मुक्तक

हा थरकाप उडवणारा...आदिम ध्यास.. हीच आमच्या आदिम घासामागची प्रेरणा! ;)

...आदिम घास...
================================
अमूर्त अनाकलनीय कवितांपासून.. लपूनछपून..
स्वत:ला वाचवत.. फिरत होतो,
अगदी तेव्हापासून! मी टाळत होतो...
प्रत्येक असह्य कविता...

जीवघेण्या प्रतिकांतून..
उपमांच्या कराल जबड्यांतून..
थरकाप उडवणार्‍या रुपकांपासून.. दूर..
दुबळ्या वाचकासारखं जगत..!

...आदिम ध्यास...
================================

अजस्र अवाढव्य श्वापदांपासून.. लपूनछपून..
स्वत:ला वाचवत.. फिरत होतो,
अगदी तेव्हापासून! मी शोधत होतो...
एक सुसह्य विश्व...

जीवघेण्या पंज्यांतून..
मृत्यूच्या कराल सुळक्यांतून..
थरकाप उडवणाऱ्या गर्जनांपासून.. दूर..
दुबळ्या उंदरासारखं जगत..!

त्याच सुरक्षिततेच्या ध्यासापोटी..
दुर्बल उंदराच मांजर झालं..
मांजराचा झाला वाघ...
पंज्यात बळ, जबड्यात सुळे असलेला...
सक्षम.. सशक्त..!

द्वापारयुगी मथुरानगरीचा राजा होता 'कंस'.....
सदा छळे तो सज्जना, करी अति विध्वंस....
अत्याचारांचा भार न पेलवला धरणीमातेला....
दुष्टाच्या निर्दालना, जन्म घेण्या...ती विनवी प्रभुला...

या कंसाची, पाठची बहीण होती 'देवकी'...
पुढे 'वसुदेवा'ची ती राणी झाली लाडकी...
वरातीच्या रथाचे सारथ्य पत्करले होते कंसाने...
बहिणीची पाठवणी करत होता मानाने....

इतक्यात, घनगंभीर आवाजात, एक आकाशवाणी वदली...
ऐकून ती, कंसाची जणू पाचावर धारण बसली...
"कंसा, तुझी लाडकी बहीण आता तुझीच वैरिणी बनेल.
देवकीच्या 'आठव्या' गर्भाकडून तुझा मृत्यू घडेल."

राती आभाळ रडलं
अंधारी नाही दिसलं
जीर्ण न शीर्ण वसन
काजळले माझे सदन

वटवॄक्ष मायेचा वठला
झरा वाळवंटी आटला
या नीरव रेतीमधले
टोचतात निवडूंगी भाले

मन छिन्न न खिन्नही
आभाळी नक्षत्रही नाही
या सांजसयीच्या प्रहरा
शोधिते तो सायंतारा ..!!

अनिल

उधळत, उसळत,-- थैमान घालणारं,
वादळ आता माणसाळतंय......

उजाड झाले आहेत किनारे
आणि निर्मनुष्य झाल्या आहेत वस्त्या
पाऊलवाटा शोधताना
स्वतः मधेच हरवलंय
पण तरीही ..........
वादळ आता माणसाळतंय !

एकाकी वृक्षावर
विस्कटलेलं घरटं सावरण्यासाठी
-----काडी काडी शोधतंय
कारण
वादळ आता माणसाळतंय!

उगारलेले हात जोडण्यासाठी
दुरावलेली मनं सांधण्यासाठी
आकांतानं तळमळतंय
कारण
वादळ आता माणसाळतंय!

आहे आणि नाही असा!
.

संतत पडणारा पाऊस..
आहे आणि नाही असा!
पाना पानावर ओलावा..
आहे आणि नाही असा!

एकच थेंब खरा..
इथे तिथे विखुरलेला..

भुरभूर वारा;
बोचरा, कापरा!

थरथरती फांदी;
झटकत पानांना..?

टिप्प...

एक थेंब;
थेंबांना जोडणारा..
एक थेंब;
थेंबांनी जोडलेला...
आहे आणि नाही असा!!!

===================
स्वाती फडणीस......... ०४-०८-२००८