Skip to main content

शाळा....!!!!

लेखक एक एकटा एकटाच यांनी बुधवार, 11/03/2015 10:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज सकाळी बाल्कनीमध्ये उभा होतो.सहज म्हणून समोरच्या देशपांडेंच्या घरात लक्ष्य गेल.आज त्याच्या घरात बरीच गडबड ऐकू येत होती. काय तर म्हणे छोट्या प्रथमेशचा आज शाळेचा पहिला दिवस होता. घरात त्याच्याच तयारीची लगबग चालु असताना प्रथमेश मात्र अगदी तयार होउन दारात उभा होता. त्या दोन -सव्वा दोन फ़ुटी देहाची भारी गंमत चाललेली दिसत होती.

दोन कंडक्टर्स

लेखक आकाश खोत यांनी बुधवार, 11/03/2015 10:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
मुंबईच्या आयुष्यात लोकल्स, बेस्टच्या बसेस, रिक्षा हा अविभाज्य घटक आहे. पब्लिक ट्रान्सपोर्ट इतका चांगला असल्यामुळेच मुंबईला दिवस रात्र काम करता येतं. कधी न झोपणारे शहर अशी बिरुदावली मिरवता येते. या सोयींच्या भरोशावरच मुंबई, ठाणे, रायगड अशा तीन जिल्ह्यांना व्यापणाऱ्या पट्ट्यात लोक घर आणि व्यवसाय निवडतात, रोज ये जा करतात. या सगळ्या सेवा पुरवणार्यांमध्ये सर्वात कठीण परिस्थिती असते ती बेस्टच्या कर्मचाऱ्यांची. कारण ट्राफिक जामचा सामना त्यांनाच रोज करावा लागतो. रिक्षावाल्यांना जसं हवं तेव्हा, हवं तेवढंच काम करण्याचं स्वातंत्र्य असतं, तसं त्यांना मिळत नाही.

गुरुजिंचे भावं विश्व! भाग- ३४ (विवाह विशेष...)

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी बुधवार, 11/03/2015 02:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
मागिल भाग.. अरे व्हायचं काय आणखिन आता त्यात?...तिच्या आई बापास सगळे बोललो नीट.आणि पुढल्या पौर्णिमेच्या मुहुर्ताला 'बैठकिचे' - सगळे ठरवुन आलो...आता दे बरं मला टाळी!" पुढे चालू... ================================== आणि मग,झाली...अखेर ती बैठक की कायशी म्हणतात ज्याला जुन्या श्टाइल मधे.., ती बैठक झाली. फक्त उलट आश्चर्य म्हणजे, बाबां ऐवजी आज्जीच आमच्या विवाहास 'कमी वय' म्हणून 'अजुन चांगली(?) दो.......न वर्ष जाऊ देत,मग करा लग्न' असा आक्षेप घेत होती. पण शेवटी काकानी आज्जीला. "आगो मायो माझे...

तुम्ही अनावर व्हा....

लेखक शिव कन्या यांनी मंगळवार, 10/03/2015 20:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
रणरणत्या दुपारी एक पक्षी सिमेंटच्या गॅलरीत आला. तहानेने हा हा करीत होता. ‘ तहान तर संपत नाही. सहन काहीच होत नाही. उडू कसा, जगू कसा? एक झाड सापडत नाही!’ मी म्हणाले, ‘रहा माझ्या घरात!’ काचेच्या तावदानावर चोच मारीत म्हणाला, ‘आमच्या बापजाद्यांनी ते ही केलं. आरशांच्या मागे, दाराखिडक्यांच्या वर, अगदी तुमचे संडासबाथरूम ही सहन केले. आता, घरांनाही तेवढे उबदार कोपरे राहिले नाहीत.’ कोरडे डोळे पाणावत जराशाने म्हणाला, ‘भर दुपारी, निष्पर्ण वृक्षावर अंडी घालायची हिम्मत आता होत नाही. इतकं उडून दूरदुरून अन्न पाणी आणण्याची शक्ती आमच्यात आता राहिली नाही. आम्हाला सुखाने मिटू द्या. अखेरच्या श्वासासाठी एखादे पान
काव्यरस

आमचेही कांदेपोहे – कि दारू चकणा ? एक सत्य अनुभव भाग २ - विचारमंथन

लेखक हेमन्त वाघे यांनी मंगळवार, 10/03/2015 19:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
पहिला भाग इकडे वाचा. http://www.misalpav.com/node/30677 विचारमंथन ह्या भागाला मी विचारमंथन म्हणतो कारण यात अनेक विचार आहेत –बहुतेक माझ्या डोक्यातले आणि काही मला “वाटलेले “ आणि हे करायला फारसा वेळ नव्हता . कारण आम्ही बोलत होतो –माझ्या आणि तिच्या कामाबद्दल , घरच्या बद्दल ... त्यामुळे मी काय मागवावे असा प्रश्न पडला. आता माझा मेंदू overclocking mode मध्ये सुरु झाला. जसे कि इंसेप्षन चित्रपटातील स्वप्न .

