त्या काळरात्रीची ही काही प्रकाश(?)चित्रे. आपल्यासारख्या सर्वसामान्य माणसांचे सकारी इतमामात दहन होणार नाही पण मरण मात्र सहज मिळेल सरकारी इतमामात. हे सर्व फोटो मिपा सदस्य आणि एक पत्रकार श्री उदय तानपाठक यांच्या मदतीने. (मा. तात्या अभ्यंकर यांच्या पूर्वपरवानगीने प्रसिद्ध करत आहे.) No man was hacked in the city; those were only names that were murdered. Nobody beheaded anyone; only the severed hats had heads in them And the the blood you see on the streets belongs to the butchered voices. कुणास ठाउक? कधी ? कुठे? केव्हां ? मला भिती वाटते. मरण्याचं ठिक आहे येईल एकदाच अनोळखी अंधार्‍या कोपर्‍यातून भिती वाटते पावलोपावली जगण्याची. हे ताजे रक्त वाळूत वाळेस्तो सावल्या पळून जातील अंधाराच्या आश्रयाला. थोड्या वेळानी उगवेल एखादा चंद्र अंधारावर मात केल्याची देत ग्वाही. एक आणखी दिवस पराभवाचा. या फोटोसोबत कवितेच्या चार ओळी लिहीण्यात काही अर्थ नव्हता पण उद्या फोटो विसरायला होतील पण गुलझारच्या या रुपांतरीत कविता कुणीतरी वाचेल ,लक्षात ठेवील.