मी सिनेमाच्या हाताळणीऐवजी त्यातील कथानक/ माहिती या सामग्रीवर लिहीत आहे. त्या अर्थाने ही चित्रपटाची समीक्षा नसावी. प्रकाश झा यांनी काही चांगले चित्रपट अलीकडे दिलेले आहेत. मला आवडलेले म्हणजे अपहरण, गंगाजल. व्यवस्थेचे बर्‍यापैकी ज्ञान त्यात दिसले होते. पोलीस इन्स्पेक्टर रँकच्या अधिकार्‍यांना आयजी रँकचे गणवेश चढवणार्‍या आणि पोलीस कमिशनर या पदाच्या अधिकार्‍यांना हास्यास्पद पद्धतीने रंगवणार्‍या हिंदी सिनेसृष्टीकडून फारशा अपेक्षा कधीच नव्हत्या. काही अपवाद आहेत, त्यात झा आहेत असे वाटत असतानाच हा चक्रव्यूह नावाचा वैचारीक गोंधळ बघण्यात आला.

शुक्रतारा मंदवारा या गाण्याला जन्मून ५० वर्षे झाली. आज ही हे गीत आजच्या तरूण पिढीत लोकप्रिय आहे. आणि आठवण म्हणून म्हातार्‍या-कोतार्‍यातही. एक समर्थ भावगीत गायक म्हणून या गीताने अरूण दाते ( खरे अरविन्द दाते ) याना ओळख मिळवून दिली.सुधा मलहोत्रा यांचा मधाळ आवाज मराठी गानससिकाना परिचित झाला तो ही याच गाण्याने. त्यावेळी आकाशवाणी मुंब्ई केंद्रावर जे लोक नोकरीस होते त्यांची सांस्कृतिक चंगळच होती. नीलम प्रभू.

सांजेला तसा वेळ होता. अजुन शिवारात लगबग जाणवत होती. आताशा पाहुणा म्हणुन आलेल्या मला, माझ नेहमीच ठिकाण......मोटवन खुणावत होती. तस तिच माझ नात फार वर्षांच. आजोळी आईचा पदर धरुन येउ लागल्यापासुनच माझ्या आजोबांनीच पहिला हिची ओळख करुन दिली होती अन, शाळा कॉलेज संपवुन आलेल्या माझ्या गद्धेपंचवीशीला निवांतपणासाठी हिची ओढ होती. नेहमीसारख मी मोटवनीवरुन विहिरीत डोकावुन पाहिल. काळशाऽऽर पाणी खोलवर डुचमळत होत. क्षणभर भारल्यासारख झाल..... आजुबाजुचे आवाज विरले..... "थंड आहे पाणी ते!", मी दचकलो. मला माहितही नाही आणि माझ्याशेजारी एक निटस नवयौवना उभी! नाही म्हंटल तरी जरा मोहरलो... "खाली