शांतरस

बर्‍याच दिवसांनी काल माझी जात आठवली होती
सहज बोलता बोलता कोणीतरी तिची आठव काढली होती

आमची जात लागत नाही प्रवेशाला, फी माफीला की आंदोलनवाल्यांना
पैसा बक्कळ पडलाय, कोण विचारतोय आम्हा ओपनवाल्यांना

नाही, मान्य की देशाच्या गरीब जनतेचा उत्कर्ष झाला पाहिजे
पण मग आमच्याच शिटातला का बरं सगळ्यांना वाटा पाहिजे

आमचे शेजारचे सूचीतले गेल्याच महिन्यात फॉरेन ट्रीपवरून आले
पोराला फार शीण झालेला परीक्षेचा, त्याने चांगले ९०% की हो काढले

त्यांच्या सुपुत्राला मुंबईबाहेरील जागा नको होती म्हणून आग्रह धरला
आणि आरक्षण कोट्यातील जागेसाठी त्याने आपला फॉर्म भरला

गंधासवे श्वास पुलकीत होती..
उरी मोगर्‍याचे उसासे.. नव्याने!

"आषाढ येईल लवकर तसाही.."
निवळत्या धरेला दिलासे नव्याने!

नको तेच पुन्हा-पुन्हा का दिसावे?
(कशाला जुने दु:ख सलते नव्याने?)

जाणिव नाही कशी जाणिवेला..
अवचित पुन्हा भास होती नव्याने!

पणतीस नाही तमा काळोखाची..
तमाचीच काया उजळते नव्याने!

अरे..कल्पनांचे खुजे विश्व माझे..
शब्दांस स्वरसाज चढती नव्याने

राघव

निळ्या निळ्या नभातून -
कोसळती शुभ्र धारा ;

काळ्या काळ्या मातीतून -
ओल्या गंधाचा फवारा ;

हिरव्या हिरव्या कोंबातून -
दिमाखात ये फुलोरा ;

पिवळ्या पिवळ्या फुलांतून -
झुले तो सोनपिसारा ;

अज्ञातशा कुंचल्यातून
खेळ रंगतो हा न्यारा !

सप्तरंगी अफलातून
इंद्रधनूचा नजारा -

फुलतो रोमांचातून
मनमोराचा पिसारा -

होई चिंब मिठीतून ...
सण पाऊस साजरा !

मी बोर्ड बोलतोय बोर्ड,बरेच वर्षापुर्वी एका पुढाय्रा कडुन लागलेला...बोर्ड॥ध्रु॥

त्या दिवशी जोरदार सोहळा होता,रंगवलेला शिवाजी आणि शेजारी १मावळाही होता।
हार तुरे पेढे अगदी काहिही कमी नव्हतं,पुढाय्राच्या पुढे उभी होती १फोर्डं॥

माझ्यावर काय लिहितात मजकुर,मला माहित नसतो काय?पण १दिवस उलटला की लीहीणारे म्हणतात बायबाय।
जसा रंगाचा ब्रश असतो ना,......तसच यांचं मन कोरडं॥

मी दुकानाचा असलो ना,की वाईट वाटत नाही,पण संघटनेचा असलो ना,की खटकतं।
बाजार संपताच उठुन जातात........ऊरतं मोकळं मार्केटयार्डं॥

ललगा लगाल लगागा लगागा

असे काय होते तळ्याच्या किनारी
रुपेरी जला ये शशीची खुमारी
अशी पावसाने भिजूनी लव्हाळी
जळी भासे चिंब फ़ुलांची डहाळी

कुठे झाड गाते सुरांची तराणी
पवनात वाजे सुखाचीच गाणी
वसे आसमंति पऱ्यांची कहाणी
नसे थेंब आसु दुखांची विराणी

तळे ह्या सुखाने दुथाडी भरूनी
असे थेंब थेंबि मनी साठवूनी
जरि बैसलो हे अप्रुप बघूनी
तरि चित्त माझे उडाले फ़ुलूनी

असे काय होते तळ्याच्या किनारी
खुलल्या रुपेरी मनाच्या किनारी
येइ मोहरूनि उभारी थरारी
मन पाखरू नभि मारी भरारी

एक छोट्या बहरातली गझल लिहिण्याचा प्रयत्न केला आहे. बघा आवडते का --

लिहू नवी गझल जरा
व्यथे अजून सल जरा

भ्रमात या खुशाल मी
खर्‍यास दे बगल जरा

असेच टाळ नेहमी
अशीच घे दखल जरा

मना कधी कळेल का
तुला तुझाच कल जरा

नवीन स्वप्न पाहु दे
हवा तुला बदल जरा

असेल ध्रुव एकटा
मलाहि ये ढकल जरा..!

मित्रहो,
वसंत बहरला पानोपानी ।
लाली धरली गुलमोहरांनी ।।

कंठ आला कोकिळेला ।
रुंजलेकवि शब्द गंधाला ।।

कविराजांनो अणि राणींनो,
आपले वसंत काव्यमालेच्या निमित्ताने काव्यकुसुम कट्टयाकरिता स्वागतम्....

कधी चांदण्याला तुझी आस होती
कधी श्रावणाला तुझे ध्यास होते
मला मात्र जन्मांतरी सोबतीला
तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते

निजेच्या क्षणी जोजवाया मनाला
तुझे शब्द होते, तुझे सूर होते
पहाटे जशी जाग आली, उशाला
तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते

गळा हुंदका दाटता सावराया
तुझा स्पर्श होता, तुझे हास्य होते
जरा एकटे वाटता साथ द्याया
तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते

फुलांना तजेला, कळ्यांच्या खळ्यांना
हसू वाटणारा तुझा गंध होता
झर्‍याला खळाळून लोभावणारे
तुझे स्वप्न होते, तुझे भास होते