जितकं दूर राहण्याचा प्रयत्न करतेय तेव्हढीच ओढली जातेय मी त्याच्याकडे काय होतंय मला कळत नाहीये , का आणि कस होऊ शकत असं माझ्या बाबतीत , आणि सरळ बोललेही नाही त्याच्याशी इतके दिवस . काय होतंय दुसरं काही नाही पण friend म्हणून बोलायला काय हरकत आहे , आणि इतके दिवस बोलत होतोच कि आपण , त्याला काय होतंय , बस जे वेगळं वाटत होत त्याचा विचार नको करायला . एक friend म्हणून बोलूया ना . " Hi, कसा आहेस ? " " अरे तुझ्याशीच बोलतेय मी , इकडे तिकडे काय बघतोय . " " तू ... आपलं आपण माझ्याशी बोलताय ?

ये कलरफुल ऐक ना ! आज खूप दिवसांनी तिचा फोन आला. ती : काय करतोय मी : हॅलो कोण ?

मराठी कवींच्या कवीतेतील स्त्रीरूपाची काव्यसृष्टी लोकसत्ताच्या दि. २३ सप्टेंबरच्या "चतुरंग"च्या पुरवणीत विन्दा करंदीकर यांच्या जन्मशताब्दी वर्षानिमित्त "मराठी कवींच्या कवीतेतील स्त्रीरूपाची काव्यसृष्टी" असा विषय घेऊन अनेक साहित्यिकांनी निरनिराळ्या कवींवर लेख लिहले होते.त्यांची यादी पाहिली तरी हा आढावा किती विस्तृत होता त्याचा अंदाज येईल. (१) मधुवंती सप्रे --विन्दा करंदीकर -- माझ्या घरी मी पाहुणी (२) नीरजा -- कुसुमाग्रज -- चिराच होईन इथे चिर्‍यातील (३) संगीता जोशी -- सुरेश भट --चंदन आणि चांदणेही (४) डॉ. नीलिमा गुंडी --मंगेश पाडगावकर --जय जय हे पार्थिवते (५) डॉ. अरुणा ढेरे -- बा. भ.

खालील लेखात शुद्धलेखनाच्या बऱ्याच चुका आहेत. ओफिसमधे वेळ काढून हे सर्व लिहिलय. जमल्यास शुद्धलेखनाच्या चुकांकडे दुर्लक्ष करा. 'कोणीतरी आहे तिथं!' हा धागा अणि त्यात दिलेले दुवे वाचले अणि माझ्यासोबत घडलेले प्रसंग डोळ्यासमोरून गेले. भुत हा विषय असा आहे की त्यावर विश्वास ठेवावा किंवा ठेवू नए हे ज्याने त्याने ठरवावे. पण काही प्रसंग काही व्यक्तींच्या आयुष्यात असे घडतात, की ते समजणे खुप कठीन आहे. अणि हे सर्वच लोकांसोबत घडतच असे नाहीं.

आज ब्ल्यू हैं पानी पानी परवा कपाटाची आवरा-आवर करताना माझा आवडता Arrow चा पांढरा शर्ट दिसला. पांढरा शर्ट घालणे म्हणजे माझ्यासाठी 'पांढरा हत्ती' पोसण्याइतके अवघड काम आहे. पांढराशुभ्र शर्ट मी माझ्या अब्रु इतका जपतो. सर्फ एक्सेल कंपनीसाठी भले 'दाग अच्छे' असतील, पण पांढऱ्या शर्टसाठी अजिबात नाही. छोटासा डाग देखील पांढऱ्या रंगावर ठळकपणे दिसतो. म्हणून चुकूनही डाग पडू नये म्हणून सतत काळजी घ्यावी लागते. कधीनव्हे तो पांढरा शर्ट घालावा आणि नेमकी त्याच दिवशी घरी आवडती उडदाची आमटी असते. आमटीचे मनसोक्त भुरके मारताना शर्टवर एखादा शिंतोडा उडण्याची भीती.

99/00 म्हणजे Y2Kच्या जमान्यातली गोष्ट आहे.. HCL Tech चा पब्लिक ईश्शु तुफान हिट झाल्यानंतर आलेल्या प्रत्येक IPO वर गुंतवणुकदारांच्या उड्या पडु लागल्या, Oversubscription चे प्रमाण खुप वाढु लागले. अर्ज केल्यावर शेअर्स मिळणे दुरापास्त झाले. IPO मार्गे स्वस्तात मिळालेले शेअर्स् विकुन नफा हा सर्वात सोपा मार्ग, आणि दुसरीकडे जोराची आर्थिक निकड यामुळे सुरवातीला प्रत्येक IPOला अर्ज केल्यावर आम्ही मित्र लगेचच मुंगेरीलाल, शेखचिल्ली अशा भुमिका करायला सुरवात करीत असु, होणाऱ्या फायद्याची विल्हेवाट कशी लावायची याचेही आमचे प्लॅन्स तयार असत... ते अगदी पार रिफंड ऑर्डर यईपर्यंत.

तर हा काळ आहे साधारण २००५ मधील, जेव्हा अस्मादिक आयआयटी खरगपूरमध्ये उच्चशिक्षणासाठी दाखल झाले होते. मार्च महिन्यातला पहिला/दुसरा मंगळवार होता. होमसिकनेसमुळे घरापासून लांब रहाण्याचा एक दिवस संपला, याचा आनंद मी दर दुपारी जेवण करून वसतीगृहाच्या खोलीत टांगलेल्या कालनिर्णयच्या त्या दिवसाच्या चौकोनावर लाल फुली मारून साजरा करायचो. याबद्दल माझा रूममेट मला “रेड क्रॉस XXX” या नावाने चिडवायचा देखील. सावरकर अंदमानात असताना भिंतीवर रेघा मारून दिवसाची सुरूवात करत असे कुठेतरी वाचले होते.