मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

व्हेलेंटाईन्स डे...२

प्राजु · · जे न देखे रवी...
पहिल्या भागात पान उलटावे लागत असल्यामुळे इथे सुरू करत आहे. आपण सगळ्यांनी पुन्हा भरभरून लिहावे हीच विनंती.. तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

वाचने 23676 वाचनखूण प्रतिक्रिया 53

इनोबा म्हणे Sun, 02/10/2008 - 01:42
मलाही सय झाली आहे तूझ्याशिवाय जगायची कारण तूही करुन घेतली आहेस कोरडेपणाने वागायची -इनोबा सय=सवय

प्राजु Sun, 02/10/2008 - 01:47
छान आहे चारोळी ... पण .. मला वाटतं , सय याचा अर्थ आठवण. (उदास कविता लिहू नयेत, असे मी पहिल्या भागांत लिहिले होते इथे वेगळे लिहावे लागेल बहुतेक.)

In reply to by प्राजु

प्राजु आम्हाला आपल्या चारोळ्या आवडतात. अरे, पण आम्हाला उदास,हताश, निराश, रडणे,पडणे, अशा वेदनेच्याच चारोळ्या सुचतात ना ( सुचल्या तर ) तुम्ही आमच्यासारख्या एका प्रतिभावंत कवीला प्रतिबंध केलाय बॊ इथे :) ( ह. घे. )
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

प्राजु Sun, 02/10/2008 - 20:24
अहो, व्हॅलेंटाईन्स डे च्या निमित्त संत व्हॅलेंटाईनच्या चरणी या सगळ्या चारोळ्या अर्पण. मग त्यात उदासवाण्या चारोळ्या कशाला? आपल्याला ही छान लिहिता येतात.. अपण नक्की लिहाल दिलिपजी, याची खात्री आहे मला. - प्राजु

In reply to by प्राजु

आम्हाला कितीही हरब-याच्या झाडावर बसवले तरी आम्हाला आनंदाच्या चारोळ्या सुचणार नाही.
संत व्हॅलेंटाईन बाबाची जत्रा संपली की आम्ही लिहू आमच्या आरोळ्या :)
तो पर्यंत आम्ही आपल्या सर्वांच्या सुरेख चारोळ्या वाचत राहू  !!!!
परप्रांतिय दिलीपजी :(

प्राजु Sun, 02/10/2008 - 02:01
तुझ्या ओठीचे गीत होऊन मला झंकारून जाऊदे तुझ्या नयनी आशेची ज्योत लावून जाऊ दे - प्राजु

प्राजु Sun, 02/10/2008 - 03:21
हिमफुलांचा दुलईवरती कोवळी किरणे पसरली स्पर्शाने त्या मोहरून फुले लाजेत विरघळली - प्राजु

प्राजु Sun, 02/10/2008 - 20:32
फुलांनी फुलावे तरूवरी खगांनी भुलावे नभावरी पतंग जळतो ज्योतीवरी काय लिहावे या प्रितीवरी??? - प्राजु

पिवळा डांबिस Sun, 02/10/2008 - 23:20
तात्या दिवाना अनुष्कावर मरतो अनुष्कासाठीच अहोरात्र झुरतो.. आपला, (अनुष्का प्रेमी) तात्या. प्राजु, तुझ्या आवाहनाने खरंच कमाल केली एका वधस्तंभाला काव्याची पालवी फुटली.. -खोडकर डांबिसकाका

In reply to by पिवळा डांबिस

रविराज Mon, 02/11/2008 - 05:05
खरे तर मला अजुन मराठी टाइप करण्यात मी पुरेसा पारंगत नाहीये. त्यामुळे चारोळी आवडली तरी मी कमेंट द्यायचा आळस करतो. पण खोडकर डांबिसकाकांची चारोळी वाचुन अ़क्षरशः हसता हसता पुरेवाट झाली. :-)

