प्रेमकाव्य

खूप दिवसांनंतर मी, पुन्हा तुझ्यासाठीच लिहिणार आहे माझ्याच नकळत मी आज तुझ्याशी बोलणार आहे तु कोण आहेस?कशी आहेस?...माहित नाही ह्यां शबदांत तुला पाहण्याचा प्रयत्न मी करणार आहे असशील तु हसरी,थोडी लाजरी स्वप्नांमध्ये रमणारी असशील तु ही माझ्यासारखीच भावविश्वात जगणारी तुझ्याशी भेट होईल की नाही..? हे मलासुद्धा ठाऊक नाही ह्या मनःपटलावरचे चित्र पुसता पुसल्या जात नाही तुला आठवुण तुझ्यावर लिहिणं हेच तर कवितेचं कारण असतं ! खरं सांगु, तु नसताना तुला अनुभवणं "ह्या बेहोशितचं जगणं असतं"

सहजपणे तुझे माझ्या जीवनात येणे, घेउन आले माझ्या साठी आनंदाचे लेणे.. वरचेवर आपल्या भेटी आता नित्य होउ लागल्या, तुझ्याच आठवणीत हरएक रात्री जागू लागल्या.. समजुनही उमजत नव्हतं ह्या नात्याला काय म्हणावं, सहजचं तू म्हणाली "ते मैत्रीसारखं असावं.." तितक्याच सहजपणे मी ते नातं स्विकारणं जमणारं नव्हतं मला तुझ्याशी नातं नाकारणं.. गुलमोहोरासवे आपली मैत्रीही बहरली, नकळतपणे तुलाही माझ्या अंतरीची ओढ लागली.. तुही माझ्या सारखीच हरएक रात्र जागू लागली, माझ्याच आठवणीत तू आता कूस बदलू लागली.. आपले नाते ना 'ते' राहिले माझी जीवनसाथी बनुन, "तू एक वर्तुळ पुर्ण केले.." कवीमित्र: अजय शे

कितीक दिवस हे दुरुन दुरुन पहाणे मनातिल गुपीते सारीत सारीत बोलणे सोंग हे पांघरुन गुज मनी दडवून उगीच उगीच हासणे कितीक दिवस हे... हले ना ओठ जरी भाषेचा आड काही लपत्ये श्वासांची माळ तुझी कुणाचे नाव उरी जपत्ये,जपत्ये,जपत्ये कसल्याशा कळेला दाबीत दाबीत जगणे कितीक दिवस हे... सुनेसे गाव जसे, मनात भाव तसे दाटले भवती भिड जरी,एकटा जीव असे भासले,भासले,भासले आपुल्याच जीवाला जाळीत जाळीत रहाणे कितीक दिवस हे... फुटु दे बांध आता, मुखाचे बंध से सुटू दे भारला सूर उरी, जाऊ दे पार नभी भिडू दे, भिडू दे, भिडू दे हवे हवे असताना टाळीत टाळीत वागणे कितीक दिवस हे... गीत -- कौस्तुभ आपटे हे गाणे खालील लिंकवर ऐकू शक

त्या दिवशी अचानक तुझी पुन्हा भेट झाली, तुला पाहताच माझ्या मनी जुन्या आठवणींची कालवाकालव झाली.. आठवले ते मोरपंखी दिवस तुझ्या सहवासात घालवलेले, आठवले ते सोनेरी क्षण तुझ्या परीसस्पर्शाने बहरलेले.. आठवले ते तासन-तास तुझ्याच प्रतिक्षेत घालवलेले, आठवली ती प्रेमपत्रे तुझ्या मैत्रिणींद्वारे तुला धाडलेली.. प्रेमाचा शिडकावा करुन तु नकळत मला सोडुन गेलीस, आणि आज इतक्या महिन्यांनी पुन्हा माझ्या सामोरी आलीस.. आज तुला असं समोर पाहुन काय बोलावं तेच कळत नाही, तुझी खुशाली विचारायला साधा शब्दसुद्धा सुचत नाही.. वाटलं माझ्या मनाला विचारावं तुला 'सोडन का गेलीस मला?' आणि अचानक त्या वेळी तुच म्हणालीस मला, खुप

तुझी माझी भेट झालेलं प्रत्येक ठिकाण परत परत जाऊन पाहिलंय मी........ पण निरव आणि निशब्द शांततेशिवाय आता तिथे काहीच उरलेलं नाही...... तू माझ्याशी तिथे बोललेले मोजकेच शब्दही त्याच शांततेत कुठेतरी विरून गेले आहेत.. पण विरता विरता माझ्या मनात कायमचे घर करून गेले आहेत.. तिथल्या प्रत्येक गोष्टीकडे तुझे माझे हरवलेले क्षण मी सतत मागतो.... तुझ्या आठवणीची प्रत्येक रात्र मी तळमळत एकटाच जागतो.......... आता फक्त एकच मागणे आहे...एकदा तरी तिथेच परत ये..... हरवलेले माझे क्षण माझ्यापुरते तरी परत दे.......!

3