चटेरीपटेरी अंडरप्यांट घालून डोक्यावर टोपीचा द्रोण लेऊन म्हातारा बसलेला असतो संध्याकाळी त्या लाकडी बाकावर सूर्याचे कोवळे उन्ह घेत अंगावर उघडाबंब ...!!

तुझ्यासाठी राखून ठेवले होते शब्द, परवा शब्दांची ची एकच घाई उडाली, कागदावर उमटण्यासाठी त्यांची अगदी रांगच लागली भेटणार होतास तू , ठरवले होते म्हणूनच , सांगावे सारे सारे तुला,.......पण ............. न धाडता फक्त लिहिलेली पत्र एक न अनेक, वाचावीत घडा घडा ऐकत राहशील तू फक्त या आशेने सांगत राहावे सारे सारे तुला.......पण....... विणले होते धागे ,गुंतले होते मन कळत होते फुलांनाही आता उमलणे , वाटेवर डोळे लावून बसलेल्या राधेला सतावणे , येशील तेव्हा सांगेन खरे सारे सारे तुला.....पण...... अनोळखी म्हणून भेटलास खरा आत्ताच ओळख झाली म्हणालास खरा जे माझे नव्हते कधीच, मी गमावून बसले होते, तू म

विझल्यात खुणाही सरल्या गाथा उरले गीत व्रणांचे आकाशी तुटल्या तार्‍यांचे खेद कुणाला आता स्वेद ओघळे भाळावरती पाउल पुढचे पडता आग निवळण्याआधी भडके परतुन जाता जाता भंगुरतेचे स्वप्न अनोखे रेखिव घडले लेणे अभंग त्याचे गुणगुणतांना शिरी वाहिले मेणे गोत विखुरले शब्दस्वरांतुन गोत्र एक ते विरघळले पात्र किनारे विस्तारुन अवघ्यांचे सागर झाले .......................अज्ञात ७/१२/२०११