धोरण

टन टना टन टना टन टना टन टना टन टना टन टना टन टन्ना टन्न टन्न्न टन्न्ना टन............
(आमच्या ऑफीस मधील बेल अशीच वाजते त्याला मी काय करु) असो.
आमच्या ऑफीसला १.४० ला मधली सुट्टी होते.
मी,प्रो. फमुक, प्रो. फामुक, प्रो. फागे, प्रो. फोंडे (जे इंग्रजी आणि गणिताच्या तासाला मजबुत मार देतात) असा सगळा ताफा ऑफीसच्या केबीन कडे निघाला होता...........आणि विषय होत 'तो'
सकाळ पासुन झालेल्या ४ वेगवेगळ्या तासांनी आलेला कंटाळा घालवण्यासाठी एकच इलाज होता.

सगळाच गोंधळ उडाला आहे हो. जावे तिथे मंदीचा विषय. बस्,लोकल, लग्न, बारसे, अगदी स्मशानभुमी वर सुद्धा. पण ह्यावर उपाय काय ह्यावर कुणाकडे नक्की विचारधारणा नाही. एक म्हणतो खर्च कमी करा. दुसरा म्हणतो त्यामुळे खप कमी होउन परत मंदीत भरच पडणार आहे. नेमके खरे काय? ह्या प्रश्नाचे उत्तर मिळाले तर बरे होईल.
काळाची पावले ओळखा, पैसा जपुन वापरा, बॉटम अजुनही आलेला नाही ही नेहेमीची वाक्ये दणदणतात कानावर. ऩक्की काय केल्याने ह्या येत्या काळात फारसा त्रास न होता परिस्थीतीवर मात करता येईल ह्यावर मान्यवरांनी मार्गदर्शन करावे ही अपेक्षा चुकीची आहे काय?

एक निवेदन...

कळवण्यास अत्यंत आनंद होतो आहे की मिपावर शुद्धलेखन विषयक लेखांवरील, चर्चांवरील बंदी आता उठवण्यात आली असून मिपावर एक शुद्धीचिकित्सक विभाग सुरू करण्यात आला आहे.. :)

माननीय मिपाकर सतिशराव हे या विभागाचे प्रमूख असतील व तात्या त्यांच्या हाताखाली त्या विभागातील एक दुय्यम क्लार्क म्हणून काम पाहील! :)

"तुम्हाला 'रुटिन' चा कंटाळा येत नाही का हो सर" लिफ्ट मधे इती १२ वा माळा
वय वर्षे ३५ असलेल्याना सुद्धा रुटीन चा कंटाळा. तरी बरे दरवर्षी दोन वेळा ऑफिस खर्चाने भारत दर्शन नक्की असते. त्याला पण रुटीनमुळे कंटाळले की काय असा प्रश्न डोक्यात आला.
तसा रुटीन च्या कंटाळ्याबद्द्ल मला रुटीनली प्रश्न विचारला जातो. आणि मी सुद्धा रुटीन उत्तरे देतो.
१. रुटीन कुणाला चुकले आहे.
२. रुटीन मधेच आनंद शोधायचा. वगैरे वगैरे. असो.

खालील प्रकटन संपुर्ण काल्पनिक आहे असे समजावे.
मामाजी: अरे कोण आहे रे तिकडे. जरा त्या ऑस्कर कमीटीच्या अध्य्क्षाना जरा फोन लाव.
असिस्टंटः का हो सर?
मामाजी: तुला रे कशाला चौकशा. धु म्हटले का धुवायचे. आणि मी कितीही गुप्त ठेवले तरी ते तुला कळणारच आहे.
असिस्टंटः (हसत) करतो सर.
असिस्टंट फोन लावतो.
मामा़जी: मी मामाजी बोलतोय. काय पोझिशन आहे ऑस्कर ची. त्या डॉग ला काही मिळणार आहे की नाही.
अध्यक्षः दोन मिळायची चान्सेस आहेत.
मामाजी: दोन ने काय होते आहे. चांगली आठ मिळायला हवी. 'बापाची' आज्ञा आहे. त्यात दोन तरी भारतीय असायला हवेत.
अध्यक्षः आता ते माझ्या हातात नाही.

"आता जबाबदारी मी घेतली आहे , तुम्ही निवांत रहा. मी सगळे बघुन घेतो." काकुंना मी सांगितले.
हॉस्पिटल ऍड्मिनिनस्ट्रेशन मधे असताना पेशंटचे नातेवाईक कसे पिडतात ह्याचा मला पुर्ण अनुभव होता. त्यातल्या त्यात एखादा मेडिकल रेप. निघाला तर मग काही विचारुच नका. असो.
काकुंच्या यजमानांचे जबड्याचे ऑपरेशन होते. 'गुटका कींग' होते काका. त्यामुळे ताबडतोब सर्जरी अनिवार्य झाली होती. दोन्ही मुले व सुना अमेरिकेत. आय्.टी त असल्यामुळे लगेच रजा घेणे शक्य नव्हते. आणि घेण्याची हिंमत नव्हती. कायमची रजा मिळायची शक्यता नाकारता येत नव्हती. मुलाचा मला फोन आला. मी जबाबदारी स्विकारली.

बुद्धम् शरणम् गच्छामि
संघम् शरणम् गच्छामि
धम्मम् शरणम् गच्छामि

बेंबटे राव कोचवर हातात विडिओ गेम चा रीमोट घेउन मग्न आहेत. इतक्यात सौ. बेंबटी हातात झारा, लाटणे , मोठा डाव किंवा तत्सम प्राणघातक वस्तु घेउन अचानक बेंबटेरावासमोर उभ्या राहतात.
सौ.बेंबटी: बोल माझ्याकडे .....
श्री. बेंबट्या: आता नाही हां......
सौ. बेंबटी: कसल गाणे गुणगुणत होतास काल?
श्री बेंबट्या: कसले गाणे?
सौ. बेंबटी: काल नाही का संध्याकाळी शेजारणी कडे बघुन म्हणत होतास ते गाणे.
श्री. बेंबट्या: "प्यार हुवा"
सौ. बेंबटी : हां तेच. आत्ताच्या आता मला बघुन ते गाणे म्हण. नाहीतर तुझा 'गेम ओवर'. (प्राणघातक वस्तुला दाखवत)