मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

----- वारं --------

मनोज ·

सहज 14/12/2007 - 07:23
मनोज हलके घे. पण जरा खूपच कविता झाल्या मग काही स्वस्थ बसवल नाही. नाठाळ हरामखोर केव्हापासुन टक लावून बघत होत तिच मन मात्र त्याला जिंवत जाळत होत

जुना अभिजित 14/12/2007 - 12:01
वार ऐवजी वारं हवं होतं बहुतेक. विंड विंड की वो. च्यायला मी ५ मिनिटे विचार करत होतो की साला खट्याळ वार केसांशी खेळत होता म्हणजे नेमकं काय करत होता. वार म्हणजे तलवारीचा की नजरेचा की आठवड्याचा. एका टिंबाने लोच्या केलान. की मला अजून कळालेली नाहीये चारोळी? ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

छोटा डॉन 14/12/2007 - 12:16
एकदम सही बोला तु अभिजीत. वारं च मंगता है ऊधर.......... च्यायला जर "वार" पकडून कविता वाचली तर पार "डोक्याची मंडई " होते पण कविता काही भेज्यात घूसत नाही..... सही है भीडू.....

केशवसुमार 14/12/2007 - 22:08
चारोळि आवडली.. आमचा अजून एक प्रतिसाद खट्याळ वारं केव्हा पासुन माझ्या केसांशी खेळत होत माझ मन मात्र विग उडायला भित होत केशवसुमार.

मनोज 14/12/2007 - 23:38
केशवसुमार, सहज या चारोळीची एक गंमत आठ्वली - मझ्या एक मैत्रीने हिन्दि भाषीकांसाठी translation आसे केले होते: बेशर्म हवा तेरे जुल्फोसे खेल रहा था मेरा दिल फल्तू मे जल रहा था

प्राजु 14/12/2007 - 23:44
छान आहे चारोळी.. खाली आणखी एक... खट्याळ वारं केव्हा पासुन तुझ्या केसांशी खेळत होत माझ्या नाकांत मात्र त्यामुळे किती हुळहुळत होतं.. आंक्शी... आलीच शिंक...! - प्राजु.

सहज 14/12/2007 - 07:23
मनोज हलके घे. पण जरा खूपच कविता झाल्या मग काही स्वस्थ बसवल नाही. नाठाळ हरामखोर केव्हापासुन टक लावून बघत होत तिच मन मात्र त्याला जिंवत जाळत होत

जुना अभिजित 14/12/2007 - 12:01
वार ऐवजी वारं हवं होतं बहुतेक. विंड विंड की वो. च्यायला मी ५ मिनिटे विचार करत होतो की साला खट्याळ वार केसांशी खेळत होता म्हणजे नेमकं काय करत होता. वार म्हणजे तलवारीचा की नजरेचा की आठवड्याचा. एका टिंबाने लोच्या केलान. की मला अजून कळालेली नाहीये चारोळी? ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

छोटा डॉन 14/12/2007 - 12:16
एकदम सही बोला तु अभिजीत. वारं च मंगता है ऊधर.......... च्यायला जर "वार" पकडून कविता वाचली तर पार "डोक्याची मंडई " होते पण कविता काही भेज्यात घूसत नाही..... सही है भीडू.....

केशवसुमार 14/12/2007 - 22:08
चारोळि आवडली.. आमचा अजून एक प्रतिसाद खट्याळ वारं केव्हा पासुन माझ्या केसांशी खेळत होत माझ मन मात्र विग उडायला भित होत केशवसुमार.

