शृंगार

आज अचानक जागी झाली कधीतरी निजलेली गाणी सांजवात होऊन तेवली मनातली विझलेली गाणी || दबले, बुजले, घुसमटलेले सूर विजेसम लख्ख चमकले, घन बरसावे तशी बरसली कंठातच थिजलेली गाणी || भुरभुरता पाऊस कोवळा संध्यारंगातून झिरपला, किरणांच्या छायेत उतरली थेंबांवर सजलेली गाणी || नवथर मातीच्या ओलेत्या देहाच्या परिमलात घुमली, दरवळली अन तिच्या कुशीतुन कोंबांसह रुजलेली गाणी || निळेसावळे ओले अंगण, तुझ्या नि माझ्या मनात श्रावण, रानोरानी, पानोपानी भिरभिरती भिजलेली गाणी || असाच अवखळ पाउस होता, अन उडणारी एकच छत्री, आठवली का हळूच माझ्या कानी कुजबुजलेली गाणी?

मीरा हसुनी सांगे राधेला रोजच भेटे श्रीहरी मजला हेवा मी करू तरी कसला तो माझ्यातच भरुनी उरला सकाळी माझ्या शेजेवरी सूर्यकिरण बनुनी येतो अल्लड उधळीत उषा लाडिक चाळा तो करितो स्नानासाठी मी जाता माझ्यास्तव तो जल होतो मी माळंता फुले सुगंधी तोच तयातुनी परीमळतो गंध उगळता त्याच्यासाठी चंदन बनुनी तो झिजतो माला गुंफता जाईची तो सूत्र म्हणुनी वावरतो मी नेसता वस्त्र रेशमी तो तयातील मार्दव बनतो मी करिता शृंगार दर्पणी तो सौंदर्य माझे होतो मी छेडीता वीणा विरागी तो तारांचे अंतर बनतो पायी बांधता मी घुंगरू नादमधुर तो झंकारून उठतो रात्री माझ्या गवाक्षातुनी चंद्र बनुनी पाझरतो नक्षत्रांचे

अंतरंग पावसाच गाणं मातीच न्हाणं माझ समुद्र होण अंतरंगी ओला पक्षी हिरवी नक्षी मी एक साक्षी अंतरंगी चींब सर ओली थरथर अधिर हे अधर अंतरंगी उठे उधाण नुरे देहभान मन हे तुफान अंतरंगी झाकल्या खुणा उघड्या पुन्हा घडे काय गुन्हा? अंतरंगी जयपाल ७/७/२०१०

भिजलेले चिंबुन केस चुंबून सखे मोहरतो ओलेती झालिस तू, अन् न्हाऊन मनी मी निघतो डोळ्यातिल काजळ रेखा काळजात मी गिरवीतो शृंगार तुझा होतो अन् रंगून आत मी निघतो मलमली ओढणी मधला गंधार मनी घुमघुमतो नक्षीत बिलोरि तिच्या मी माझेच बिंब पाहातो काजळी रेशमी केस, हुंगून मनी पाझरतो ओढता कवेत तुला मी माझीच कवीता जगतो

आभाळ रीत होतंय आणि मोतीचूर सांडतय तरारून धरा आलीये आणि काहूर उठतय सावळभूल उठलीये कृष्णपीस लागलाय यमुनेच्या पुरापलीकडे मन वेड् धावतंय सरीबरोबरी भिजता भिजता सुरातही चिंब होतेय लाघव त्याच्या बासरीच जीवघेण छळंतय अशी ही निळी मेघभूल मला पुरती वेढतेय "इथेच आहे तो" भास असा सारखा देतेय चांदण्या शिवाय अवघं आकाश श्याममय झालंय मलाच तो गवसेना पण आभाळ त्याने व्यापलाय वर्षेसारखी तुटून तुटून मीही मनभर ओसंड्तेय कृष्णंगहिरे रूप साजिरे ठाई ठाई शोधतेय आणि अचानक मला कसली चांदण मिठी पडली आणि माझी ओळखा सगळी त्याच्यामध्ये विरली सापडला माझा कृष्णसखा अन मी मुरली झाले आभाळ रिते होतच होते मी कृष्णं ओठात

..

हातात दातून घेवुन आम्ही दात घासायचो ती एक चूळ भरायची अन् मी दुसरी चूळ भरायचो दात घासत चूळा भरत असताना, चुंबनाआधी माउथफ्रेशनरची शिस्त पाळायची एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो माउथफ्रेशनर वापरता वापरता कधी तिची बत्तीशी पडली कळलच नाही मी मात्र भरत आहे त्याच चूळा माऊथफ्रेशनर वापरत... डे टु नाईट.