चारोळ्या

खट्याळ वारं केव्हा पासुन
तुझ्या केसांशी खेळत होत
माझ मन मात्र
उगाचच जळत होत

* ब्लोग वर आहे

कधी कधी बान्ध भावनान्चे
अचानक फुटतात
पण अश्रू मात्र
पापण्यान्तच गोठतात...

अचानक येणारा पाऊस
आणि नकळत येणार्या आठवणी
सरता सरत नाहीत
दोघेही चिम्ब भिजवून जातात
शरीराला अन मनालासुद्धा...

प्रेम व्यक्त करायला
का असतात, शब्दान्ची बन्धने ??
पुरेशी नसतातच का कधी
तुझ्या-माझ्या ह्रदयाची स्पन्दने ??

आयुष्य असेच आहे
विस्तीर्ण पानासमान
वाचता न येई कोणा
त्यावरील आयुष्यरेषा
....
नकाराच्या गावामध्ये
होकाराची वाट व्हावी
अंधाराच्या रात्रीतून
किरणांना जाग यावी
....
काय म्हणू आकळेना
वाळवीला वाढणार्‍या
अडगळ विसरली..
करे बुद्धीवंता इशारा