मनोज 14/12/2007 - 23:38
केशवसुमार, सहज या चारोळीची एक गंमत आठ्वली - मझ्या एक मैत्रीने हिन्दि भाषीकांसाठी translation आसे केले होते: बेशर्म हवा तेरे जुल्फोसे खेल रहा था मेरा दिल फल्तू मे जल रहा था

प्राजु 14/12/2007 - 23:44
छान आहे चारोळी.. खाली आणखी एक... खट्याळ वारं केव्हा पासुन तुझ्या केसांशी खेळत होत माझ्या नाकांत मात्र त्यामुळे किती हुळहुळत होतं.. आंक्शी... आलीच शिंक...! - प्राजु.
लेखनविषय:
चारोळ्या
खट्याळ वारं केव्हा पासुन तुझ्या केसांशी खेळत होत माझ मन मात्र उगाचच जळत होत * ब्लोग वर आहे

अतिदीर्घ बोधकथा (संपूर्ण काल्पनिक)

आजानुकर्ण ·

सर्किट 15/11/2007 - 11:52
कुणीतरी ह्या आजानुकर्णाला गुरुनाथ आबाजिंचे अथवा त्यांच्या चेल्याच्या आवडीचे पुस्तक द्या रे ;-) बोधकथांमुळे मळमळायला होतेय हल्ली ;-) (येथे सर्व वराहगंधर्वांनी आपापले दूषित "मळमळणे" ह्या शब्दाभोवती घोळवावे ;-) - सर्किट

सहज 15/11/2007 - 12:07
.....नारदमुनी: "मग तू स्वर्गात चल. यू डिझर्व बेटर." वराहगंधर्वः "पण तिथे रस्त्याच्या कडेने वाहणारे सांडपाणी, ताजी स्वच्छ घाण मिळेल ना?" नारदमुनी: "अरे वेड्या, स्वर्गात हे कुठे मिळणार? आणि तुला ते हवे तरी कशाला?" वराहगंधर्वः पण नारदमुनी जर का मी अजुन ५ जातभाई किंवा "क्लोन" आणले तर काही सोय होऊ शकेल का? नारदमुनी: तुझ्या नम्रवाणीने मी प्रसन्न झालो आहे, बघतो काय होऊ शकेल का? कदाचित "आपापसात" असे काही करता येईल. वराहगंधर्वः **** ***** #%#$% (*&&^%$# ^%$# :-) (संपूर्ण काल्पनिक)

बेसनलाडू 15/11/2007 - 12:15
नारदमुनी आले की वराहगंधर्व (की त्याचा क्लोन) माहीत नाही, पण पळा मुलांनो पळा! (मस्तीखोर)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे 15/11/2007 - 15:07
लोकसत्तेच्या लोकमुद्रा ४ नोव्हे २००७ मध्ये वाचक लिहितात मध्ये स.बा. यशवंत यानी खालील दहा गंधर्व दिले आहेत. १) देव गंधर्व - भास्करबुवा बखले २) सवाई गंधर्व - रामचंद्र गणेश कुंदगोळकर ३) कुमार गंधर्व = शिवपुत्र सिद्धरामय्या कोमकोळी ४) बालगंधर्व - नारायण श्रीपाद राजहंस ५) छोटा गंधर्व- सौदागर नागनाथ गोरे ६) नुतन गंधर्व - विनायक कृष्ण देशपांडे ७) हिंद गंधर्व - शिवरामबुवा दिवेकर ८) महाराष्ट्र गंधर्व - सुरेश विनायक हळदणकर ९) आनंद गंधर्व - आनंद बलवंत भाटे १०) भाव गंधर्व - हृदयनाथ दिनानाथ मंगेशकर वंचित गंधर्व प्रकाश घाटपांडे

सर्किट 15/11/2007 - 11:52
कुणीतरी ह्या आजानुकर्णाला गुरुनाथ आबाजिंचे अथवा त्यांच्या चेल्याच्या आवडीचे पुस्तक द्या रे ;-) बोधकथांमुळे मळमळायला होतेय हल्ली ;-) (येथे सर्व वराहगंधर्वांनी आपापले दूषित "मळमळणे" ह्या शब्दाभोवती घोळवावे ;-) - सर्किट

