मस्त!!!!!

नमो मायभाषा! जयोस्तुss मराठी! तुझे शब्द सान्निध्य माझे ललाटी जडो ध्यास हा छंद व्यासंग बोली घडो हे समस्ता! नमो मायबोली..!! तुझे शब्दलालित्य सूरास मोही

व्वा! आवडला मराठीचा श्लोक!

अभय" एक निश्चय मनासी करावा ध्वजा जीव ओवाळुनी फ़डकवावा सदा शब्द वाणीत ये सर्वकाली घडो हे समस्ता! नमो मायबोली..!!

अगदी अगदी!!! मनापासून पटलं. अगदी आवडलं.

अप्रतिम ...

आवडले श्लोक. -दिलीप बिरुटे

अप्रतिम!! मुटे साहेब.. __/\__ :)

श्रीमद्‍ भागवत ज्ञानयज्ञ सप्ताहामध्ये ह.भ.प. प्रकाश महाराज वाघ आणि समुह यांनी माय मराठीच्या श्लोकाचे गायन केले.

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा!

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा!

क्लासच आहे हे!

अप्रतिम कविता.

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा!

मस्त!!!!!

नमो मायभाषा! जयोस्तुss मराठी! तुझे शब्द सान्निध्य माझे ललाटी जडो ध्यास हा छंद व्यासंग बोली घडो हे समस्ता! नमो मायबोली..!! तुझे शब्दलालित्य सूरास मोही

व्वा! आवडला मराठीचा श्लोक!

अभय" एक निश्चय मनासी करावा ध्वजा जीव ओवाळुनी फ़डकवावा सदा शब्द वाणीत ये सर्वकाली घडो हे समस्ता! नमो मायबोली..!!

अगदी अगदी!!! मनापासून पटलं. अगदी आवडलं.

अप्रतिम ...

आवडले श्लोक. -दिलीप बिरुटे

अप्रतिम!! मुटे साहेब.. __/\__ :)

श्रीमद्‍ भागवत ज्ञानयज्ञ सप्ताहामध्ये ह.भ.प. प्रकाश महाराज वाघ आणि समुह यांनी माय मराठीच्या श्लोकाचे गायन केले.

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा!

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा!

क्लासच आहे हे!

अप्रतिम कविता.

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा!

गंगाधर मुटेजी- माझी मराठी माऊली, जसा ओंकाराचा वाण शब्दशब्द मोहविते, हरपते देहभान ...॥१॥ माझी मराठी माऊली, शब्दामध्ये सरस्वती ओव्या, श्लोक वाचुनिया, सारे जन सुज्ञ होती ...॥२॥ चान ओवी

छान कविता! :)

अप्रतिम

माझी अभय मराठी, रेशमाची नरमाई दिसे माऊली शोभून, सार्‍या जगताची आई ...॥६॥ मस्तच!

मस्तच, अप्रतिम........ त्यात >>माझी मराठी माऊली, कोकिळेची कुहूकुहू जशी पहाटेची साद, येते कानी मऊमऊ ...॥४॥ हे विशेष अवडले.....

गंगाधर मुटेजी- माझी मराठी माऊली, जसा ओंकाराचा वाण शब्दशब्द मोहविते, हरपते देहभान ...॥१॥ माझी मराठी माऊली, शब्दामध्ये सरस्वती ओव्या, श्लोक वाचुनिया, सारे जन सुज्ञ होती ...॥२॥ चान ओवी

छान कविता! :)

अप्रतिम

माझी अभय मराठी, रेशमाची नरमाई दिसे माऊली शोभून, सार्‍या जगताची आई ...॥६॥ मस्तच!

मस्तच, अप्रतिम........ त्यात >>माझी मराठी माऊली, कोकिळेची कुहूकुहू जशी पहाटेची साद, येते कानी मऊमऊ ...॥४॥ हे विशेष अवडले.....

