निखळून स्वप्न एखादे गालावर येते तेंव्हा मी नाव टाळतो ज्याचे,ओठावर येते तेंव्हा! मी वादळातही करतो,मौजे मौजेची स्वारी ओढाळ नाव भरकटते,काठावर येते तेंव्हा!

बॉस हा नेहमी बॉस असतो तुमचा काय न आमचा काय एकदम झक्कास असतो आपल्या खाली वात लावून उजळतो कार्यालय सारे अन लख्ख प्रकाश टाकतो बॉस हा नेहमी बॉस असतो तुमचा काय न आमचा काय एकदम झक्कास असतो II नको वाईट वाटून घेऊ दुः ख समजतंय मला , मित्रा तू देखील आमच्या सारखाच येतोस कामावर बुडाखाली लावून पत्रा टक टक आवाज होई पत्र्याचा पत्रा निनादत राहे गरीब मेहनती कामकरूस तो ठोकुनी निरखुनि पाहे II बॉस वरचा क्लास असावा पाहताक्षणी तो उर भरावा पंचेन्द्रीयांनी सलाम ठोकावा जणू नकळत खाली भूकंप यावा II बॉसने शस्त्र हाती घेता होई पत्रासज्ज जनता मारे लाथ अन धरुन तो ठोके कुण

रिकामी दिसली एक गाडी त्यात जाऊन बसलो मी आता मजा येईल प्रवासाची म्हणून स्वतःशीच हसलो मी कधी वाटलं गाडीला थांबवावं कधी सुसाट पळवावं तिला पण आयुष्य नामक चालकाने माझा पूर्ण भ्रमनिरास केला मी नेईन तसंच जायचं तू म्हणालं मला माझं आयुष्य कसला हट्ट करायचा नाही विचारायचं नाही कधी भविष्य घडवीन तुला सफर मी आता एका वेगळ्याच जादुई दुनियेची कुठे फार थांबायचं नाही आपण आणि घाईही नाही करायची आलास जसा जन्माला सगळे रंग तू बघून घे लक्षात नाही यायचा खेळ हा हे पहिल्यांदा समजून घे तुझ्यासारखेच इतर अनेक भेटतील तुला पावलोपावली तू मात्र असशील एकटाच बरोबर फक्त तुझीच सावली वाटेल तुला तूच करतोस सगळं पण तो

माझ्या गावाचा पाऊस आडंरानी आडंवनी.. फुले अंगांगी हो त्याच्या रूजे थेंब पानोपानी..