सकाळचं कोवळं सोनसरी ऊन चहूकडे पसरले होते. निंबाळकरांच्या वाड्यासमोरच्या हौदात त्या उन्हाचे कवडसे पडुन उन उन हिरे चमकत होते. कधी काळी ज्या वाड्यात हिर्‍यांचा लखलखाट असायचा तिथे आता या हिर्‍यातच समाधान मानून घ्यायला लागत होते. वाड्यासमोरच्या सैलसर मो़कळ्या पटांगणात निंबाळकरांचे दोन चार बैल चरत होते. पलीकडेच नुकतीच पाडसाला जन्म दिलेली गौरा गाय पाडसाला दूध पाजत होती. निंबाळकर तसे जुन्या वळणाचे त्यामुळे पाडसाचे दूध त्यांनी हिरावून घेतले नव्हते. बाकी पटांगणात गावातल्या कुठल्याही घरात असतो तसा आणि तितकाच पसारा पडला होता.

इतरत्र पूर्वप्रकाशित मंदिराच्या प्रवेशद्वारावरील नक्षीकाम. चेहर्‍यावरून यक्षिणी असावे असे वाटत नाही, राक्षसिणी असावी शक्यतो ;) पण सजावट यक्षिणी सारखी आहे.

काल च 'तुझिया जातीचा मिळो आम्हा कोणी' हे परचुरे प्रकाशन चे पु.ल्.देशपा॑डे॑ च्या स्मरणार्थ प्रकाशित अप्रतिम पुस्तक वाचले. ह्यात पु. ल॑. विषयी कधी काळी लिहिलेल्या लेखाचे आणि भाषणाचे स॑कलन केलेले आहे. अरुण टिकेकर ह्याच्या प्रस्तावने नी सुरुवात आहे. त्या॑च्या प्रस्तावनेत शेवटी लिहीलेले 'महनीया॑नी महनीया॑ बद्द्ल व्यक्त केलेले भावना /विचार अगदी ख॑र आहे. अत्रे, कुसुमाग्रज , श्री.पु. भागवत, जयवन्त दळवी, कानेटकर, राम गबाले , भक्ति बर्वे, मोहन वाघ, म॑गेश पाडगावकर शान्ताबाई शेळके ,बाळ ठाकरे ई.ई दिग्गजा॑चे लेख ह्यात आहेत. पु.ल. हे एक भन्नाट व्यक्तिमत्त्व.

देवानंद म्हटले की मला माझे बालपन आठवून जाते. अगदी लहानपणी होतो तेव्हा कालापाणी बघितला. होता. खोया खोया चाँद गाने म्हणत सायकल शिकलो होतो . देवानंद सारखे दिसायचे देवानंद सारखे बोलायचे त्याच्या स्टाईलने चालायचे असा हा माझा ,तुमचा आवडता हीरो. गाईड बघितला. फली मिस्त्रिची अप्रतिम फोटोग्राफी नि देवानंदचा अभिनय सिनेमाची स्टोरी काळजात कायमची घर करून गेली देवानंद म्हटले की मला माझे बालपन ,तारुण्य आठवू लागते. आणि माझ्या शरीरात तारुण्याचा झरा अवखळपणे वाहू लागतो. देवानंद म्हणजे मला अगदी घरातला जिवाभावाचा मित्र वाटत होता. हल्ली हल्ली मी देवानंद बघतच नव्हतो.

3