विदेशां - मराठी मराठी जी माझीच माय - कशी विसरू सांगा दुधावरची साय ! परीसामुळे होई लोखंड सोने - मराठी असे जीवनी साज-लेणे ! आवडले.छान!!

विदेशां - मराठी मराठी जी माझीच माय - कशी विसरू सांगा दुधावरची साय ! परीसामुळे होई लोखंड सोने - मराठी असे जीवनी साज-लेणे ! आवडले.छान!!

_/\_.

सुरेख निवेदन. शरद

मस्त ....

कुसुमाग्रजांना सादर, सप्रेम अभिवादन ! "... नको क्षुद्र शृंगार तो दुर्बळांचा, तुझी दूरता त्याहूनी साहवे !"

कुसुमाग्रजांची प्रत्येक कविता सुंदर. बरोबरचं निरुपणही आवडलं.

कुसुमग्रजांच्या विचारधारांचा उत्तम परामर्ष

सुरेख.

तितक्याच ताकदिच निरुपण..

सुरेखच...! अप्रतिम! मस्त ! शब्दसामर्थ्य आवडले. :)

फारच मस्त लेख आणि त्याहुन निवडलेल्या काव्य तुकड्यांची निवड व त्याचे निरुपण फारच सुंदर. शब्दकळांनी लेख अक्षरशः सजलेला आहे. ह्या सुंदर लेखाबद्दल नानासाहेबांना धन्यवाद. - छोटा डॉन

--/\-- धन्यवाद

काय बोलु बुवा नानबा? आपले तर शब्दच थिटे पडले.

लेख फारच छान झालाय

निवडलेले काव्यतुकडे आणि त्यावरचे निरूपण... अशक्य आहात नाना!! :)

नानासाहेब, दंडवत स्वीकारावा! सुरेख लिहिलंय! :)

नाना, कवितांचं सिलेक्शन अप्रतिम! त्यावरचं भाष्यदेखील सुरेख आणि वैशिष्ठ्यपूर्ण! आणि ज्या काव्यसूर्याने या कविता लिहील्यात, त्यांच्याबद्दल काहीही बोलण्याची माझी लायकीच नाही! त्यांना शीरसाष्टांग प्रणाम! शिणलेल्या झाडापाशी बिजली आली म्हणाली, मिठीत येऊ का ? झाडाचं मौन सुटलं अंगाअंगातुन होकारांच तुफान उठलं. खल्लास! शहारा आला अंगावर! कसलं खतरनाक आहे हे कडवं! --असुर

छान लेख. कवितांची निवड वेगळी आहे.

सर्व वाचक आणि प्रतिसादकांचे मनापासुन आभार ! :)

सरस्वतीची पूजा करायला मोठमोठे हारतुरेच हवेत असे नाही. अगदी खरं ... पण तुम्ही वाहिलेलं फुल सुद्धा खूप सुंदर आहे . आणि निवडलेल्या कविताही अप्रतिम !

सुरेख !

मराठी भाषा दिनानिमित्त हा एक आवडलेला लेख वर काढत आहे.

_/\_.

सुरेख निवेदन. शरद

मस्त ....

कुसुमाग्रजांना सादर, सप्रेम अभिवादन ! "... नको क्षुद्र शृंगार तो दुर्बळांचा, तुझी दूरता त्याहूनी साहवे !"

कुसुमाग्रजांची प्रत्येक कविता सुंदर. बरोबरचं निरुपणही आवडलं.

कुसुमग्रजांच्या विचारधारांचा उत्तम परामर्ष

सुरेख.

तितक्याच ताकदिच निरुपण..

सुरेखच...! अप्रतिम! मस्त ! शब्दसामर्थ्य आवडले. :)

फारच मस्त लेख आणि त्याहुन निवडलेल्या काव्य तुकड्यांची निवड व त्याचे निरुपण फारच सुंदर. शब्दकळांनी लेख अक्षरशः सजलेला आहे. ह्या सुंदर लेखाबद्दल नानासाहेबांना धन्यवाद. - छोटा डॉन

--/\-- धन्यवाद

काय बोलु बुवा नानबा? आपले तर शब्दच थिटे पडले.