उंच भरारी घे पाखरा

लेखक shrivallabh Panchpor यांनी मंगळवार, 10/03/2015 19:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
उंच भरारी घे पाखरा आकाशात स्वप्नाच्या दाही दिशा तुजला बोलावतात सांग जरा आकाशा थोडे उंच वाहायला पंखात बल आणुनी आणखी उडाया विसरलास जरी घरट्याला तरी आठवण ठेव ममतेची विसरलास जरी भूमीला तरी आठवण ठेव मातीची सांग जरा आकाशा थोडे उंच वाहायला पंखात बल आणुनी आणखी उडाया जाशील सुखाच्या वाटेवर पण चालावे लागेल आधी दुखाच्या काट्यांवर. दिसतील अनेक मृगजळ पण भुलू नकोस त्यांना सांग जरा आकाशा थोडे उंच वाहायला पंखात बल आणुनी आणखी उडाया भेटतील तुला अनेक दुष्ट तर काहीच सुष्ट मैत्री कर सुश्तांशी पण वैरी करू नकोस दुष्टांना सांग जरा आकाशा थोडे उंच वाहायला पंखात बल आणुनी आणखी उडाया उंच भरारी घे पाखरा आकाशात स्वप्ना

एके दिवशी

लेखक shrivallabh Panchpor यांनी मंगळवार, 10/03/2015 18:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
एके दिवशी अशी अचानक समोर माझ्या आलीस आणि भूतकाळात मला तू घेऊन गेलीस तुझ्या आणि माझ्या मैत्रीची चाले सर्वत्र चर्चा तुझ्या चाहत्यांनी पण आणला घरी माझ्या मोर्चा पण तू मात्र लग्नाचा आमंत्रण घेऊन आलीस एके दिवशी अशी अचानक समोर माझ्या आलीस आणि भूतकाळात मला तू घेऊन गेलीस तुझ्याकडे व्यक्त करायचं होत मला माझं प्रेम पण तू "हो" म्हणशील याचा नव्हता नेम माझी प्रेमाची भावना मनातच माझ्या विरून गेली एके दिवशी अशी अचानक समोर माझ्या आलीस आणि भूतकाळात मला तू घेऊन गेलीस पूर्वी इतकी "सुंदर" तू आजही दिसतेस केसाची एक बट गालावर तुझ्या आजही खेळते पण तू मात्र माझ्या उडून गेलेल्या केसांकडे पाहत मुक्त पणे हसलीस एके

पाऊस खच्चुनी हा "अत्ता" कशास देवा???

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी मंगळवार, 10/03/2015 16:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
नाय त्या वेळी अवंकाळी येऊन कामाचा बिमोड करून सगळ्यांना छळणारा ...पाऊस! मला अ‍ॅक्टिव्हावरुन घसरवून पाडलन मेल्यान...दू...दू...दू...! lllllllllllllllllllllllllluuuuuuuuuuuu http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-taunt004.gif ========================================================= पाऊस खच्चुनी हा "अत्ता" कशास देवा??? रस्त्यात आज आता,माजे चिखलं दरा-हा! अव चीतं-गेम का रे?
काव्यरस

स्पष्टवक्ता की भ्रष्टवक्ता ?

लेखक निमिष सोनार यांनी मंगळवार, 10/03/2015 15:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
आधीच "सुखी" असलेले स्पष्टवक्ते "स्पष्टवक्ता सुखी भव" या म्हणीमुळे आणखीनच सुखावतात आणि त्यांना चेव चढतो. ही म्हण तयार करणारांनी फक्त एकतर्फी विचार केलेला आहे. म्हणजे त्यांनी या तथाकथित स्वयंघोषित स्पष्टवक्ते लोकांच्या बोलण्याची शिकार झालेल्या बिचार्‍या बापुड्या श्रोत्यांचा विचार केलेलाच नाही. म्हणून सर्वप्रथम मी ही अपूर्ण म्हण पूर्ण करतो ती अशी: "स्पष्टवक्ता सुखी भव । कष्टश्रोता दु:खी भव ।" स्पष्टवक्ते लोकांच्या बोलण्याची शिकार झालेल्या आणि त्यामुळे दु:खी कष्टी झालेल्या बिचार्‍या बापुड्या श्रोत्यांना आपण "कष्टश्रोता" म्हणूया!