सहज 15/11/2007 - 12:07
.....नारदमुनी: "मग तू स्वर्गात चल. यू डिझर्व बेटर." वराहगंधर्वः "पण तिथे रस्त्याच्या कडेने वाहणारे सांडपाणी, ताजी स्वच्छ घाण मिळेल ना?" नारदमुनी: "अरे वेड्या, स्वर्गात हे कुठे मिळणार? आणि तुला ते हवे तरी कशाला?" वराहगंधर्वः पण नारदमुनी जर का मी अजुन ५ जातभाई किंवा "क्लोन" आणले तर काही सोय होऊ शकेल का? नारदमुनी: तुझ्या नम्रवाणीने मी प्रसन्न झालो आहे, बघतो काय होऊ शकेल का? कदाचित "आपापसात" असे काही करता येईल. वराहगंधर्वः **** ***** #%#$% (*&&^%$# ^%$# :-) (संपूर्ण काल्पनिक)

बेसनलाडू 15/11/2007 - 12:15
नारदमुनी आले की वराहगंधर्व (की त्याचा क्लोन) माहीत नाही, पण पळा मुलांनो पळा! (मस्तीखोर)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे 15/11/2007 - 15:07
लोकसत्तेच्या लोकमुद्रा ४ नोव्हे २००७ मध्ये वाचक लिहितात मध्ये स.बा. यशवंत यानी खालील दहा गंधर्व दिले आहेत. १) देव गंधर्व - भास्करबुवा बखले २) सवाई गंधर्व - रामचंद्र गणेश कुंदगोळकर ३) कुमार गंधर्व = शिवपुत्र सिद्धरामय्या कोमकोळी ४) बालगंधर्व - नारायण श्रीपाद राजहंस ५) छोटा गंधर्व- सौदागर नागनाथ गोरे ६) नुतन गंधर्व - विनायक कृष्ण देशपांडे ७) हिंद गंधर्व - शिवरामबुवा दिवेकर ८) महाराष्ट्र गंधर्व - सुरेश विनायक हळदणकर ९) आनंद गंधर्व - आनंद बलवंत भाटे १०) भाव गंधर्व - हृदयनाथ दिनानाथ मंगेशकर वंचित गंधर्व प्रकाश घाटपांडे
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कला
नृत्य
संगीत
कथा
चारोळ्या
उखाणे
औषधोपचार
अर्थव्यवहार
धोरण
मांडणी
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
प्रेमकाव्य
प्रतिशब्द
प्रवास
गुंतवणूक
वावर
कविता
म्हणी
धर्म
देशांतर
पाकक्रिया
गझल
बालगीत
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
राहती जागा
वाङ्मय
मुक्तक
व्याकरण
इतिहास
विडंबन
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
साहित्यिक
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
समाज
नोकरी
सुभाषिते
जीवनमान
तंत्र
राहणी
भूगोल
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
सद्भावना
शुभेच्छा
लेख
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
अभिनंदन
बातमी
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
सल्ला
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
वाद
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा
ही कथा खरे तर नेहमीच्या स्टँडर्डप्रमाणे लघुकथा आहे. मात्र काही आधुनिक कथांशी तुलना करता तिला कादंबरी किंवा अतिदीर्घ कथा म्हणणे योग्य ठरेल. शिवाय नारदमुनी वगळता सर्व कथापात्रे (म्हणजे उरलेले एक) काल्पनिक. नेहमीप्रमाणे पगाराचा करमुक्त भाग असणारा लीव्ह ट्रॅव्हल अलाउंस क्लेम करण्यासाठी रजा घेऊन नारदमुनी पृथ्वीवर आले (अन्यथा त्या पैशावर त्यांना कर भरावा लागला असता.) मंडळी करांविषयी नंतर कधीतरी. मिसळपाववरच! पृथ्वीवर त्यांना एक गोंडस डुक्कर दिसले. काय त्याचे सौंदर्य वर्णावे महाराजा.

