज जळला पाहिजे आंब्याला मानायचे कांदा, किती काळ असेच चालायचे? डोळे उघडून तू वाग जरा, नकोसा वाद टळला पाहिजे गाय इकडे आणि कास तिकडे, चारा मी घालायचा कुठवर? कधीतरी इकडे; या बाजूस, दुधाचा थेंब वळला पाहिजे प्रवेशदाराचा ताबा घेत, का उभा ठाकला आहेस तू? माझा प्रवेश नाकारणारा, इरादा तुझा ढळला पाहिजे आता थोडे बोलू दे मला, ऐकणे तुही शिकायला हवे हे आवश्यक नाही की तूच, दरवेळेस बरळला पाहिजे निर्भीडतेने 'अभय' असा तू, यज्ञकार्य असेच चालू ठेव ग्रहणापायी झाकोळलेला, चंद्र आता उजळला पाहिजे