हास्य

(कवि संदीप खरे यांची क्षमा मागून...) आता पुन्हा उपोषण होणार मग देश ढवळून निघणार मग बेदींना कंठ फुटणार मग मध्येच मोदी बोलणार मग जुनाच खेळ चालू होणार... काऽऽय रेऽऽ देवाऽऽ... मग जुन्या खेळात जुने खेळाडू पुन्हा एन्ट्री घेणार... मग सारीपाट मांडणार... मग मांडलेला सारीपाट काहींना पसंत नसणार... मग ते कुणीतरी ओरडणार मग अण्णा-मित्र असतील तर रडणार रामदेव बाबा असतील तर चिडणार मग नसतोच खेळलो तर बरं असं वाटणार आणि या सगळ्याशी आता प्रणवदांना काहीच घेण-देणं नसणार... काय रेऽऽ देऽऽवा मग त्याचवेळी लोकपाल विधेयकावर चर्चा चालू असणार... मग त्यात बेदी, केजरीवाल नि काँग्रेसचं कुणी असणार... मग त्याला अण्णांनी आप

गुरु रे गुरु तो कसा रे असावा...? न चिडता ओरडता,डबलसीट बसावा पुढुन वहान येता,मागुन बोंब मारावा असा गुरु कमी,मित्र जास्ती असावा धरो कान त्यानी जसा मी चुके रे रडो तो ही जर कान माझा दुखे रे उभयता असे प्रेम नसतो दुरावा डोळे झाकुनी तेथे,प्लस वन भरावा कसे ओळखावे,गुरु श्रेष्ठ आहे जरा मी घसरता,करी तो ही - ह्हे...!

इयत्ता पाचवीत शाळेतल्या संगीत शिक्षकांकडून शिकलेलं व आजही तोंडपाठ असलेलं एक वऱ्हाडी लोकगीत. माझे योगदान केवळ टंकण्याचे. ------------------------------ पावसानं इचीबहीन कहरच केला गावच्या नदीले पूरच काय आला अन लोक म्हणत नागोबुढा वाहूनच गेला बुढीबी बाप्पा भल्ली गया काढून रडे अन खोपड्यामध्ये इचीबहीन उठू उठू पडे यक जन पलीकडे जाऊन बी आला अन लोक म्हणत नागोबुढा वाहूनच गेला नागोबुढा पोरीच्या घरीबी गेला अन तुपासंगं पोयी खाऊन बी आला तरी म्हने यक रस राहूनच गेला अन लोक म्हणत नागोबुढा वाहूनच गेला पायटी पायटी बुढा कानी गावातची दिसे अन लोकाईकडे पाहून गालातची हसे लोक म्हने काबे काऊन नाही मेला अन लोक म्हणत न

मुसमुसण्याने तिच्या जाग आली मला, जवळ घेऊन म्हणालो,' काय झाले बाई ग, इतके मुसमुसायला?' शिरली अलगद कुशीत माझ्या, लागली हमसाहमसून रडायला, कळेचना मलाही कसे शांत करू मी हिला, कवटाळून हृदयाशी थोपटले किंचीत इथे तिथे, राहिचना, शेवटी मस्त चुंबून गालावर, थोपटले जरा कुल्ह्यांवर, जमेचना शांत करणे, तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो, . . . . .'अग! सांभाळ जरा आपल्या छकुलीला, दुपटे बदल तिचे'..

झझझझ झोपडीत चचचच चारपाई झोपडीत चारपाई माणसाविना, अंबो... रडते वेडी प्रेमाचा करुया धिंगाणा, निघुन न जावो सुहानी घडी माका तुझा प्रेम पाहिजे. प्रेम पाहिजे, प्रेम पाहिजे कुकरू कुकरू हू तुझ्याच सारखा यार पाहिजे यार पाहिजे हा हा यार पाहिजे सूर्य न पाही चंद्र न पाही तुझाच बस दीदार पाहिजे कुकरू कुकरूहू झोपडीत चारपाई माणसाविना, अंबो... रडते वेडी प्रेमाचा करुया धिंगाणा, निघुन न जावो सुहानी घडी रोखू नका, करुद्या की प्रेम तरी दिलवाल्यांना कुकरू कुकरू हू टोचू नका भरुद्या की मनात तनाच्या उजाळ्यांना तू तुझ्या घरवाल्यांना समजाव गं मी माझ्या घरवाल्यांना कुकरू कुकरूहू झोपडीत चारपाई माणसाविना, अंबो...

प्रेम करतो मी तुझ्यावर मनात हे काही सांगता येईना तुझ्या कानात | सांगावे हे तुजला घेउनी हातात हात म्हणुनी मी आलो घेउनी लाल गुलाब || पण पहिले तर आधीच होता लाल गुलाब तुझ्या हातात मग मी हिरमुसलो मनातल्या मनात | कारण झाला होता उशीर प्रेम व्यक्त करण्यात मग मी विचार केला काय अर्थ या जगण्यात ??|| निघून गेलो समुद्रा पाशी प्राण त्यागण्यास '' मग मात्र परत आले माझ्या लक्षात | काय आहे हरकत जिने सकाळी हा "लाल गुलाब" दिला हातात तिलाच हो म्हणण्यात ?? || मोरया .....

सास्वा विरुद्ध सुना वाद आहे जुना तरीही रंगतो अजुनी जसा पानासवे चुना अल्लड अवखळ नव्हाळी होऊन येते सून घरातील हिरवाई मात्र झाली असते जून थिरकत भिरभिरते सून, तिकडे सासूचा डोळा मनी शंका का ती येई , 'लेक माझा भोळा' ?

मोती बनतो शिंपल्यात पक्षी राहतो घरट्यात | गणपत रावांच्या घराण्यात अक्कल नाही टाळक्यात || मोर या .....

अंधारात जाता जाता उगीच प्रकाशाकडे तिरकस पणे पाहावे | मी तुझीच आहे रे "राजा " असे म्हणून दुसर्या सोबतच निघून जावे || मोरया .....