काही चारोळ्या

शब्दवेडा ·

विसोबा खेचर 07/11/2007 - 01:29
अचानक येणारा पाऊस आणि नकळत येणार्या आठवणी सरता सरत नाहीत दोघेही चिम्ब भिजवून जातात शरीराला अन मनालासुद्धा... वा! क्या बात है... तात्या.

शब्दवेडा 07/11/2007 - 17:07
मीही आता शिकलोय मनातले मनातच ठेवायला आणि उगाचच ओठावर खोटे हसू खेळवायला.. सान्गायचे तर खूप असते.. पण शब्दच सापडत नाहीत.. कोन्डलेल्या श्वासान्ना मोकळी वाटच सापडत नाही... पावसाने थोडे तिच्या येण्यासाठी थाम्बावे... पण ती आल्यावर मात्र मनसोक्त बरसावे...

शब्दवेडा 14/11/2007 - 13:16
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. कवितांवर कधीच.. भुलायचं नसतं.. कारण कवितान्च्या जगात.. सगळंच कही खरं नसतं....

विसोबा खेचर 14/11/2007 - 18:01
कवितांवर कधीच.. भुलायचं नसतं.. कारण कवितान्च्या जगात.. सगळंच कही खरं नसतं.... सुंदर...! शब्दवेडेसाहेब, येऊ द्या अजूनही... तात्या.

स्वाती राजेश 14/11/2007 - 15:40
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. हे खुपच छान. अशाच ओळी येउ देत. वाट बघत आहे सुंदर ओळींची.

शब्दवेडा 14/11/2007 - 19:18
व्याकरणाचे नियम मी सहसा पाळत नाही... कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं मला कधीच जमत नाही.... थोडं समजायचं असतं.. थोडं उमजायचं असतं... कारण सगळंच काही.. शब्दान्त सान्गायचं नसतं...

विसोबा खेचर 14/11/2007 - 19:50
व्याकरणाचे नियम मी सहसा पाळत नाही... कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं मला कधीच जमत नाही.... क्या बात है, जियो! शब्दवेडेसाहेब, तुम्ही अगदी आमच्या 'दिल की बात' बोललात! तात्या.

मनिष 14/11/2007 - 19:30
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. फारच आवडले हे!

प्राजु 14/11/2007 - 19:48
शब्दवेडेराव, पावसाने थोडे तिच्या येण्यासाठी थाम्बावे... पण ती आल्यावर मात्र मनसोक्त बरसावे... अगदी छान आहे ही... प्राजु.

उदय ४२ 14/11/2007 - 20:21
आरशात चेहरा पहावा चेहर्‍यात मन मनात मला माझ्यात तुला ......अन मग आरसाच पाहु नये..! (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)

शब्दवेडा 19/11/2007 - 11:27
शब्दांत मांडतो मी हसरी सुरेल गाणी.. ह्रदयात दडवितो मात्र व्यथा अनामिक केविलवाणी.. गणितात तसा मी थोडा कच्चाच आहे.. म्हणूनच व्यवहाराच्या परीक्षेत माझ्यावर 'नापास' असा शिक्का आहे....

विसोबा खेचर 07/11/2007 - 01:29
अचानक येणारा पाऊस आणि नकळत येणार्या आठवणी सरता सरत नाहीत दोघेही चिम्ब भिजवून जातात शरीराला अन मनालासुद्धा... वा! क्या बात है... तात्या.

शब्दवेडा 07/11/2007 - 17:07
मीही आता शिकलोय मनातले मनातच ठेवायला आणि उगाचच ओठावर खोटे हसू खेळवायला.. सान्गायचे तर खूप असते.. पण शब्दच सापडत नाहीत.. कोन्डलेल्या श्वासान्ना मोकळी वाटच सापडत नाही... पावसाने थोडे तिच्या येण्यासाठी थाम्बावे... पण ती आल्यावर मात्र मनसोक्त बरसावे...