लेख फारच छान झालाय

निवडलेले काव्यतुकडे आणि त्यावरचे निरूपण... अशक्य आहात नाना!! :)

नानासाहेब, दंडवत स्वीकारावा! सुरेख लिहिलंय! :)

नाना, कवितांचं सिलेक्शन अप्रतिम! त्यावरचं भाष्यदेखील सुरेख आणि वैशिष्ठ्यपूर्ण! आणि ज्या काव्यसूर्याने या कविता लिहील्यात, त्यांच्याबद्दल काहीही बोलण्याची माझी लायकीच नाही! त्यांना शीरसाष्टांग प्रणाम! शिणलेल्या झाडापाशी बिजली आली म्हणाली, मिठीत येऊ का ? झाडाचं मौन सुटलं अंगाअंगातुन होकारांच तुफान उठलं. खल्लास! शहारा आला अंगावर! कसलं खतरनाक आहे हे कडवं! --असुर

छान लेख. कवितांची निवड वेगळी आहे.

सर्व वाचक आणि प्रतिसादकांचे मनापासुन आभार ! :)

सरस्वतीची पूजा करायला मोठमोठे हारतुरेच हवेत असे नाही. अगदी खरं ... पण तुम्ही वाहिलेलं फुल सुद्धा खूप सुंदर आहे . आणि निवडलेल्या कविताही अप्रतिम !

सुरेख !

मराठी भाषा दिनानिमित्त हा एक आवडलेला लेख वर काढत आहे.

सावरकरांचे विज्ञाननिष्ठ विचार समग्र कधीतरी वाचायचे बरेच दिवस म्हणतो आहे. पण ही झलक छान वाटली. शब्दप्रामाण्य न मानणारा, विज्ञानावर नितांत निष्ठा ठेवणारा, कणखर व सडेतोड बोलणारा अशी त्यांची प्रतिमा डोळ्यासमोर उभी राहाते. आगरकरांची सुधारकी विचारसरणी व टिळकांचा निर्भीडपणे स्वराज्य मागण्याचा आग्रह या दोन्हीचा संगम दिसतो. अजून अंधश्रद्धा आहेत हे मान्य आहे, पण ज्या काळी त्यांनी लिहिलं त्यापेक्षा आज कमी आहेत असं म्हणू धजावतो. जातीव्यवस्था, वर्णव्यवस्था काही प्रमाणात खिळखिळी झाली आहे (पूर्ण गेली नाही हे माहीत आहे). आज सनातनी असते तर तथाकथित शूद्रांमुळे इंटरनेट विटाळते असं म्हणाले असते. तसं कोणी म्हणत नाही, सेलफोन घेताना जात दाखवावी लागत नाही हेही नसे थोडके. आजारी पडल्यावर भोंदू बाबांकडून मंत्र म्हणून घेण्याऐवजी परिणामकारक औषधं घेण्याचं प्रमाण वाढलं आहे.

सावरकरांचे विचार त्या काळात तर क्रांतीकारी होतेच पण ते अजूनही बरेच टोकाचे वाटावेत हे दुर्दैव आहे. पण त्यांच्या सुधारणावादी आणि बुद्धीनिष्ठ विचारांचा गोषवारा मांडणारा हा लेख आवडला.

