जवळ असूनही तुझ्यापासून मी खूप दूर आहे राहवत ना मुळी म्हणून ऐकवते हा सल आहे तुझ्या प्रेमात सजणा, झाले मन हे किती बेज़ार कोणी पाहो वा ना पाहो ईश्वर पाहतो आहे अंतरी तुझी मूर्ती स्थापित, झाली जेव्हापासून आहे शप्पथ एकही रात्र न मला, झोप लागली फार आहे हवा हवासा दर्द आहे, निश्वासही माझा सर्द आहे, चेहराही माझा जर्द आहे, न कळे कुठला रंग रंगवे तुझी पाहणे वाट तूच माझा जीव आहेस, तू ची आहेस प्राणही मला मिळावास तू, हीच मनात एकची आसही संगतीस तू साथ हो, काही मना-मनाची बात हो, गुजगोष्टी दिलखुलास हो, गाणीही गावी प्रेमाची छेडावी मनची तार ओवाळीन मी जीव तुझ्यावर, भग्न हृदय हे सांध तू नजरांमधला दूर दुरावा नजर

प्रार्थनेचे हात जुने होत नाहीत, विटत नाहीत, विरत नाहीत धोकादायक वस्तूंची विल्हेवाट कशी लावतात? चंद्र उगवलेल्या रात्रीत मल्हार ऐकताना पाऊस बनून कोसळावेसे वाटते आहे माझी म्हणावी अशी जमीन उरलेली नाही माझे म्हणावे असे आकाश उरलेले नाही वीजा, ढग, सोसाट्याचा वारा ह्यांचा वरखर्च... रकाने मारलेल्या मन-देहाला झंकारणे झेपणार की नाही?

किरकिर किरकिर गजर वाजतो भल्या पहाटे 'पिडतो' 'स्नूझ' करुन मी परत झोपतो रोजच उशीर होतो..! खडबडून मग उठतो आणिक किती धावपळ करतो नाश्ता सोडुन देतो कारण रोजच उशीर होतो.. कापुन घेतो हनुवटीस मी पटपट दाढी करतो पाणी ओतुन बदाबदा मी 'बुडबुड गंगे' म्हणतो! इस्त्री करतो शर्टाला अन तशीच पँट चढवतो सॉक्स घालतो पुन्हा कालचे, रोजच उशीर होतो ! खिश्यात केवळ चिल्लर असून रिक्शाला थांबवतो पुन्हा पुन्हा मी घड्याळ बघतो अन सुस्कारे देतो कसाबसा तो चुकवून ट्रॅफिक स्टेशनला पोचतो रुपया-रुपया मोजुन देता रोजच उशीर होतो तोबा गर्दी भरलेली, मी पुन्हा पुन्हा चेंगरतो गाडी माझी निघून जाते हताश मीही बघतो लगडुन येते पुढची गाडी मी