शब्दवेडा 14/11/2007 - 13:16
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. कवितांवर कधीच.. भुलायचं नसतं.. कारण कवितान्च्या जगात.. सगळंच कही खरं नसतं....

विसोबा खेचर 14/11/2007 - 18:01
कवितांवर कधीच.. भुलायचं नसतं.. कारण कवितान्च्या जगात.. सगळंच कही खरं नसतं.... सुंदर...! शब्दवेडेसाहेब, येऊ द्या अजूनही... तात्या.

स्वाती राजेश 14/11/2007 - 15:40
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. हे खुपच छान. अशाच ओळी येउ देत. वाट बघत आहे सुंदर ओळींची.

शब्दवेडा 14/11/2007 - 19:18
व्याकरणाचे नियम मी सहसा पाळत नाही... कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं मला कधीच जमत नाही.... थोडं समजायचं असतं.. थोडं उमजायचं असतं... कारण सगळंच काही.. शब्दान्त सान्गायचं नसतं...

विसोबा खेचर 14/11/2007 - 19:50
व्याकरणाचे नियम मी सहसा पाळत नाही... कारण प्रत्येक गोष्ट साच्यात बसविणं मला कधीच जमत नाही.... क्या बात है, जियो! शब्दवेडेसाहेब, तुम्ही अगदी आमच्या 'दिल की बात' बोललात! तात्या.

मनिष 14/11/2007 - 19:30
आयुष्यावर हसता हसता.. हळूच आयुष्य माझ्यावर हसून गेले.. आठवणीन्च्या पावसातील दोन थेम्ब.. नकळत डोळ्यान्तून सान्डून गेले.. फारच आवडले हे!

प्राजु 14/11/2007 - 19:48
शब्दवेडेराव, पावसाने थोडे तिच्या येण्यासाठी थाम्बावे... पण ती आल्यावर मात्र मनसोक्त बरसावे... अगदी छान आहे ही... प्राजु.

उदय ४२ 14/11/2007 - 20:21
आरशात चेहरा पहावा चेहर्‍यात मन मनात मला माझ्यात तुला ......अन मग आरसाच पाहु नये..! (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)

शब्दवेडा 19/11/2007 - 11:27
शब्दांत मांडतो मी हसरी सुरेल गाणी.. ह्रदयात दडवितो मात्र व्यथा अनामिक केविलवाणी.. गणितात तसा मी थोडा कच्चाच आहे.. म्हणूनच व्यवहाराच्या परीक्षेत माझ्यावर 'नापास' असा शिक्का आहे....
लेखनविषय:
चारोळ्या
Taxonomy upgrade extras
विचार
कधी कधी बान्ध भावनान्चे अचानक फुटतात पण अश्रू मात्र पापण्यान्तच गोठतात... अचानक येणारा पाऊस आणि नकळत येणार्या आठवणी सरता सरत नाहीत दोघेही चिम्ब भिजवून जातात शरीराला अन मनालासुद्धा... प्रेम व्यक्त करायला का असतात, शब्दान्ची बन्धने ?? पुरेशी नसतातच का कधी तुझ्या-माझ्या ह्रदयाची स्पन्दने ??

आयुष्य असेच आहे

रंजन ·
लेखनविषय:
चारोळ्या
Taxonomy upgrade extras
विचार
प्रतिसाद
आयुष्य असेच आहे विस्तीर्ण पानासमान वाचता न येई कोणा त्यावरील आयुष्यरेषा .... नकाराच्या गावामध्ये होकाराची वाट व्हावी अंधाराच्या रात्रीतून किरणांना जाग यावी .... काय म्हणू आकळेना वाळवीला वाढणार्‍या अडगळ विसरली.. करे बुद्धीवंता इशारा

