मुक्तक

भोवती बघ..
थोडं तु खाली बघ
इथे दिसणारे चेहरे बघ...
तुला खात्री आहे?तुला इथेच पोचायचं होतं?

हे तुझ्या भोवतीचे मित्र...
पण हे आहेत का "खरे" मित्र?
ते करतील का तुझ्यावर माझ्याइतकं प्रेम?
तुला खात्री आहे? तुला इथेच पोचायचं होतं?

तु "हे" आयुष्य जगायच्या इतक्या घाईत आहेस
त्यासाठी इतक्या वेदना दिल्यास.. दुखावलं आहेस

भोवती बघ.. अगदी नीट बघ
फक्त दोघे..तु आणि मी
तुला खात्री आहे? तुला इथेच पोचायचं होतं?

माझ्या अश्रुंमुळे मन वळवू नकोस, मी रडत नाहि...
हे अश्रु हल्ली माझा भाग झाल्यासारखे वाटतात

आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय
म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय

ती माझी होणार नाही हे तीने मला २ वर्षांनी कळ्वलंय
जुन्या आठवणी सोडुन मी मन "दुसरी" कडे वळ्वलंय

माझ्या कडे पाहतांना प्रत्येकीच्या डोळ्यात हसु दिसतंय
मनातल्या मनात म्हणतेय ती कसं पाखरु जाळ्यात फसतयं

आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय
म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय.............

स्वातीताईंची 'एक क्षण निसटू गेला..' ही कविता वाचून आमच्या मनातला विचारांचा कल्लोळ थांबेना! ;)

स्वाती फडणीस यांचा 'एक क्षण निसटू गेला..' वाचून एक निसटलेला क्षण आम्हालाही आठवला! ;)

एक क्षण निसटू गेला..
.

हिरव्यागार पानाच्या टोकाशी..
थांबून राहिलेला थेंब,
पांढर्‍या शुभ्र स्पार्टेक्सवर..
साचलेल्या पसाभर पाण्यात,
टप्पकन पडला...
एक लाट उंच उसळली..
पाण्यात आणि मनात!
एकाच वेळी!!
क्लिक!!!
अल्बम मध्ये लावण्याजोगी,
अजून एक आठवण..
लगोलग आत गेले..
वाट बघत बसलेले रंग गोंजारले..
हळूच कुंचले मोकळे केले..
आणि गेले..
रंग ओले करण्यापुरतं पाणी आणायला..
तो थेंब तो क्षण!!!
तेव्हड्यात वाहून गेला..
छ्या!!!
जाऊदे!
मूड नाही आज!
म्हणताच कागद कोरा राहिला...
एक क्षण निसटू गेला..