प्राजु Mon, 02/11/2008 - 20:04
अलका, अचला, विश्वमोहिनी रूप गर्विता गजगामिनी मुग्धा, कामिनी, अभिसारिणी प्रेमसवरूप तू, जगत् जननी...... - प्राजु

किशोरी Mon, 02/11/2008 - 16:13
तुझ्या एका नजरेने अशी काय जादु घडली तुझ्या प्रेमाची धुंदी माझ्या मनावर चढली

ऋषिकेश Tue, 02/12/2008 - 03:08
घोट दोनच उरले होते तेही होते दु:खाश्रु तुच नवा हा चषक भरला हिंदकळती आनंदाश्रु (ही थोडी पाडलेली चारोळी वाटतेय नाहि;) ) -ऋषिकेश

तू सहजच येऊन येथे भरलास चषक मदिरेचा त्या मदिरेतून भिनतच जाई हा कैफ जवानीचा. (पाडलेल्या चारोळीनंतर केलेली 'बळचं' चारोळी) पुण्याचे पेशवे

रविराज Tue, 02/12/2008 - 05:26
भरलेला विलोभनीय तो पुन्हा एकदा रिकामा झाला वेडे मन माझे विचारी घेउ का मी अजुन एकच प्याला. -रविराज (माझा ही एक प्रयत्न)

In reply to by रविराज

रविराज Tue, 02/12/2008 - 07:14
अतीव सुंदर पाहुन तो प्याला एकच हल्लकल्लोळ झाला संडे आहे, उद्याचे टेंशन कशाला मनसोक्त घे तू, नको आवरु स्वतःला -रविराज

प्राजु Tue, 02/12/2008 - 08:42
नकोस पाहू अशी राणी, नशा चढेल गं.. काळोख्या अमावसेत चांदणं पडेल गं.. - प्राजु

किशोरी Tue, 02/12/2008 - 10:26
आमावस्येच्या चांदण्यांना लागली चंद्राची चाहुल जेव्हा माझ्या आयुष्यात तु टाकलेस प्रेममय पाऊल (जमल की!!लग्न नाही हो,चारोळी लिहीणे जमले,मला आता थोड थोड जमायला लागल आहे :)) धन्यवाद वरदा,प्राजु !!)

प्राजु Tue, 02/12/2008 - 19:45
चारोळी छान पण अगं अमावस्येच्या चांदण्याना.. असं नको कारण अमावस्येला चांदणे नसते. "अमावस्येलाही चांदण्यांना" असं करून बघ कसं वाटतंय.. - प्राजु

अव्यक्त Wed, 02/13/2008 - 00:45
तु मम अधराची बासुरी... घेशि लकेरि नानापरी अन गाशी सुस्वरी, तव झन्कारीशी तारा मम अन्तरि... सान्ग ना केव्ह होशि तु मम ह्रुदयाची अन्तुरी...

प्राजु Wed, 02/13/2008 - 00:53
अव्यक्त, आपण आपली चारोळी संपादन केलित त्याबद्दल मी आभारी आहे. आपण चांगले लिहिता, ही चारोळी सुंदर आहे. अशिच तुमची प्रतिभा फुलत राहुदे. वरचेवर इथे येत रहा आणि हा गोफ विणायला मदत करत रहा. - प्राजु

अव्यक्त Wed, 02/13/2008 - 01:22
ती स्फोटक, ती दाहक... ती भेदक, ती मारक नव्हे ती मोहक, ती प्रेरक ती उद्बोधक, ती स्मारक... ...व्यक्त होवु पाहणारा अव्यक्त

प्राजु Wed, 02/13/2008 - 01:33
चारोळि तर सुंदरच आहे पण त्यापेक्षाही.. ...व्यक्त होवु पाहणारा अव्यक्त हे जास्ती छान वाटले. - प्राजु

