नमस्कार मंडळी .............. दि. 27 आणि 28 डिसेंबर रोजी मित्राच्या मुलीचे कोल्हापूर येथे लग्न होते. त्यानिमित्त अहमदनगरहून कोल्हापूर ला जायचा योग आला होता. कोल्हापूरला जाण्यासाठी लक्झरी बस होती. आम्ही दोघे सकाळीच मित्राच्या घरी पोहोचलो. मित्राच्या घरी गेल्यावर थोडे फार कामे केली. सामान, बॅग उचलणे इ इ कामे केली. बस मध्ये मागील बाकावर बसून, साधारण 8 तास प्रवास करून आम्ही कोल्हापूरला पोहोचलो. संध्याकाळचा सीमंतपूजन कार्यक्रम झाला. जेवणे झालीत आणि आम्ही सर्व जण झोपी गेलो. दुस-या दिवशी सकाळी उठलो तर काय ... माझी पाठ पूर्णपणे आखडून गेली होती. प्रचंड पाठ दुखत होती. मला तर सरळ असे उभे रहाता येईना.

काल पासून हे शब्द माझ्या मनाला अनंत यातना देत आहेत. अर्थ मी लावावा,तर अभिप्रेत अर्थ सुटून ..होणार्‍या अनर्थाचे भय. आणि तरिही लावला,तर मूलार्थाचे काय? याची चिंता! मला प्रतीत होणारा असा एक अर्थ आहेच..प्रतिबिंब म्हणून आलेला..! पण मूळ बिंबाचे काय मग??? ते कसे आहे??? तर कविने ते मानले आहे..मानवाच्या अज्ञेयवादाचे बीज असलेल्या परमेश्वरी स्वरूपात..! मानवाच्या अस्तित्वाचा (त्यानीच मानलेला..)काल्पनिक सहभागिदार:- परमेश्वर्,देव ,भगवंत,सखा ,सोबती,निर्मिक..सारे काहि! (मग मी म्हटलं.की आपण आज आधी "हे" पाहू! आणि आपल्या तडफडिचं बीज कशात आहे?

कविवर्य सुरेश भटांच्या फेमस आव्हानाला समस्त पुरुषजातीचे उत्तर... तरुण आहे रात्र अजुनी राजसा निजलास का रे ? एवढ्यातच त्या कुशीवर तू असा वळलास का रे ? अजुनही विझल्या न गगनी तारकांच्या दीपमाला अजुन मी विझले कुठे रे ? हाय !