चार चारोळ्या

धनंजय ·

नंदन 18/09/2007 - 03:31
शेवटच्या दोन विशेष आवडल्या. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विकास 18/09/2007 - 06:27
सर्व कवीता/चारोळ्या मस्त आहेत. आता "रटाळ बर्फ" पाहाताना आपल्या चारोळीची आठवण होईल :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/09/2007 - 07:59
''परवा पडलेला शुभ्र बर्फ आज कसा दिसतो रटाळ गतप्रेमाच्या पत्रामधले अक्षर देखील दिसते गचाळ'' सर्वच चारोळ्या खास आहेत,पण वरील ओळी जरा हटके आहेत,पहिल्या दोन ओळीतून सुंदर कधी तरी रटाळ वाटते आणि तीच अवस्था प्रेमपत्रांची, नव्हे आयुष्यात पहिल्यांदा जे जे सुंदर वाटते त्या त्या सर्वांची नंतर अवस्था अशीच असते. बहोत खूब ! अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) )
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास 18/09/2007 - 08:43
>>>>अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) ) व्याकरणंच काय प्रकरणं पण माहीती दिसाताहेत... :-) (ह. घ्या.)

गुंडोपंत 18/09/2007 - 08:03
आपल्याला हायकु ही छान जमतील! वाचायला आवडतील. आपला (शांता शेळकेंच्या हायकुंचा फॅन) गुंडोपंत

सहज 18/09/2007 - 08:08
आजूबाजूला तसेच आतमधे धनंजय यांची पारखी नजर काहीतरि छान तर शोधतेच पण सहज, सुंदरपणे शब्दबध्द्देखील करुन टाकते. भारतीय क्रिकेट टिमला ऑलराउंडर ची कमतरता भासते आहे, एकदा ते पण तुम्ही अजमावून बघा म्हणतो. :-) अजून येऊ द्या...

धनंजय 18/09/2007 - 08:56
प्रेमात पडलेले शाळकरी, युवक, तरुण, आणि चटके खाल्लेला प्रौढ, असे चौघे जण चार ऋतूंचे क्रमाने वर्णन करत आहेत अशी कल्पना आहे. त्यामुळे शैली बालिश ते प्रगल्भ चार टप्प्यांनी गेली. उगाच आपले स्व-समीक्षण! बघा पटते का.

विकास 18/09/2007 - 09:02
>>>प्रेमात पडलेले शाळकरी, युवक, तरुण, आणि चटके खाल्लेला प्रौढ, असे चौघे जण चार ऋतूंचे क्रमाने वर्णन करत आहेत अशी कल्पना आहे. एकदम चांगली कल्पना आहे. चारोळ्यांइतकीच आवडली.

सहज 18/09/2007 - 13:29
पण जरासे ध्यानात आले होते. जे केले ते तसे का केले, नियोजन प्रयोजन या प्रकाराचा तुम्ही छान वापर करता. मी ऋतू(आजूबाजूचे/बाहेरचे) व (आतले)मनाची अवस्था / मूड / दृष्टीकोन असा काहीसा अर्थ मी घेतला होता.

कोलबेर 18/09/2007 - 12:33
..जाम आवडले.. माझ्या मते सर्व कवींनी आपल्या कवितेविषयी असे थोडे मार्गदर्शन केल्यास आमच्या सारख्या ह्या प्रातांतल्या 'ढ' लोकांना देखिल त्याचा रसास्वाद घेता येईल... समीक्षण वाचल्यावर कविता खरंच खूप आवडली!!

