स्वप्नांच्या शाळेत झालो मी भरती ,झालो ससाणा पोचलो ढगा वरती, दिसला ससा धरती वरी ,झेप घेतली त्यावरी, ससा झाला कावरा बावरा,माझा झाला बैजूबावरा , घेऊ लागलो तान-लकेर ,क्षणात झालो मी फकिर , दुसऱ्या क्षणी होतो मी राजा,वाजू लागला सनई-बाजा, झालो मी राजाचा रंक ,कधी झालो येसाजी कंक , आला हाती दाणपट्टा माझ्या ,चिरू लागलो ताज्या भाज्या, मौजेची ती स्वप्ने पडती ,स्वप्नात माझ्या झाडे उडती, गजर झाला जाग मला आली ,स्वप्नांच्या शाळेची सुट्टी झाली .

अजुनी आठविते भय रात्र मज ती,कोणी न्हवते अवती भवती, त्यातून बिबट्याची डरकाळी ,मेळ घाटातली ती रात्र काळी, रान गव्यांचे हुंकार भिवविती ;वानरांचे चित्कार घुमती, हरीणांचे बिथरून पळणे ,रस्त्यांची ती अद्भुत वळणे, पहाट होता किलबिल होते,मनावरचे दडपण जाते, पहाट किती रम्य वाटते,झाड -फुलांना शोभा येते, भयाची जागा हुशारी घेते,निसर्ग त्याला साथ देते.

वेळ झाली हो चहाची सूर्य सांगे तो पहा कोंबडाही साद घाली स्मरण द्याया तो पहा पाखरे घेण्या भरारी आळसाला झटकती छान वाटे गार वारा झोंबणारा तो पहा वर्दळीला जाग आली चालली रस्त्यावरी श्वान भुंके आणि सांगे मीहि जागा तो पहा दूध पिशव्या लागल्या की लोंबण्या दारावरी स्वच्छता मोहीमवाला शीळ घाली तो पहा छान सजली आज दारी नक्षिची रंगावली पाहुणाही थबकला का पाहण्याला तो पहा .