विज्ञाननिष्ठ निबंधांची पारायणे १५-२० वर्षांपूर्वी केली होती. त्यातील विचार कदाचित तथ्यात्मकदृष्ट्या चुकीचे ही असतील परंतु विचार करण्याची दिशा योग्य होती यात शंका नाही. (रोचक विरोधाभास: सदर निबंधलेखन + रूढीभंजनाचे कार्य सावरकरांनी १९२३-३७ या काळात केले. या काळातल्या लेखात "जेथे थोडेफार स्वराज्य आहे तेथेच सुधारणा होतात" असे सावरकर म्हणतात. तर त्याच्या तीसएक वर्षे आधी "स्वराज्य नाही म्हणून सुधारकांच्या गमजा चालू आहेत" असे टिळक म्हणतात. ब्रिटिश आमचा धर्म बुडवणार अशा समजापासून ३० वर्षांत क्रमाने ब्रिटिशांना आमचा धर्म सुधारण्यात खरोखरचा रस नाही असे रिअलायझेशन आले असावे).

जागतिक मराठी दिनानिमित्य "सावरकरांची विज्ञानदृष्टी' हाच विषय घेण्यात तुम्ही जे औचित्य दाखविले ते नोंदविण्यासारखे आहे. खुद्द सावरकरांनी मराठी भाषेला आपल्या वाङ्मयानेदेखील जो देखणेपणा दिला आहे त्याची पारायणे शालेय अभ्यासक्रमात होणे नीतांत गरजेचे होते, पण होते असे की सावरकरांची राजकीय मते (त्यांच्या हयातीत आणि त्यानंतरही...) सत्ताधार्‍यांना कधीच पटली नसल्याने त्यांच्या वाङ्मयीन लिखाणावरही (ते खणखणात नाणे असूनही) शिक्षण खात्यातील 'रावसाहेबां'ची सातत्याने वक्र नजर पडली आहे. आज सावरकर म्हणजे 'सागरा प्राण तळमळला....' इतपतच विद्यार्थ्यांना माहीत असते, पण त्याचबरोबर वर धाग्यात उल्लेखलेली त्यांच्या विज्ञानदृष्टीबद्दल आज शालेय तर राहू देच पण अगदी महाविद्यालयाच्या शेवटच्या वर्षात शिकत असलेल्या किती युवकयुवतींना माहिती असेल? [ज्याना असेल ती त्याना वर्गखोल्यातील शिकवणीतून नक्कीच मिळाली नसणार, याबद्दलही खात्री आहेच.] हे तर सर्वानाच माहीत आहे की सावरकर गीता-वेद-उपनिषदे यांचे महत्व जाणत होते, पण त्याचवेळी त्यानी असेही म्हटले आहे की, "पाच हजार वर्षांपूर्वीच्या पोथ्यात सांगितलेली प्रत्येक गोष्ट आता आम्ही जर अद्ययावत विज्ञानाच्या कसोटीवर पारखून न घेतली तर आपले हिंदू राष्ट्र व हिंदू धर्मही पाच हजार वर्षंइतकाच मागासलेला राहून या विज्ञानाच्या टकराटकरीत आपण टिकाव धरू शकणार नाही..." हा विचार १९३५ सालातील...आणि आज १०० वर्षे होत आली...विचारातील ताजेपणा कायम राहिला आहे. "...सावरकरांसारखे परखड आज भरपूर आहेत. तरी देखील, अंधश्रद्धा आहेच, धर्मांधता आहेच.. मग हे वेगळ्या पद्धतीने सांगायला हवे का अजून काही?..." ~ परखड असतील आजही, पण 'सावरकर' करिष्मा नसलेलेच सर्व़जण असल्याने त्यांची याबाबतीतील शिकवण अरण्यरुदन ठरत आहे. 'धर्मांधता' तर कधीच नष्ट होणार नाही या देशातून, फक्त अंधश्रद्धाच्याबाबतीत काही करता येईल असे वाटले की पुढे लगेचच अमावास्येला काळा दोरा, बिब्बा, लाल मिरची, लिंबू आपल्या कारला, टू व्हीलरला बांधून 'भुताची नजर' पडू नये म्हणून नारळ वाढवून सायन्स कॉलेजमधील प्रॅक्टिकलला चाललेला युवक दिसतो. त्यामुळे आता वेगळ्या पद्धतीने सांगायचे तर मर्यादा ह्या पडतातच....! इन्द्रा

आज राष्ट्रीय विज्ञान दिन आहे. २६ तारखेला सावरकरांचा निर्वाण दिन होता. हा लेख दोन्ही दिवसांसाठी अत्यंत समयोचित असा झालाय. धन्यवाद!