सृष्टीलावण्या 16/03/2008 - 20:45
बालकवींची औदुंबर कविता शिकवताना आमच्या प्राध्यापकांनी ह्याच चार दशा कश्या त्या कवितेतून टप्प्याटप्प्याने दाखविल्या आहेत ते छान वर्णन करून सांगितले होते. > > सदा सर्वदा देव सन्निध आहे । कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ।।

नंदन 18/09/2007 - 11:32
चारही चारोळ्यांना जोडणारे हे सूत्र आवडले. चार ऋतुंचा क्रम आणि त्यांच्यातून व्यक्त होणारा मूड तुमच्या समीक्षेनंतर ध्यानी आला. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर 18/09/2007 - 11:37
सुंदर लिहिले आहेस रे धन्याशेठ! विशेषतः वसंतातल्या पालवी-कळ्या मोठ्या खट्याळ असतात छकुल्या आसुसलेल्या डोळ्यांना, दडून, हळूच आडून करतात वाकुल्या या ओळी अधिक आवडल्या! तात्या.

इसम 16/03/2008 - 21:07
अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) ) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे प्राध्यापकसाहेब, आडून शरसंधान कशासाठी? उदयोन्मुख आहेत, आत्ताच कविता आणि व्याकरण यातील अन्योन्यसम्बंध जाणवला तर ठीक अन्यथा रसिक वाचकांना "त्राहि त्राहि माम" म्हणायची पाळी यायची. -एक इसम

सचिन 16/03/2008 - 21:26
शिशिराच्या शिवेवर जर्द झाडं फारच दिलदार नाही वाटत? शिलंगणाचं सोनं काही दसऱ्यालाच नाही वाटत ..हे निव्वळ उच्च !!

नंदन 18/09/2007 - 03:31
शेवटच्या दोन विशेष आवडल्या. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विकास 18/09/2007 - 06:27
सर्व कवीता/चारोळ्या मस्त आहेत. आता "रटाळ बर्फ" पाहाताना आपल्या चारोळीची आठवण होईल :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/09/2007 - 07:59
''परवा पडलेला शुभ्र बर्फ आज कसा दिसतो रटाळ गतप्रेमाच्या पत्रामधले अक्षर देखील दिसते गचाळ'' सर्वच चारोळ्या खास आहेत,पण वरील ओळी जरा हटके आहेत,पहिल्या दोन ओळीतून सुंदर कधी तरी रटाळ वाटते आणि तीच अवस्था प्रेमपत्रांची, नव्हे आयुष्यात पहिल्यांदा जे जे सुंदर वाटते त्या त्या सर्वांची नंतर अवस्था अशीच असते. बहोत खूब ! अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) )
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास 18/09/2007 - 08:43
>>>>अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) ) व्याकरणंच काय प्रकरणं पण माहीती दिसाताहेत... :-) (ह. घ्या.)

गुंडोपंत 18/09/2007 - 08:03
आपल्याला हायकु ही छान जमतील! वाचायला आवडतील. आपला (शांता शेळकेंच्या हायकुंचा फॅन) गुंडोपंत

सहज 18/09/2007 - 08:08
आजूबाजूला तसेच आतमधे धनंजय यांची पारखी नजर काहीतरि छान तर शोधतेच पण सहज, सुंदरपणे शब्दबध्द्देखील करुन टाकते. भारतीय क्रिकेट टिमला ऑलराउंडर ची कमतरता भासते आहे, एकदा ते पण तुम्ही अजमावून बघा म्हणतो. :-) अजून येऊ द्या...

धनंजय 18/09/2007 - 08:56
प्रेमात पडलेले शाळकरी, युवक, तरुण, आणि चटके खाल्लेला प्रौढ, असे चौघे जण चार ऋतूंचे क्रमाने वर्णन करत आहेत अशी कल्पना आहे. त्यामुळे शैली बालिश ते प्रगल्भ चार टप्प्यांनी गेली. उगाच आपले स्व-समीक्षण! बघा पटते का.

विकास 18/09/2007 - 09:02
>>>प्रेमात पडलेले शाळकरी, युवक, तरुण, आणि चटके खाल्लेला प्रौढ, असे चौघे जण चार ऋतूंचे क्रमाने वर्णन करत आहेत अशी कल्पना आहे. एकदम चांगली कल्पना आहे. चारोळ्यांइतकीच आवडली.

