लहानपणी खूप मजा यायची त्याच्या मध्ये डोकावताना मीच स्वताचे पाहुनी बोळके हसायची रडता रडता मग मी थोडी झाले मोठी आरसा परी तोच होता गणवेशातले रूप वाढते तोही अलगद निरखत होता मग मी चढले शिडी नाजुकशी तारुण्याच्या उंबरठ्यावरी आणि सर्वांगावर माझ्या शृंगाराची फिरली नक्षी आरसा..... मग माझा सखाच झाला संवाद तासन तास झडू लागला नित्य नवा साज बहराचा अंगांगी माझ्या उमलू लागला मग ती मोहक वेळ आली आयुष्याच्या वळणावरती साद कुणी ती घालून हळवी मोहविले मज मनी मानसी आरसा .... नित्य सख्या स्तव सजता सजता आरसा कानी सांगतसे आज चढव हा साज नवा तोच सख्या मोहवितसे चालुनी मग ती सप्तपदी झाले सात जन

मि.पा स्पेशल उखाणे कृपया हलकेच घेणे. इथे मी व्यक्तिशः कुणालाही ओळखत नाही. फक्त आय.डींच्या व्यक्तिमत्वा नुसार हे उखाणे लिहिले आहेत. सौ.मि.पा संपादक. पंचांगात पंचाग..आहे पंचांग दाते.. *** रावांनी ब्लॉक केले माझे डुप्लिकेट खाते.. सौ.तात्या दाराबाहेर काढुन ठेवते मी नेहेमी माझे खेटर.. तात्याराव मारतात मला रोज रोज फाट्यावर.. सौ.देवकाका. कधी हे करतात तर कधी ते करतात.. प्रमोदराव आजकाल चाल हे अस्त्र फेकुन मारतात.. सौ.मिपाकर घाटामध्ये कोसळते पावसाळ्यात दरड.. ***राव करतात मला घरामध्येही खरड.. सौ.टारझन..