सावरकरांचे विज्ञाननिष्ठ विचार समग्र कधीतरी वाचायचे बरेच दिवस म्हणतो आहे. पण ही झलक छान वाटली. शब्दप्रामाण्य न मानणारा, विज्ञानावर नितांत निष्ठा ठेवणारा, कणखर व सडेतोड बोलणारा अशी त्यांची प्रतिमा डोळ्यासमोर उभी राहाते. आगरकरांची सुधारकी विचारसरणी व टिळकांचा निर्भीडपणे स्वराज्य मागण्याचा आग्रह या दोन्हीचा संगम दिसतो. अजून अंधश्रद्धा आहेत हे मान्य आहे, पण ज्या काळी त्यांनी लिहिलं त्यापेक्षा आज कमी आहेत असं म्हणू धजावतो. जातीव्यवस्था, वर्णव्यवस्था काही प्रमाणात खिळखिळी झाली आहे (पूर्ण गेली नाही हे माहीत आहे). आज सनातनी असते तर तथाकथित शूद्रांमुळे इंटरनेट विटाळते असं म्हणाले असते. तसं कोणी म्हणत नाही, सेलफोन घेताना जात दाखवावी लागत नाही हेही नसे थोडके. आजारी पडल्यावर भोंदू बाबांकडून मंत्र म्हणून घेण्याऐवजी परिणामकारक औषधं घेण्याचं प्रमाण वाढलं आहे.

सावरकरांचे विचार त्या काळात तर क्रांतीकारी होतेच पण ते अजूनही बरेच टोकाचे वाटावेत हे दुर्दैव आहे. पण त्यांच्या सुधारणावादी आणि बुद्धीनिष्ठ विचारांचा गोषवारा मांडणारा हा लेख आवडला.

विज्ञाननिष्ठ निबंधांची पारायणे १५-२० वर्षांपूर्वी केली होती. त्यातील विचार कदाचित तथ्यात्मकदृष्ट्या चुकीचे ही असतील परंतु विचार करण्याची दिशा योग्य होती यात शंका नाही. (रोचक विरोधाभास: सदर निबंधलेखन + रूढीभंजनाचे कार्य सावरकरांनी १९२३-३७ या काळात केले. या काळातल्या लेखात "जेथे थोडेफार स्वराज्य आहे तेथेच सुधारणा होतात" असे सावरकर म्हणतात. तर त्याच्या तीसएक वर्षे आधी "स्वराज्य नाही म्हणून सुधारकांच्या गमजा चालू आहेत" असे टिळक म्हणतात. ब्रिटिश आमचा धर्म बुडवणार अशा समजापासून ३० वर्षांत क्रमाने ब्रिटिशांना आमचा धर्म सुधारण्यात खरोखरचा रस नाही असे रिअलायझेशन आले असावे).

