कधि चन्द्र तारे मला भेट्ले कि असे वाट्ते कि कुणि स्तब्ध आहे कुणाशि किति बोलतो मि तरिहि मुका वाटतो का मला शब्द आहे... कधि सान्जवेळि असा भास होतो कुणि हाथ हाथि अकस्मात देतो परि साधत गोड सन्वाद थोडा दुरावा कश्याने गोड स्वप्नास येतो....... हवाहि जराशि स्पर्शुन जाता कुणाचा मला बोचरा भास होतो अशा शान्तशा या समुद्रास हि का नदि भेट्न्याचा असा ध्यास होतो....... कुणाला कळावि मनाचि अवस्था कुणि या जगि ना कुणा साथ देतो कुण्या सोबतिचि मला आस आता म्हणोनि कुणा आज हा हाथ देतो.....

शिरशिर गारव्याचा ऋतु आला ऋतु गेला पानगळीने सकाळी सडा पिवळा पडला सूर छेडिले नभांत नाद घुमे काळजात श्वेत मेघांचे हे गाणे गाती निळ्या अंबरात हुरहुर काहीलीचा ऋतु आला ऋतु गेला शालू हिरव्या पाचूचा काळ्या आईने नेसला तुझे पाऊल पडता अस्सा होता तो देखावा तुजविना साहवेना आज पुन्हा तो चांदवा - संध्या डिसें २०११ ( पीले पत्तो का मौसम जा चुका है या जावेदसाहेबांच्या मध्यवर्ती कल्पनेवरून हा मुक्त अनुवाद ..)

सखे लागलाय मला छंद तुला तु़झ्या नजरे आड तुला पहाण्याचा तु़झ्या हास्यात माझे हास्य पहाण्यचा तुझ्या डोळ्यांत माझे जग पहाण्याचा

विसरलो नाही मी तळव्यावरची जांभळी खूण फोकाचा तो जाड व्यास गणित म्हणजे काय अजून? इतिहासाच्या सनावळी एकाखाली एक शंभर ओळी खाडाखोड केलीत तर जाळ काढेन कानाखाली शुद्धलेखन अलंकार निबंधाचा सॅाल्लिड त्रास वहीवरती लाल भोपळे ओणवे रहा एक तास आम्ल आणि अल्कली सारी अक्कल बुडाली शिवाय होती ठरलेली शिव्यांची लाखोली पाढे जर चुकलात तर पायाखाली तुडवीन कोंबडीचे पाय काढलेत तर वहाणेने बडवीन शीत वारे उष्ण वारे इकडून तिकडे वाहून गेले आमचे सारे बालपण त्यांच्या संगे उडून गेले गुरुजींच्या भितीमुळे आपसूक शिकत गेलो फटके खाल्ले थोडेफार कणखर मात्र बनत गेलो आयुष्यातले स्थैर्य पाच आकडी पगार कुणामुळे मिळाला हा सुखी स