..गंधमुग्ध

जाई अस्सल कोल्हापुरी जे न देखे रवी...
तुझ्यामध्येच रमले होते.. तुझ्या मूळेच फुलले होते... उमलले तुझ्यामुळे गंधले तुझ्यामुळे... कोवळ्या अन मुग्ध या रेशीम स्पर्शी पाकळ्या खुलल्या तुझ्यात अन् उमलल्या तुझ्यामुळे.. गंध भरल्या पाकळ्यांची ही नजाकत मखमली टवटवी अन् हा तजेला.. लाभला तुझ्यामुळे .. बहर सरला... गंध विरला.... झाले मुक्त फुलुनी उतरली धुंदी नजाकत वेळ झाली मिटायची परत बंद....परत मुग्ध.... मिटेन मी तुझ्यामध्ये गंधमुग्ध, स्पर्शमुक्त मिटेन मी तुझ्यामध्ये मिटेन मी तुझ्यामध्ये ......
वर्गीकरण
काव्यरस

9 टिप्पण्या 1,867 दृश्ये

Comments

पाषाणभेद नवीन

"परत बंद....परत मुग्ध.... मिटेन मी तुझ्यामध्ये गंधमुग्ध, स्पर्शमुक्त मिटेन मी तुझ्यामध्ये" समर्पणाची भावना मस्त आहे. छान काव्य.

आनंदी गोपाळ नवीन

बदलायला झालाय बहुतेक. बराचवेळ विचार करत होतो, की गंधमुक्ता वर कविता काय केली असेल बरे?