जागतिक मराठी दिनानिमित्य "सावरकरांची विज्ञानदृष्टी' हाच विषय घेण्यात तुम्ही जे औचित्य दाखविले ते नोंदविण्यासारखे आहे. खुद्द सावरकरांनी मराठी भाषेला आपल्या वाङ्मयानेदेखील जो देखणेपणा दिला आहे त्याची पारायणे शालेय अभ्यासक्रमात होणे नीतांत गरजेचे होते, पण होते असे की सावरकरांची राजकीय मते (त्यांच्या हयातीत आणि त्यानंतरही...) सत्ताधार्‍यांना कधीच पटली नसल्याने त्यांच्या वाङ्मयीन लिखाणावरही (ते खणखणात नाणे असूनही) शिक्षण खात्यातील 'रावसाहेबां'ची सातत्याने वक्र नजर पडली आहे. आज सावरकर म्हणजे 'सागरा प्राण तळमळला....' इतपतच विद्यार्थ्यांना माहीत असते, पण त्याचबरोबर वर धाग्यात उल्लेखलेली त्यांच्या विज्ञानदृष्टीबद्दल आज शालेय तर राहू देच पण अगदी महाविद्यालयाच्या शेवटच्या वर्षात शिकत असलेल्या किती युवकयुवतींना माहिती असेल? [ज्याना असेल ती त्याना वर्गखोल्यातील शिकवणीतून नक्कीच मिळाली नसणार, याबद्दलही खात्री आहेच.] हे तर सर्वानाच माहीत आहे की सावरकर गीता-वेद-उपनिषदे यांचे महत्व जाणत होते, पण त्याचवेळी त्यानी असेही म्हटले आहे की, "पाच हजार वर्षांपूर्वीच्या पोथ्यात सांगितलेली प्रत्येक गोष्ट आता आम्ही जर अद्ययावत विज्ञानाच्या कसोटीवर पारखून न घेतली तर आपले हिंदू राष्ट्र व हिंदू धर्मही पाच हजार वर्षंइतकाच मागासलेला राहून या विज्ञानाच्या टकराटकरीत आपण टिकाव धरू शकणार नाही..." हा विचार १९३५ सालातील...आणि आज १०० वर्षे होत आली...विचारातील ताजेपणा कायम राहिला आहे. "...सावरकरांसारखे परखड आज भरपूर आहेत. तरी देखील, अंधश्रद्धा आहेच, धर्मांधता आहेच.. मग हे वेगळ्या पद्धतीने सांगायला हवे का अजून काही?..." ~ परखड असतील आजही, पण 'सावरकर' करिष्मा नसलेलेच सर्व़जण असल्याने त्यांची याबाबतीतील शिकवण अरण्यरुदन ठरत आहे. 'धर्मांधता' तर कधीच नष्ट होणार नाही या देशातून, फक्त अंधश्रद्धाच्याबाबतीत काही करता येईल असे वाटले की पुढे लगेचच अमावास्येला काळा दोरा, बिब्बा, लाल मिरची, लिंबू आपल्या कारला, टू व्हीलरला बांधून 'भुताची नजर' पडू नये म्हणून नारळ वाढवून सायन्स कॉलेजमधील प्रॅक्टिकलला चाललेला युवक दिसतो. त्यामुळे आता वेगळ्या पद्धतीने सांगायचे तर मर्यादा ह्या पडतातच....! इन्द्रा

आज राष्ट्रीय विज्ञान दिन आहे. २६ तारखेला सावरकरांचा निर्वाण दिन होता. हा लेख दोन्ही दिवसांसाठी अत्यंत समयोचित असा झालाय. धन्यवाद!

खूप सुंदर आणि समायोचित लेख. कुसुमग्रजांच्या कवितांचा धावता आढावा आवडला. :)

