मुंबईवर झालेल्या हल्ल्याच्या दिवसापासूनच खूप अस्वस्थ होतो. काहीतरी लिहावे असे सारखे मनात येई पण शब्दच सुचत नव्हते. शेवटी काल ते स्फुरले अन् खालील कविता झाली. पण वाचून झाल्यावर माझेच मला फार विषण्ण वाटले. श्रावणदांना विचारले कि काही बदल करू का म्हणून, पण त्यांनीही तशीच असू देत असे सांगीतले आणि काही मौलिक सुचनाही केल्या.
तेच शब्दांचे धुमारे, तीच वेडी आस मजला,
रक्त माझे सांडले पण, अजुन मी झुकतोच आहे.
निष्क्रीयतेच्या दलदलीचा थांग मज लागेल कैसा,
खेळ रुतलेल्या रथांचा* अजुन मी बघतोच आहे.
काल झी वर लहान मुलं अतिशय शांत आणि गंभीर पणे देशभक्तीची गाणी सुरेख म्हणत होती...
आणि त्यातच एक होतं -
अनाम वीरा जिथे जाहला तुझा जीवनांत
तिथे चिरा ना कुणी बांधिला पेटली न वात...
शहीद मेजर संदीप उन्नीकॄष्णन यांचे घर नसते तर तिथे कुत्रेही फिरकले नसते.
असे निर्बुद्ध आणि चीड आणणारे वक्तव्य केरळचे मुख्यमंत्री श्री. अच्युतानंद यांनी केले आहे.
मूळचे केरळचे सुपुत्र असणारे मेजर उन्नीकॄष्णन यांच्या अंत्यसंस्काराला अच्युतानंद उपस्थित राहिले नव्हते. त्यानंतर दोन दिवसांनी ते उन्नीकॄष्णन यांच्या परिवाराला भेटण्यासाठी त्यांच्या बेंगलुरु स्थित निवासस्थानी पोहोचले.
तत्पूर्वी उन्नीकॄष्णन यांच्या घराची सुरक्षारक्षक आणि श्वानपथकामार्फत तपासणी करण्यात आली होती. कदाचित याच मुळे मे.उन्नीकॄष्णन यांच्या वडीलांनी मुख्यमंत्र्यांना भेटण्यास नकार दिला होता.
त्या काळरात्रीची ही काही प्रकाश(?)चित्रे.
आपल्यासारख्या सर्वसामान्य माणसांचे सकारी इतमामात दहन होणार नाही पण मरण मात्र सहज मिळेल सरकारी इतमामात.
हे सर्व फोटो मिपा सदस्य आणि एक पत्रकार श्री उदय तानपाठक यांच्या मदतीने.
(मा. तात्या अभ्यंकर यांच्या पूर्वपरवानगीने प्रसिद्ध करत आहे.)
No man was hacked in the city;
those were only names
that were murdered.
Nobody beheaded anyone;
only the severed hats
had heads in them
And the the blood
you see on the streets
belongs to the butchered voices.
सध्या अनामिक आणि बेवारस अवस्थेत मुंबईत शवागारात पडून असलेल्या या अतिरेक्यांच्या १७ बळींचे चेहेरे त्यांच्या नातेवाईकांपर्यंत कसे पोहोचू शकतील? आणि फक्त याविषयीची बातमी प्रसिद्ध करून मटा का थांबले आहे? त्या वृत्तपत्राला (किंवा नको तेंव्हा investigative journalisitc spirit दाखविणार्‍या वाहिन्यांना) ही छायाचित्रे घेण्यास व प्रसिद्ध करण्यास काही कायद्याच्या अडचणी आहेत काय? मुंबईतील कोणी मिपा कर त्या शवागारात जाऊन त्यांच्या चेहेर्‍यांची छायाचित्रे घेऊन प्रसिद्ध करू शकतील का?
आत्ताच आलेली म.टा. च्या संस्थळावरील मुख्यपृष्ठावरील बातमी...
अफगाणिस्तानच्या सीमेवर असलेले एक लाख सैन्य हलवून ते भारताच्या सीमाभागाजवळ तैनात करणे आवश्यक असल्याचे पाकिस्तानने नाटो आणि अमेरिकन लष्कराला कळवले आहे.
https://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3775546.cms
स्वर्गात अतिमहत्त्वाची सभा भरली होती. विषय होता, वाढती गुन्हेगारी आणि दहशतवाद. विष्णूचे दशावतार पूर्ण झाल्यानंतर राक्षसांचा दहशतवाद पुन्हा वाढला होता. अतिमहत्त्वाच्या ठिकाणांसाठी, सर्वसामान्य ठिकाणांसाठी, असे वेगवेगळे दहशतवादी गट राक्षसांनी स्थापन केले होते. त्यांनी सगळीकडे उच्छाद मांडला होता. स्वर्गातल्या कुणालाच पहिल्यासारखे सुरक्षित वातावरण जाणवत नव्हते. अप्सरांचे अपहरण, देव-देवतांचा छळ, शुभकार्यात बाधा, काय वाटेल तसा धुमाकूळ राक्षस घालत होते.
https://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3774751.cms
खरेच विचार करायला लावणारा लेख ( महाराष्ट्र टाईम्स मधून )
होतोय गोंधळ.. नक्की होतोय गोंधळ!
कुणाचा? कुणा कुणाचा?
माझा!
नक्कीच होतोय गोंधळ!!
समोरून अनोळखी येताच मी
आतून भेदरतो, तोंडदेखलं हसतो
अंदाज घेतो
लपवलेल्या बंदुकीने हा घालणार तर नाहि ना गोंधळ!!
समोरून ओळखीचा येताच मी
वरून सावरतो, आतून बावरतो
अंदाज घेतो
याच्याकडच्या एखाद्या बातमीने उडणार नाहि ना गोंधळ!!
समोरच ते बाळ
आतून बाहेरून कीती निश्चिंत आहे
घरातून आक्रोश
याच्या बालपणातच उडाला नसु दे रे देवा एक भयंकर गोंधळ!!
मिसळपाव