हाती कळ्याच माझ्या सजवून साथ गेली फुलवून त्या कळ्यांना उमलून रात गेली आता कशास होती संवाद गूज गोष्टी करुनी मुक्या मुक्याने सहजात बात गेली होते नभात तेव्हा अगणित लाख तारे दावून ती दिशाही कोन्यात वात गेली झाली युगा युगांची शेजेत भेट जेव्हा लाजून ती निशाही अडवून हात गेली हरलो कसा कळेना गाफील राहिलो मी माझी प्रियाच तेव्हा देऊन मात गेली बेहेरे मकरंद ११०२६०११