माझी आवडती कविता - अहि-नकुल. सर्पाच्या सौंदर्याचे, सामर्थ्याचे विलक्षण प्रभावी वर्णन या कवितेमध्ये आहे. शेवटी मुंगसाचा सर्पावरती विजयच दाखविला आहे. कधी लवचिक पाते खड्‌गाचें लवलवते, कधी वज्र धरेवर गगनातुनी कडकडते, कधी गर्भरेशमी पोत मधे जरतार, प्रमदेचे मादक वस्त्र जणूं सळसळते. मार्गावर याच्या लवत तृणाची पाती पर्णावर सुमने मोडुनी माना पडती थरथरती झुडुपे हादरती नववेली जग गुलाम सारे या सम्राटापुढती. चालला पुढे तो-काय ऐट ! आनंद ! अग्नीचा ओघळ ओहळतो जणुं मंद, टाकली यमाने कट्यार वा कनकाची चालली बळींचा वेध घेत ही धुंद. वा ताण्डव करता सोम प्राशुनी काली रक्तांत नाहली, शिरमुंडावळ भाली, थयथया नाचता नरड्यांवर प्रेतांच्या, हे कंकण निखळुनि पडले भूवर खाली. चालला पुढे तो लचकत मुरडत मान, अवतरे मूर्तिमान् मल्हारांतिल तान चांचल्य विजेचे दर्याचे गांभीर्य चालला मृत्युचा मानकरीच महान ! _________________________________________________ कोलंबसाचे गर्वगीत किती सुंदर कविता आहे. "“अनंत अमुची ध्येयासक्ती अनंत अन आशा, किनारा तुला पामराला!” ही ओळच किती वीरश्रीपूर्ण आहे. _________________________________________________ ८ वीमध्ये त्यांचा "जीवनलहरी" हा काव्यसंग्रह वाचला आणि इतका सुंदर वाटला, इतका आवडला की डोळ्यातून धारा लागलेल्या आठवतात. पुढे "विशाखा" वाचला. कुसुमाग्रज माझे अत्यंत आवडते कवी आहेत.

सुरेख समयोजित लेख!

नुकत्यात मध्यपूर्व आशीयामधे उन्मत्त सत्ताधीशांच्या विरोधात उसळलेल्या लाटेच्या पार्श्वभूमीवर हा लेख वाचताना अजुनच आवडले. साहीत्याच्या माध्यमातुन अश्या तेजस्वी कवितातून, स्वातंत्र्य संघर्षाला अजुनच धार येते. म्हणूनच बहुदा मदांध तालीबानी हे ललित साहीत्याचे वावडे असणारे असतात.

सर्वसाक्षींच्या ओघवत्या लिखाणातून हे सर्व वाचतांना अंगावर रोमांच आले. त्या काळातील साक्षीदार जरी होता आले नाही तरी त्या काळानंतर त्याचे रसास्वाद आणि महत्त्व वाचता आले त्याचे भाग्य मम मनाला हेही समजले. कालच बालगंधर्वात काव्यवाचनाचा ऐकण्याचा आनंद घेतला, धुंदी चाखली, आज परत तोच प्रत्यय आला. साक्षीचे विशेष आभार.

ह्जार जिव्हा तुझ्या गर्जू दे प्रतिध्वनीने त्या सागरा डळमळू दे तारे | विराट वादळ हेलकावू दे पर्वत पाण्याचे ढळू दे दिशाकोन सारे || ही खासच कविता आहे. थोर कवीला विनम्र अभिवादन.

स्फूर्ती स्त्रोत आहेत. स्तोत्र आहेत. सर्वसाक्षी ,समयोचीत लेख. धन्यवाद .

सुरेख लेख. फार आवडला.

अप्रतिम! साक्षीदेवा, कुसुमाग्रजांचे आम्हा पामरांवर हेदेखील एक उपकारच म्हणायला हवे. इतका सुंदर लेख लिहिण्याची तुम्हाला उर्मी मिळाली आणि आम्ही वाचक धन्य झालो. :) कुसुमाग्रजांच्या क्रांतीकाव्यपंक्ती आणि त्यावरचं भाष्य आवडलं हे.वे.सां.न.ल. :)

खूप सुंदर आणि समायोचित लेख. कुसुमग्रजांच्या कवितांचा धावता आढावा आवडला. :)

