तीन दिवस फक्त वादविवाद पाहुन पकलो (हा आमचा खास शब्द बर का!) कोठुन आला ते विचारु नका #:S मिपावर एक सुंदर काव्य दिसलं आणि मोह आवरला नाही :O सुधीर मोघे लिहितात... नभ निळे, रात निळी, कान्हाही निळा झुलतो बाई रास-झुला! (हो जे front pageवर आहे ना तेच) तर माझा एक प्रयत्न पकलो आता, फार झाला हा बी पिळे,तो बी पिळे, तुम्हीबी पिळा टिकेची वेणू, शिव्यांच्या टिपर्‍या वाढतात वाद, तापताच काया कोणाच्या नावावरी, कोणालाही पिळा अर्थहीन भासे, वादाचा रंग तर्कहीन सारे, नुसताच तवंग चोहीकडे धगं दिसे, तरीहि बावळा गुंतलास कोठे, कसं कळेना तू प्रेमाची प्रार्थना,

म्हणतात की प्रेमात आणि युद्धात सार काही क्षम्य असतं पण प्रेमात पडतानाचा क्षण अनुभवणं....... हे इतके रम्य असते की त्यापुढे तू दिसावीस म्हणुन ; क्लासला दांडी मारुन माझं बसस्टॊप वर विनाकारण उभे रहाणं क्षम्य असतं त्यामुळे परिक्षेची एक दोन युद्ध हरणं ही क्षम्य असतं......... माझं ताटकळतं तुझी वाट पहात असणं...तुझं येणं... आल्यावर डोळ्याच्या कोपर्‍यातुन मी किती रागावलोय ; याचा अंदाज घेणं..... तुझं हे असं पहाणं...... हे इतके रम्य असतं की त्यापुढे तुझं मला तासभर उन्हात ताटकळवणंही क्षम्य असतं.......

जहाल नेते भाषणे करुन लोकांची माथी भडकवत असतात. पण त्यांच्या मनांत वेगळेच असते. बाकी कवितेतच वाचा. समतेचा टिळा लावून सर्वांशी खेळा स्वतःला मात्र वगळा ॥ आश्वासने मोहात मिसळा स्वप्नांचा फुलवा मळा प्रत्यक्ष मदत मात्र टाळा नुसताच वाजवा खुळखुळा ॥ शिव्यांनी जाळा टीकेने डागाळा स्वतःला मात्र संभाळा ॥ जातपात उगाळा काढा बाहेर कोथळा भावनांशी खेळा वाहू द्या जखम भळभळा ॥ पण काढला जर कोणी गळा तर म्हणावे बाळा ऽ ऽ तुझ्यासाठीच सोसतोय या कळा ॥