सहज 18/09/2007 - 13:29
पण जरासे ध्यानात आले होते. जे केले ते तसे का केले, नियोजन प्रयोजन या प्रकाराचा तुम्ही छान वापर करता. मी ऋतू(आजूबाजूचे/बाहेरचे) व (आतले)मनाची अवस्था / मूड / दृष्टीकोन असा काहीसा अर्थ मी घेतला होता.

कोलबेर 18/09/2007 - 12:33
..जाम आवडले.. माझ्या मते सर्व कवींनी आपल्या कवितेविषयी असे थोडे मार्गदर्शन केल्यास आमच्या सारख्या ह्या प्रातांतल्या 'ढ' लोकांना देखिल त्याचा रसास्वाद घेता येईल... समीक्षण वाचल्यावर कविता खरंच खूप आवडली!!

सृष्टीलावण्या 16/03/2008 - 20:45
बालकवींची औदुंबर कविता शिकवताना आमच्या प्राध्यापकांनी ह्याच चार दशा कश्या त्या कवितेतून टप्प्याटप्प्याने दाखविल्या आहेत ते छान वर्णन करून सांगितले होते. > > सदा सर्वदा देव सन्निध आहे । कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ।।

नंदन 18/09/2007 - 11:32
चारही चारोळ्यांना जोडणारे हे सूत्र आवडले. चार ऋतुंचा क्रम आणि त्यांच्यातून व्यक्त होणारा मूड तुमच्या समीक्षेनंतर ध्यानी आला. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर 18/09/2007 - 11:37
सुंदर लिहिले आहेस रे धन्याशेठ! विशेषतः वसंतातल्या पालवी-कळ्या मोठ्या खट्याळ असतात छकुल्या आसुसलेल्या डोळ्यांना, दडून, हळूच आडून करतात वाकुल्या या ओळी अधिक आवडल्या! तात्या.

इसम 16/03/2008 - 21:07
अवांतर ;) असे नाजूक आणि सुंदर विषय हाताळणारा माणूस त्या व्याकरणाच्या भानगडीत पडतो कशाला कळत नाही :)) ) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे प्राध्यापकसाहेब, आडून शरसंधान कशासाठी? उदयोन्मुख आहेत, आत्ताच कविता आणि व्याकरण यातील अन्योन्यसम्बंध जाणवला तर ठीक अन्यथा रसिक वाचकांना "त्राहि त्राहि माम" म्हणायची पाळी यायची. -एक इसम

सचिन 16/03/2008 - 21:26
शिशिराच्या शिवेवर जर्द झाडं फारच दिलदार नाही वाटत? शिलंगणाचं सोनं काही दसऱ्यालाच नाही वाटत ..हे निव्वळ उच्च !!
लेखनविषय:
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
कविता
- १ - वसंतातल्या पालवी-कळ्या मोठ्या खट्याळ असतात छकुल्या आसुसलेल्या डोळ्यांना, दडून, हळूच आडून करतात वाकुल्या -*- - २ - व्याकूळ दुपारची ऊन झुळूक तहानेला करते त्राही त्राही मिळता तोकडी तुझी चिठ्ठी तळमळ होते लाही लाही -*- - ३ - शिशिराच्या शिवेवर जर्द झाडं फारच दिलदार नाही वाटत? शिलंगणाचं सोनं काही दसऱ्यालाच नाही वाटत -*- - ४ - परवा पडलेला शुभ्र बर्फ आज कसा दिसतो रटाळ गतप्रेमाच्या पत्रामधले अक्षर देखील दिसते गचाळ -*-
(याचा कच्चा मसुदा "अप्रकाशित"वर टिचकी मारली असून मनोगतावर दिसतो आहे :-( दोन्ही ठिकाणी प्रकाशित करण्याचा हेतू नव्हता.
Subscribe to चारोळ्या