नंदन Wed, 02/13/2008 - 04:03
सुधीर मोघे यांच्या 'लय' पुस्तकातील ही चारोळी. येथे स्वरचित चारोळ्या द्यायच्या असल्या, तरीही या धाग्याच्या संदर्भात चपखल वाटली म्हणून देण्याचा मोह आवरला नाही. ना सांगताच तू मला उमगते सारे कळतात तुलाही मौनातील इशारे दोघात कशाला मग शब्दांचा बांध? कळण्याचा चाले कळण्याशी संवाद नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

वरदा Wed, 02/13/2008 - 04:55
डोळ्यांनी तुझ्या प्रेमतुषार उधळले पापण्यांनी माझ्याही ते अलगद झेलले.....

किशोरी Wed, 02/13/2008 - 17:23
>>चारोळी छान पण अगं अमावस्येच्या चांदण्याना.. असं नको कारण अमावस्येला चांदणे नसते. "अमावस्येलाही चांदण्यांना" असं करून बघ कसं वाटतंय.. हो प्राजुजी हे छान आहे,सुधारणे बद्द्ल धन्यवाद आठव पहिली भेट आपुली नयन गुजगोष्टी करी मनातील भाव बोलुन गेल्या बरसणार्‍या श्रावण सरी

In reply to by किशोरी

प्राजु Wed, 02/13/2008 - 21:19
हो प्राजुजी हे छान आहे,सुधारणे बद्द्ल धन्यवाद जी मत कहिये जी... वैसे तो आजकल बिस्कीट को भी पारले-जी कहते है... पर आप मुझे प्राजक्ता या प्राजु ही कहिये किशोरीजी । ( - प्राजु (जी) - प्राजी... :)))

स्वाती राजेश Wed, 02/13/2008 - 19:41
प्रथम प्राजुला धन्यवाद. वरदा, किशोरी यानाही प्राजुला साथ दिल्याबद्दल. नंदन, अव्यक्त,अभिजीत, रविराज, धनंजय, विनायक आणि ऋषिकेश यांना धन्यवाद. तुमच्या मुळे इतक्या सुंदर चारोळ्या वाचायला मिळाल्या.:)

सागर Wed, 02/13/2008 - 20:24
वर्षाव प्रेमाचा आज व्हावा असा दिवस हा अति खास व्हावा बघुनि आपले प्रेम ते ... स्वर्गातुनि व्हेलेंटाईन संत तो अवतरावा .... - सागर

In reply to by वरदा

सागर गुरुवार, 02/14/2008 - 19:17
सगळेच एकदम प्रोफेशनल झालेत आता वरदा, तुमच्या मनात सगळ्या ओळी (खरेतर चारोळ्या) उतरल्या म्हणजे सगळे प्रोफेशनल समजायला हरकत नाही ... दर्दीपणा असेल तरच त्या कविता...तसेच स्कील असेल तरच प्रोफेशनल म्हणून काम करता येते.... तेव्हा प्रोफेशनल कॅटेगरीत आल्यामुळे आनंद झाला... (चित्रपटासाठी गाणी लिहिण्यासाठीच्या ऑफरची वाट पाहणारा ) सागर

प्राजु Wed, 02/13/2008 - 21:20
सागर, किती छान लिहिल्या आहेत चारोळ्या तुम्ही. खरचं खूप आवडल्या.. - प्राजु

In reply to by प्राजु

सागर गुरुवार, 02/14/2008 - 18:54
धन्यवाद प्राजु, खरंतर चारोळ्या हा माझा प्रांत नव्हता. पण म्हटलं पहावं करुन :) आता चारोळ्याही करायला हरकत नाही.... (म्हणजे मी अजून त्रास देणार सगळ्यांना.... हा हा हा....) (स्वयंघोषित कवी) सागर

वरदा गुरुवार, 02/14/2008 - 19:06
तसेच स्कील असेल तरच प्रोफेशनल म्हणून काम करता येते अगदी पटलं आणि तुमच्या चारोळ्यात ते स्किल अगदी खरंच छान दिसतंय.. मी उगाच टाईमपास म्हणून लिहायला लागले..तुम्ही आणि किशोरीचं तसं नाही असं म्हणायचं होतं मला...तुम्ही अगदी प्राजु सारखाच छान चारोळ्या करायला लागलात असं म्हणत होते.....

