अखेर
मी अडखळलो धडपडलो ठायी ठायी
सांभाळ मुला रे सांगुन गेली आई
ती प्राणपणाने लढली घन तिमिरात
कष्टात गुंतली अथक राबली बाई
मायेत गुंफुनी ऊब; गाइली अंगाई
भेटलो कधी तिज अखेर; आठवत नाही
वाढता वाढता वय गढले संसारात
मन शिणले; अवचित वृद्ध पाहिली माई
हरवल्या सावल्या हरले ऋण ओघात
मी जडलो अंधारात जखडलो उणा पोरका आत
ठरवून न ठरवूनही न घडले कांही
निसटल्या क्षणांनो सांगा मज;
मी कसा होउ उतराई....
.............अज्ञात
वाचने
1735
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
9
या प्रतिभाशील काव्याला आमचा सलाम...!
In reply to या प्रतिभाशील काव्याला आमचा सलाम...! by अत्रुप्त आत्मा
+१०००००००००००००००००%
जुन्या पद्धतीची
भेटलो कधी ...
अखेर -
सुंदर कविता....
अतिशय सुंदर कविता !
कविता आवडलि.
:(