माझी आवडती कविता - अहि-नकुल. सर्पाच्या सौंदर्याचे, सामर्थ्याचे विलक्षण प्रभावी वर्णन या कवितेमध्ये आहे. शेवटी मुंगसाचा सर्पावरती विजयच दाखविला आहे. कधी लवचिक पाते खड्‌गाचें लवलवते, कधी वज्र धरेवर गगनातुनी कडकडते, कधी गर्भरेशमी पोत मधे जरतार, प्रमदेचे मादक वस्त्र जणूं सळसळते. मार्गावर याच्या लवत तृणाची पाती पर्णावर सुमने मोडुनी माना पडती थरथरती झुडुपे हादरती नववेली जग गुलाम सारे या सम्राटापुढती. चालला पुढे तो-काय ऐट ! आनंद ! अग्नीचा ओघळ ओहळतो जणुं मंद, टाकली यमाने कट्यार वा कनकाची चालली बळींचा वेध घेत ही धुंद. वा ताण्डव करता सोम प्राशुनी काली रक्तांत नाहली, शिरमुंडावळ भाली, थयथया नाचता नरड्यांवर प्रेतांच्या, हे कंकण निखळुनि पडले भूवर खाली. चालला पुढे तो लचकत मुरडत मान, अवतरे मूर्तिमान् मल्हारांतिल तान चांचल्य विजेचे दर्याचे गांभीर्य चालला मृत्युचा मानकरीच महान ! _________________________________________________ कोलंबसाचे गर्वगीत किती सुंदर कविता आहे. "“अनंत अमुची ध्येयासक्ती अनंत अन आशा, किनारा तुला पामराला!” ही ओळच किती वीरश्रीपूर्ण आहे. _________________________________________________ ८ वीमध्ये त्यांचा "जीवनलहरी" हा काव्यसंग्रह वाचला आणि इतका सुंदर वाटला, इतका आवडला की डोळ्यातून धारा लागलेल्या आठवतात. पुढे "विशाखा" वाचला. कुसुमाग्रज माझे अत्यंत आवडते कवी आहेत.

सुरेख समयोजित लेख!

नुकत्यात मध्यपूर्व आशीयामधे उन्मत्त सत्ताधीशांच्या विरोधात उसळलेल्या लाटेच्या पार्श्वभूमीवर हा लेख वाचताना अजुनच आवडले. साहीत्याच्या माध्यमातुन अश्या तेजस्वी कवितातून, स्वातंत्र्य संघर्षाला अजुनच धार येते. म्हणूनच बहुदा मदांध तालीबानी हे ललित साहीत्याचे वावडे असणारे असतात.

सर्वसाक्षींच्या ओघवत्या लिखाणातून हे सर्व वाचतांना अंगावर रोमांच आले. त्या काळातील साक्षीदार जरी होता आले नाही तरी त्या काळानंतर त्याचे रसास्वाद आणि महत्त्व वाचता आले त्याचे भाग्य मम मनाला हेही समजले. कालच बालगंधर्वात काव्यवाचनाचा ऐकण्याचा आनंद घेतला, धुंदी चाखली, आज परत तोच प्रत्यय आला. साक्षीचे विशेष आभार.

ह्जार जिव्हा तुझ्या गर्जू दे प्रतिध्वनीने त्या सागरा डळमळू दे तारे | विराट वादळ हेलकावू दे पर्वत पाण्याचे ढळू दे दिशाकोन सारे || ही खासच कविता आहे. थोर कवीला विनम्र अभिवादन.

स्फूर्ती स्त्रोत आहेत. स्तोत्र आहेत. सर्वसाक्षी ,समयोचीत लेख. धन्यवाद .

सुरेख लेख. फार आवडला.

अप्रतिम! साक्षीदेवा, कुसुमाग्रजांचे आम्हा पामरांवर हेदेखील एक उपकारच म्हणायला हवे. इतका सुंदर लेख लिहिण्याची तुम्हाला उर्मी मिळाली आणि आम्ही वाचक धन्य झालो. :) कुसुमाग्रजांच्या क्रांतीकाव्यपंक्ती आणि त्यावरचं भाष्य आवडलं हे.वे.सां.न.ल. :)