In reply to by वरदा

सागर गुरुवार, 02/14/2008 - 19:25
स्तुतिबद्दल धन्यवाद वरदा, पण मला अजूनही असे वाटते की मी अजून तितका मुरलेला कवी नाहीये... ती पातळी गाठण्यासाठी अजून बरीच मोठी वाटचाल करायची आहे. सध्या मी केवळ बाल्यावस्थेतील कवी आहे. बाळसे धरायला थोडा वेळ लागेल... आणि प्राजुंशी माझी तुलना होणे तर अशक्य आहे. त्यांच्या कविता वा लेखन बरेच प्रगल्भ असते.... मी येथे फक्त मिसळपावाच्या सागरात तरंगण्याचा प्रयत्न करतोय.... पट्टीचा पोहायला वेळ तर लागेलच आणि तुम्हीही खरेच छान लिहितात. सतत लिहित गेलात तर नक्की नावाजलेल्या कवयित्री वा लेखिका व्हाल... शेवटी वाचकांना मनापासून जे लिहिलेले असते ते भावते हेच खरे... तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल मनापासून खूप खूप आभार.... तुमच्यासारख्या रसिकांमुळे तर कवी जन्मतात.... :) धन्यवाद सागर

वरदा गुरुवार, 02/14/2008 - 19:35
अहो तुम्ही पहीलीत तरी पोचलात मी अजुन शिशुवर्गात आहे कवितेच्या... पण मी रसिक म्हणून छान आहे हे बाकी ऐकून बरं वाट्लं थँक्यू..... ठीक तर आता अशाच छान चारोळ्या करत राहा...मी ही प्रयत्न करतेच.....

In reply to by वरदा

सागर गुरुवार, 02/14/2008 - 20:44
मी ही प्रयत्न करतेच..... वरदा, मग येऊ द्यात की अजून चारोळ्या (या वाक्यावरुनही चारोळी करायचा मोह आवरत नाही....) ऐकून तुमच्या आरोळ्या वाटाव्या वाघाच्या डरकाळ्या येऊ द्यात की अजून चारोळ्या त्या व्हॅलेंटाईनच्या उडो चिरफाळ्या..... - सागर

In reply to by सुधीर कांदळकर

सागर Mon, 02/18/2008 - 15:45
सुधीरकाका, अरे हो की..... मी हा विचारच नव्हता केला... अस्सल मिसळपावी झणझणीत चारोळी नाही हाणणार तर कोण? :) मनापासून अनेक धन्यवाद सागर

पुष्कर गुरुवार, 02/14/2008 - 20:36
चित्रात तव त्या रंग माझे एकदा रंगून जा, कुंचला घेऊन हाती चित्र ते माखून जा

सृष्टीलावण्या Tue, 02/19/2008 - 06:33
ते प्रतिभा की काय म्हणतात ते कुठून आणायचे... असो. चारोळी नाही तरी मी केलेला उखाणा देत आहे. एक अधिक एक मिळवेन, संसाराचे गणित नीट जुळवेन, मनात मात्र भिती एकच कोणीतरी ह्यांना पळवेल.

अनिला Tue, 02/19/2008 - 09:57
चरोळी लहान आणी चवही नाही खास पण भावाचे(पैसे नाही) रन्ग उधळून आलेल्या या ओळी लाम्बलचक सन्स्कारभारती रान्गोळ्याची याद देऊन दाद घेऊन जातात. सन्त व्हलेन्ताईन बाबा पर्य न्त जातीलच सर्व ओळीन्मधे पाय गुन्तलेली